Op de grote, stille heide
Dwaalt de herder eenzaam rond
Wijl de wit gewolde kudde
Trouw bewaakt wordt door de hond
En al dwalend ginds en her
Denkt de herder: Och, hoe ver
Hoe ver is mijn heide!
Hoe ver is mijn heide, mijn heide!
Op de grote, stille heide
Bloeien bloempjes lief en teer
Pralend in de zonnestralen
Als een bloemhof heinde en veer
En, tevreden met karig loon
Roept de herder: O, hoe schoon
Hoe schoon is mijn heide!
Hoe schoon is mijn heide, mijn heide!
Op de grote, stille heide
Rust het al bij maneschijn
Als de schaapjes en de bloemen
Vredig ingeslapen zijn
En, terugziend op zijn pad
Juicht de herder: Welk een schat!
Hoe rijk is mijn heide!
Hoe rijk is mijn heide, mijn heide!