De mormeltjes van de grote stad

De mormeltjes met ongewassen gat.....

Verwaarloosd grut, dat in de grote stad als onkruid woekert.....

Daarin rijpt het zaad voor 't oproer,

dat straks door de straten slaat.

Het mormeldom tiert in de steenwoestijn.

De gore lucht verkankert lijf en brein.

Als grauwe schimmel groeit het in de goot.

Wie maalt ooit, of ze levend zijn, of dood?

Alleen en ongestoord rijpt de rebel,

tot hij de leeftijd heeft voor bullepees en cel.

Het mormeltje vindt ergens wel een bed.

Of hij erin kruipt.....wordt niet op gelet.

De mormeltjes met ongewassen gat.....

Verwaarloosd grut, dat in de grote stad als onkruid woekert.....

Daarin rijpt het zaad voor 't oproer,

dat straks door de straten slaat.

De mormeltjes die vóór hun tijd kreperen,

gaan per expres naar onze lieve Here:

Gods troetelbeestjes! en dat zijn ze héél misschien,

OMDAT ze rebelleren! Weet je veel?