Op de sluizen van IJmuiden
Het leven is mooi maar het noodlot is wreed
Als je van elkander moet scheiden;
Je ziet in de ogen dan droefheid en leed,
Je hart voelt de smart van het lijden.
Dan kijkt je elkander nog eventjes aan.
En fluister bewogen: "Ja, nu moet ik gaan.
't Was alles zo mooi
Maar voorbij weer zo gauw
En ik, ik hou van jou............."

refrein:

Op de sluizen van IJmuiden,
Heb ik jou vaarwel gekust;
Op dat plekje bij de haven.
Stelde jij mij weer gerust.
'k Kon mijn tranen niet bedwingen,
Afscheid nemen valt niet mee.
Op de sluizen van IJmuiden
Daar zien wij elkander weer.

Vaak zie ik je staan
Als een droom in de nacht,
Om je heen ruisende bomen.
Dan hoor ik je stem weer.
Heel ver en heel zacht:
"Tot ziens, ik zal spoedig weer komen."
Dan weet ik, je draagt het wel dapper oprecht,
Maar wat je wou zeggen,
Dat werd niet gezegd,
Want ach je verdween weer zo haastig, zo gauw,
En ik, ik hou  zo van jou.............

refrein:

Op de sluizen van IJmuiden,
Heb ik jou vaarwel gekust;
Op dat plekje bij de haven.
Stelde jij mij weer gerust.
'k Kon mijn tranen niet bedwingen,
Afscheid nemen valt niet mee.
Op de sluizen van IJmuiden
Daar zien wij elkander weer.