Pappie waar ben je? 

 

Bob dat was een leuke jongen

van pas nauw'lijks veertien jaar.

Hij had 'n hekel aan zijn vader.

Kijk, dat zat zo in elkaar.

Pa, die was een reuze zwabber.

Maakte heel veel centen op.

Bob, die dacht, als dat zo doorgaat,

Heb ik naderhand een strop.

Pappie zwabberde lustig voort.

Hij dronk dikwijls, ongestoord.

     Pappie, waar ben je, heeft pappie weer pret?

     Lig je weer dronken te snorken in bed?

     Had je daar straks weer eens ruzie met ma?

     Waarom loopt m'n pappie de dienstmeid zo na?

 

En als pappie 's avonds uit ging

met zijn hoge hoed en stok.

Zocht hij 't allereerst zijn vrienden,

daarna z'n vriendinnen op.

O, wat kon die vent nog sjansen.

Steeds had hij de grootste gein.

Elke avond kon je hem vinden

bij 'Chez Gaston', Torbeckeplein.

Pappie maakte steeds plezier.

gaf om vrouw en kind geen zier.

      Pappie, waar ben je, soms weer aan de rol?

      Heb je van de oesters je buikie weer vol?

      Hebben de meisjes bij pappie weer schik?

      Verdienen de schatjes aan pappie weer dik?

 

Maar ineens kwam er verandering.

Pappie werd opnieuw solied'

Hij had van de nood gelezen

in het Drentse veengebied.

En ook Schuttevaer, hij wachtte

geldelijken onderstand.

Pappie zorgde toen voor beiden

door bemiddeling van de courant.

Zo was pap opeens bekeerd.

't Leven had hem veel geleerd.

     Pappie is nu weer steeds bij z'n gezin.

     Voor elk doel schrijft hij voortaan in.

      Daarmee vervult hij zo menige wens.

      En tevens toont pappie zijn zijde als mens.

Moeder mijn...

 

Toen ik voor het eerst ging lopen

zocht ik steeds mijn steun bij jou.

Want je hart stond voor mij open

vol van liefde, vol van trouw.

Wat ik ook aan jou mocht vragen

altijd gaf je mij m'n zin.

Kwam Klaas Vaak me stiekem plagen

stopte jij mij m'n bedje in.

 

Moeder mijn,... moeder mijn,

kon het toch nog maar als vroeger zijn.

Dat je mij geleidde, hand in hand

door 't mooie kinderland.

'k Denk met vreugd' aan mijn jeugd.

Hoe vaak heb je niet m'n hart verheugd.

Als ik sliep dan hield je trouw de wacht.

Je waakte dag en nacht.

En al had jij somtijds zorgen

ik voelde het niet.

J' hield ze steeds voor mij verborgen

al had je ook veel verdriet

 

M'n lieve moeder mijn,... moeder mijn.

Kon je nog maar eenmaal bij me zijn.

Maar die tijd is nu voor jou en mij

helaas voorgoed voorbij.

 

'k Drukte veel vreemde handen,

reisde heel de wereld rond.

Kwam in onbekende landen

waar ik dikwijls vriendschap vond.

Maar in nood en droeve dagen

stond ik altijd weer alleen.

'k Kon mijn leed aan niemand klagen.

Waarom ging jij van mij heen?

 

Daar bij de waterkant.

 

Ik heb je voor het eerst ontmoet,

Daar bij de waterkant, 3x

Ik vroeg of ik je kussen mocht

Daar bij de waterkant.

Je kreeg een kleurtje en zei: "Nee,

hoe komt u op 't idee.

U bent beslist abuis"

Maar, na verloop van nog geen jaar

werden wij een paar.

Stonden we samen op de stoep van het stadhuis.

 

Ik heb je voor het eerst ontmoet .... enz.

Een Zeemanshart.

 

'k Ging met je mee, in Rotterdam.

Toen ik van zee, in Holland kwam.

Ik dacht alleen, het is maar spel.

Een zeemanshart, vergeet zo snel. 2x

 

Nog zie ik je staan, in Rotterdam.

'k Voel nog je traan, toen j'afscheid nam.

Ik dacht nog steeds, het is maar spel.

Een zeemanshart, vergeet zo snel. 2x  

 

M'n schip zwierf rond, langs verre kust.

Maar nergens vond, mijn hart nog rust.

Nog denk ik steeds, 't is maar een spel.

Een zeemanshart, vergeet zo snel. 2x

 

Maar, 'k kom terug, terug bij jou.

Dan word jij vlug, mijn lieve vrouw.

Ik weet het nu, het is geen spel.

