Me wiegie was een stijfselkissie

  De ooievaar kwam aangevlogen,
Me'n moeder keek angstig omhoog.
Ze was bezig koppies te drogen.
Toen ie bij ons binnen vloog. 

Refrein:

 Me wiegie was een stijfselkissie.
Me deken was een baaien rok,
Me wiegie was versierd met strikkies,
Me warme kruik zat in een ouwe sok. 

   Me moeder, ze leefde heel sober,
Ik kwam in een moeilijke tijd.
’t Was op de achtste oktober,
De ooievaar, die moest me kwijt.
 
Refrein: 

 Veel mensen, die willen niet weten,
Waar of toch hun wieg heeft gestaan.
Maar ik ben ’t echt niet vergeten,
De mijne stond in de Jordaan.