Naar versjes-menu                  

Jongen en meisje op bankje

      Kom aan m'n hart, Marietje

  Jan was verliefd op Marietje
'n Meisje bij mij in de straat.
Trouw elke keer, kwam hij er weer,
't Was wat je noemt: een heer!
Maar ik geloof, die Marietje
Had niet zoveel met hem op,
Toch  zei hij ied're avond
Wanneer hij haar zag:
"Hoor eens pop!"

refrein:

 Kom aan mijn hart, Marietje
Hoor het van rikketik gaan,
Schat van een vrouw ik bied je
Mij en mijn spaarboekje aan.
 Kom aan mijn hart,Marietje 
Kindje, ik vind je zo mooi.
Zelfs mijn kanariepietje
Roept om jou in zijn kooi!

 Maar reeds na enkele dagen,
Kwam er een liefhebber bij.
En op een dag, īk schoot in de lach
Oo wat ik daar toen zag.
Tien net geklede mijnheren 
Stonden op wacht op een rij
En in koor riepen zij:
"O Marietje, kom
 Vrij toch met mij!"

refrein: (als boven)


Maar op een dag kwam een trouwkoets
En daarin stapte Marie.
De minnaarschaar dacht, dat is raar
En hield het niet voor waar.
Toen z' op het stadhuis informeerden
Kregen ze het plots'ling benauwd,
Want daar was hun Marietje,
Zojuist met de handschoen getrouwd!

refrein: (als boven)

 Naar versjes-menu