Want, ook 'n zeemanshart, vergeet niet snel. 2x

                      Zeep en soda                  

 

Refrein: Zeep en soda, zeep en soda,

             mijn eten is weer naar de maan.

            Zeep en soda, zeep en soda

           mijn vrouw heeft weer iets geks gedaan.

 

Mijn vrouw die kookt, niet al te duur.

Maar af en toe, krijgt zij een kuur.

Dan doet ze zeep in de puree,

of doet ze soda in de thee. Refr:

 

 

Een kennis, at een keertje mee.

Het werd een uit- gebreid diner.

Schuimbekkend zei hij toen spontaan.

"Je vrouw heeft weer haar best gedaan" Refr:

 

Ze doet haar werk, met veel plezier.

Maar gaat ze naar, de kruidenier

dan neemt ze meestal per abuis

weer zeep en soda mee naar huis. Refr:

 

Zes dagen lang, kom ik te kort.

Krijg zeep en soda, op mijn bord.

Maar,'s zondags haal 'k de schade in

'k Eet in de stad dan naar mijn zin. Refr:

                       Glimwormpje                     

 

Glimwormpje,

ergens in het duister.

Toon me vanavond al je luister.

Breng met je weergaloos geflonker,

vrolijke stippen in het donker.

 

Glimwormpje,

al is het geen verplichting.

Zorg voor een mooie feestverlichting.

Want ik vond een vrouw naar mijn idee,

 

Glimwormpje, glimwormpje,

gloei voor twee.

                        Music, music, music                           

 

Zet de wereld op z'n kop, met een opgewekte mop

geef je bokkenpruik een schop met music. 3x

Cupido krijgt ons niet klein, rozengeur en maneschijn

kunnen ons gestolen zijn met music. 3x

Hola, de pianola, speelt kat en muis

met zorg en pech en dan verdwijnt de hele rataplan.

Dus? Zet de wereld op z'n kop met een opgewekte mop.

Monter alle mensen op met music 3 x 

 

Heel de wereld ligt in zwijm, voor 't them' van Harry Lime.

Citers moeten mode zijn bij music 3x

Spreek je een belastingman, weet je dat je dokter kan

en je riskies rinkelen dan als music 3x.

Hola, de pianola, ping pingelt

van tararaboemdië en vrolijk pingelt alles mee.

Dus? Wees geen zure ouwe zeur, met een tweedehands humeur

Jaag je zorgen uit de deur met music, music, music!

                   Geef mij maar de prairie                   

 

Er was eens een cowboy vol grote gebreken.

't Liep altijd verkeerd wat hij deed.

Hij lag eens te slapen in zijn wollen deken

werd wakker en dacht, wat is het heet.

Hij lag naar 't kampvuur met zijn ruggekant.

Het zitvlak was gans uit zijn rijbroek gebrand.

Yippie, yippie,yippie ay ye

zing het refrein met ons mee.

 

Refr:Geef mij maar de prairie een zadel en paard

        dan kan mij de rest niks schelen.

        Alleen op de prairie met zadel en paard

        dan zal ik me nooit vervelen.

 

Hij trof eens een meissie, ook zij had gebreken.

En 't liep weer verkeerd wat hij deed.

Hij had haar, hoe dom met z'n paard vergeleken

omdat zij hem af en toe beet.

Toen hij 's morgens opstond toen was hij alleen

zij ging met zijn paard en revolvers heen.

Yippie enz.

 

Hij kwam eens in Texas in een heel klein café.

Zijn tong kleefde vast in zijn mond.

Hij trof het weer slecht want men schoot er 'n beetje

de kogels die floten in 't rond.

Toen hij dekking zocht op de plaats waar hij stond

kreeg hij weer natuurlijk een schot in zijn .. hoed.

Yippie enz.

 

De cowboy was heus voor 't geluk niet geboren

want hij werd een parasutist.

Hij sprong voor een zending bij 't ochtendgloren

ofschoon hij van springen niets wist.

Hij zei:"als het valscherm niet vlug open gaat

ga ik me beklagen bij 't hoofd van de staat".

Yippie enz.

                        Tot Wederziens                          

 

Als vrienden ons verlaten

en zij begeven zich aan boord.

Voeren wij op de kade

zachtjes een laatste afscheidswoord.

 

Refr: Tot Wederziens 2x eens kom ik weer terug.

         Dus wees niet bang, het duurt niet lang.

        De tijd verstrijkt zo vlug.

       Tot wederziens 2x al weet ik niet wanneer.

