Karel kreeg
een mooie fiets,
Een kar naar zijn idee.
En pa zei zeker honderd keer:
"Wees er voorzichtig mee!"
Maar Karel - die een oogje had
Op Ans - een Mulo-ster
Stond 'andere morgen voor haar deur
En zei met heel veel air:
Refrein:
Mijn achterband is wel wat zacht
Maar 't geeft niet, lieve pop:
Spring maar achterop
Spring maar achterop
Spring maar achterop
Ruisend valt het graan.
En als mijn band mocht springen, kind
Dan gaan we met "lijn twee".
Want jij moet verder lopen, schat,
Maar.....ik loop wel met je mee!
Mijn achterband is wel wat zacht
Maar 't geeft niet, lieve pop:
Spring maar achterop
Spring maar achterop
Later ging hij naar 't stadhuis
En Ans ging met hem mee..
Niet achter op zijn mooie fiets,
Maar in een trouwcoupé!
En reed hij soms - op weg naar huis
Zijn vrouw nadien voorbij:
Stond hij met één pedaaltrap stil
En zei hij altijd blij:
Refrein: (als boven)
Zo
verstreken in geluk
Voor beiden menig jaar.
En Ansje - die nu Anna heet
Is ééns zo dik en zwaar.
Ze zit nog wel eens achterop
Maar toch zo vaak niet meer,
Dan hoort ze ied're keer:
Refrein: (als boven)
Mijn achterband is véél te zacht:
Wat schiet ik er mee op?
Spring niet achterop
Spring niet achterop
Spring niet achterop
Wat heb ik aan de risico?
Bezorg me nu geen strop!
Spring niet achterop
Spring niet achterop
Spring niet achterop
Want als mijn band eens springen zou,
Dan zat ik er toch mee
(band
springt - knal - gesis)
Nu moet ik lopen - Nou je zin?
Stap jij maar op lijn twee.
Mijn binnenband ligt langs de stoep
Raap jij dat ding 's op:
Bind maar achterop! Bind maar achterop!
Bind maar achterop!