Neerlands  trots

1.

Neêrlands telgen, vol van liefde

Voor  't bemind Oranjehuis,

Zagen eenmaal zich bedreigen

Met een zwaar en droevig kruis;

Want de stam van 't oud Oranje

Neigde langzaam tot den dood,

En dan ware ons ontnomen

Wat ons zooveel zegen bood.

't Liefd'rijk volk had in die dagen

Eene bede op de lip,

Ieder hield het oog gevestigd

Op een nieuw verrezen klip,

Die de hope kon versplint'ren

Van het dierbaar Vaderland,

Waar de Vorst, in warme harten,

Voor zijn leven stond geplant.

Refrein

Laat ons al tezaam dus smeeken

Voor 't behoud van Wilhelmien.

Jong bemind reeds, zal zij later

Grooter onze liefde zien.

Want Oranje maakte Holland

Vrij van druk en vrij van smart;

Daarom mag het aanspraak maken

Op ons aller dankbaar hart!

2.

Maar op punt van 't al te missen

Baarde angst een ware vreugd;

Wilhelmina werd geboren

Tot heel Nederlands geneugt

Ieder juichte, ieder dankte;

't Vaderland was weer gered,

En het waren Vorstennamen,

Die men hoorde in 't gebed.

Thans zijn reeds zoovele jarne

Van haar jeugd voorbijgegaan;

Maar wat schaadt dat aan de toekomst

Van Oranje's nieuw bestaan?

Bloesem is een knop geworden,

Maar die knop wordt eenmaal bloem,

En haar geur zal enkel strekken

Tot 't behoud van Neêrlands roem!

Refrein:

N.N.