        Maar niet getreurd, wat opgebeurd.

       wij zien elkander weer

 

Als wij een brief ontvangen

van vrienden heel ver over zee

Dan klinkt er iets van verlangen

in bijna alle woorden mee. Refrein.

My Truly fair.

 

Ik ben blij reuze blij, 'k heb een goeie dag.

M'n bruid zei "ja" toen sprak ik pa

en pa zei "ja je mag"

 

Refrein: Mijn Loesje houdt van mij, Loesje houdt van mij.

               Met mijn  Loesje ben ik blij.

              Ik schenk haar dozen vol rode rozen.

              Ook mijn hart krijgt zij erbij.

 

Ik gaf haar een gouden ring met 'n diamant

op schoonpapa zijn rekening,

in plaats van á contant. Refr:

 

Als zij mij 'n kusje geeft dan voel ik me blij

en vraag er dringend en beleefd

nog en paar kusjes bij.  Refr:

 

Ik heb niet zo'n beste baan als ik soms vertel

van liefde alleen kan'k niet bestaan

maar we proberen het wel. Refr:

 

's Avonds als het maantje schijnt om een uur of tien

dan krijgt ze een mooiere kus dan je in

de bioscoop kunt zien. Refr"

 

'k Hou van haar, zij houdt van mij, Loesje wordt mijn vrouw.

Ze maakt me ieder keer weer blij

Als Loes zegt, "Ik hou van jou". Refr:

   Het stille klooster

of oorlogsleed eener moeder.

 

Zachtjes klinkt het avondklokje.

Alles keert ter ruste weer.

Vogelen zingen treurige liederen.}

't Zonlicht daalt in 't westen neer.} bis.

 

Achter in het stille klooster

zusters in hun zwarte dracht.

Zij verplegen daar de lijders }

die gewond zijn aangebracht.} bis.

 

Beide deuren staan wijd open

en een Zuster treedt daarin,

met een jongeling in haar armen}

die nooit weer ten strijde ging.} bis.

 

Beide beenen afgeschoten

en daarbei een rechterhand.

Want hij had zo trouw gestreden}

voor zijn eer en vaderland.} bis. 

 

Aan de deur van 't stille klooster

klopt een Droeve Moeder aan:

"ligt mijn zoon hier zwaar gewonden?}

'k Zou zo gaarne tot hem gaan!"} bis.

 

"Arme Moeder!" sprak de zuster.

"Uwe zoon, hij leeft niet meer.
Al zijn lijden is geleden,}

hij stierf voor zijn land en eer!"} bis

 

Bij het ziekbed aangekomen,

nam zij 't witte doodskleed af.

En in tranen stort zij neder: }

"Delf voor hem en mij een graf."} bis.

 

Op het kerkhof ligt begraven

eene Moeder en haar zoon.

En nu strijden zij voor eeuwig}

Ja, voor eeuwig voor Gods troon!...}bis.

 

                   Glimworpje                         

 

Glimwormpje, ergens in het duister.

toon me vanavond al je luister.

breng met je weergaloos geflonker,

vrolijke stippen in het donker.

 

Glimwormpje, al is 't geen verplichting.

Zorg voor een mooie feestverlichting.

Want ik vond een vrouw naar mijn idee.

Glimwormpje, Glimwormpje, gloei voor twee.

 

                  Goudkoorts.                    

 

De schoonheid van velden, de rotsen het bos

zij laten de goudgraver koud.

Hij wast en hij graaft en hij hakt alles los

Goud, goud, goud.

 

Zij zoeken naar goud in de bergen.

Beheerst door de zucht naar dat geld.

Een werk dat hun krachten zal vergen

in regen, onweer en geweld.

Zij wassen het zand der rivieren

die stromen door 't oeroude woud.

De macht van de goudkoorts die

gloeit in hun ogen, goud, goud, goud!

 

En 's nachts, bij het spaarzame licht van de maan.

en huilende dieren in het woud.

Dan ziet men nog steeds weer die goudgraver gaan,

Goud, goud, goud!

                        Als in Holland..                            

 

Zing van het voorjaar, zing van de Mei.

Koude en winter zijn weer voorbij.

Fluit met de vogels, zing met ons mee.

Want ook in Holland, komt de lentefee.

Refrein: Als in Holland de sneeuwklokjes bloeien,

               komt de lente, komt de lente.

               In de weide de lammetjes stoeien,

               is 't voorjaar in 't verschiet.

               En we voelen ons blij,als de vogels zo vrij.

               Koning Winter is verdreven.

               Als in Holland de sneeuwklokjes bloeien

               zingen wij het lentelied.

 

Kom lieve lente, wacht niet te lang.

 

Over bos en velden klinkt ons gezang.

