Klinkt in de verte een lied
van de straat,
Dat zich zo gaarne beluisteren laat.
Dan komt er dadelijk weer
Zo een gezellige sfere.
Iets leeft er in wat je niet kunt weerstaan,
Juist door zijn simpelheid trekt het je aan.
't Heeft geen pretentie en elk die het hoort,
Wordt door zijn charme bekoord.
Refrein:
Langs de pleinen en grachten
Klinkt het lied van de straat,
Dat in ieders gedachten
Een herinnering laat.
Langs de pleinen en grachten
Klinkt het lied van de straat,
Je kent het op slag en met een lach
Zing je het elke dag.
Zo gaat het terstond
Van mond tot mond de wereld rond.
Als in het steegje zo oud en
gedrukt,
Piet aan zijn mondorgel tonen ontrukt,
Als dan een walsliedje deint,
Is 't of de zon er weer schijnt.
't Lijkt of de steeg er weer jonger op wordt
En tante Neel met haar heldere schort,
Hangt uit het raam en ze wiegelt tevréé,
Zacht op het walsrhytme mee.
Refrein: (Als boven)
Grootvaders stoel is met bloemen versierd
Want hij is tachtig, zijn feest wordt gevierd,
Lachend zegt hij tot zijn Aag:
"'k Voel me nog piepjong vandaag."
Dra heerst er vreugde, dat hoeft geen betoog
En op 't kamertje achter, drie hoog,
Zingen de buurtjes in terts sarmonie
De Pierement Symphonie.
Refrein: (Als boven)