Naar versjes-menu  

Zeehondenbabies

 

1.

Zeehondenbabies kijken ons aan

Met ogen die vragen: wat heb ik misdaan?

Zeehondenbabies, onschuldig en klein,

Smeken de mensheid barmhartig te zijn!

Ieder voorjaar waart voor hen de dood weer rond!

Ieder voorjaar  is er weer die jacht naar bont!

Ieder voorjaar kleurt 't bloed de vlakte rood!

Ieder voorjaar knuppelt men de babies dood!

 

2.

Zeehondenbabies kijken ons aan

Met ogen die vragen: wat heb ik misdaan?

Zeehondenbabies, onschuldig en klein,

Smeken de mensheid barmhartig te zijn!

Luxe vrouwen lopen steeds nog pronkend rond

In de huiden van dat witte babybont!

Slechts voor hen kleurt ginds de blanke sneeuw zich rood!

Slechts voor hen slaat men de jonge robben dood!

 

3.

Zeehondenbabies kijken ons aan

Met ogen die vragen: wat heb ik misdaan?

Zeehondenbabies, onschuldig en klein,

Smeken de mensheid barmhartig te zijn!

Rijke vrouwen, chique vrouwen, denk er aan,

Wat de dieren-moeders ginds wordt aangedaan!

Denkt toch niet, dat U met bont 'n man bekoort!

Maak 'n einde aan die wrede massamoord!

 

 Naar versjes-menu