Heel ons verlangen, richt zich op jou.

Kom mooie lente, verjaag de winter gauw. Refr:

 

Straks weer naar de bossen, heide en strand.

Trekken we samen door ons mooie land.

Dan is 't weer heerlijk buiten te zijn.

Kom toch, o Lente vol van zonneschijn.Refr:

 

                 Zeven dagen lang..                 

 

Zeven dagen lang, zit ik nu alleen.

Zeven dagen, zonder jou om me heen.

Toen jij mij verliet, had ik allang berouw.

Zeven dagen lang, verlang ik naar jou.

 

'k Huilde tranen met tuiten,

oea, oea, oe

Al dat snikken en snuiten.

maakte mij zo moe.

'k Wil niet langer wachten

oea, oea, oe.

Ik wil in gedachten

steeds naar je toe.

 

't Leven zonder jou, bevalt mij zo slecht.

Ik wou dat je vergat, wat ik heb gezegd.

Want op dat moment, verloor ik m'n geduld.

'k Zie 't nu wel in, het was mijn eigen schuld.

 

[van het tussenstukje,kan ik me de wijs niet herinneren

 

Kom d'r in, zet je hoed af...

 

Refrein: Kom d'r in, zet je hoed af.

              kom d'r in, schuif je stoel maar bij.

              Doe maar net, of je thuis bent

              en zet al je zorgen opzij.

 

De baas van een kroegje in Mokum

die kwam op een aardig idee.

Hij zingt als de deur wordt geopend 

en ieder die zingt met hem mee. Refr:

 

Een tramconducteur die 't hoorde

was dadelijk weg van dit lied.

Hij zingt het bij iedere halte

of er nu plaats is, of niet. Refr:

 

Laatst belde een vriendelijk heertje

zoals je er zelden een ziet.

Ik zei hem, "kom binnen",maar dat ie

de deurwaarder was, wist ik niet. Refr:

 

M'n buurman gaat iedere week kaarten

en maakt het dan tamelijk laat.

Z'n vrouw wacht hem op bij de voordeur

en slaat met 'n pook in de maat. Refr:

Wipneus en 'n kersenmond.

 

Ik ging een dagje naar de stad

ofschoon ik er niets te zoeken had.

Toen vond ik daar m'n grootste schat,

een engel en ze had, een.....

Refrein:

wipneus en een kersenmond, kersenmond, kersenmond

               een wipneus en een kersenmond

               en wangen als twee appeltjes zo rond.

 

Nee, nooit vergeet ik deze dag.

Haar stem was als een lentelach.

Van alle meisjes die ik zag

was geen zo lief als zij, met haar.... refr:

 

'k Wou niet laat naar huis toe gaan

Maar ik kon die schat niet laten staan

En bij het gaslicht in de laan

gaf ik haar toen een zoen, op haar... refr:

 

In ons huisje op de hei

daar kwam op een dag in mei

een paar leuke kleuters bij.

en die hadden allebei, een.... refr:

 

Vijftig jaar zijn heen  gegaan

en onze liefde bleef bestaan

Op ons bankje in de laan

kijk ik nog even graag, naar haar... refr:

                                                       Bokkie, bè                                                           

 

De groenteman van de overzij

die speelde eens in de loterij.

Hij won tot zijn schrik 'n levende bok

en heel de straat die zong om blok.

Refrein: 

Bokkie, bokkie, bè, bokkie bokkie bè.

    De bok zei niets, maar iedereen zei bè.

 

De bok moest 's nachts in de winkel staan

en heeft zich daar toen tegoed gedaan.

Een ieder die d' andere dag om groenten kwam

kreeg als antwoord van de groenteman.   Refr:

 

Geen mens die die week nog groenten kreeg.

De bok vrat steeds de hele winkel leeg.

De groenteman zelf kwam veel tekort

al kreeg hij iedere dag op z'n bord.  Refr: 

 

De bok moest toen in de kamer zijn.

Maar 's nachts was het hele huis te klein.

Hij vrat aan de dekens en had heel koket

zijn tanden in een teen gezet.    Refr:

 

De bok moest toen naar de slager heen

Geen mens weet waar toen die bok verdween.

Maar wie d' andere dag aan tafel zat

die sprong en zong de hele dag.  Refr:   

 

                                                Kadoedelatoe                                             

 

Mijn buurman had een meisje, in dienst wel te verstaan.

Die met diverse laatjes heel slordig om moest gaan.

Zij liet van alle meubels de la steeds open staan.

Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat heeft Kaatje het gedaan.

 

Kadoedelatoe,  zingt het hele huisgezin.

Kadoedelatoe, stemt de hele buurt mee in.

Kadoedelatoe, 'k weet niet wat er in zit.

Maar.. Kadoedelatoe, is de nieuwste hit.

Eenmaal

 

Jij hebt mij verlaten, jij ging van mij heen.

Zonder iets te zeggen, liet je mij alleen.

Maar je zult me missen, daar en overal.

Maar weet, dat ik altijd op je wachten zal.

 

Refrein: 

Eenmaal zal ik je weer ontmoeten.  

Eenmaal kom je bij mij terug.

               Eenmaal zal ik je weer ontmoeten.

    Lang zal het niet duren,

  want de tijd gaat zo vlug.

 

Al die mooie jaren samen van ons twee.

Nam je na het scheiden in je hart toch mee.

Als je daaraan even jouw gedachte schenkt.

Weet ik, dat verlangend, jij aan mij dan denkt. Refr:

 

Als je gaat betreuren, wat je hebt gedaan.

Kom dan zonder schromen, daad'lijk bij mij aan.

Niemand zal iets zeggen, maar ons hart viert feest.

Het zal zijn alsof  je nooit bent weggeweest. Refr:

 

De kleine diligence.

 

Grootpapa heeft mij een keer verteld

wat hij vroeger heeft ervaren.

't Is een sprookje vol van romantiek

uit die goeie ouwerwetse jaren.

Want in die tijd moest je ergens zijn,

er was geen auto en geen trein.

Dan had j' alleen nog maar 'n kans

met de schuit of diligence.

 

Refrein: In die klein diligence, zat een jonge blonde Franse    

               Aan 'r linkerhand zat Ma, aan 'r rechterkant zat Pa.

              Tegenover haar 'n tante en daarnaast de gouvernante.

              Dus dat kind werd goed bewaakt en door niemand aangeraakt..

              Toen de koets bleef staan keek ik haar eens aan

              en ik was voldaan want ze lachte.

              Haar Pa zei iets maar hij merkte niets.

              en fluisterde toen iets.

              In die klein diligence, zag ik voor 't  eerst Hortence.

             Dat is nu je grootmama, jongen doe me dat eens na.

             'k Zat die nacht met mijn Hortence, in die kleine diligence

             Ieder lag in diep rust en ik heb haar welbewust

             toen voor d' eerste maal gekust.

 

Maar d' avond viel en 't werd dus tijd

Hier of daar te overnachten.

Bij een klein hotel werd nu gestopt

daar zou men de nieuwe dag afwachten.

Maar in de tijd toen ieder sliep

was ik het die haar wakker riep.

En ik zong toen zachtjes in het Frans

't Liedje van de diligence. Refr:       

Het Veerhuis aan de IJssel.

 

Aan de oever van de IJssel staat een Veerhuis

daar woont een meisje, Greetje is haar naam.

Je zult haar daar helaas niet meer ontmoeten,

want Amor heeft ook hier zijn werk gedaan. bis.

 

De hele dag voer zij de mensen over

Ze deed haar werk met opgewekt gezicht.

Haar held're lach klonk vrolijk over 't water

En iedereen hield van dat lieve wicht. bis.

 

Een schipper die geregeld daar voorbij voer

heeft met zijn lied dat blonde kind bekoord.

Op zeek're dag liet hij het anker vallen

en nam zijn Greet voor altijd mee aan boord. bis.

 

Nu vaart zij blij met hem langs vreemde kusten

ze nam voor altijd afscheid van de pont

In 't veerhuis woont sindsdien een ander meisje

dat wacht tot ook voor haar een schipper komt. bis.

 

                               Kom weer naar huis                    

    Kom weer naar huis, als je verandert van gedachten.

Kom weer naar huis ons eigen nestje van weleer.

Kom weer naar huis ik kan op jou niet langer wachten.

Kom weer naar huis, dan zet ik rozen voor je neer.

Je eigen stoel staat klaar, hier bij het raam

Steeds denk ik, 'kwam je maar'

en fluister zachtjes dan jouw naam.

Kom weer naar huis ik kan op jou niet langer wachten.

O kom terug het zal voorgoed vergeten zijn.

O keer terug, laat mij niet langer wachten.

O keer terug en breng opnieuw weer zonneschijn.

        Wie zal dat betalen?         

 

Ieder gezin zit wat krap in het geld

't huishoudboek komt niet meer uit.

Of pa wat meer geeft, dat helpt hem geen fluit

Moeder blijft klagen en steunen.

Toch komt dat aardig hoedje in huis

Toch komt die leuke japon.

Ja, zelfs die schoenen en mantelcoupon

dan begint vader te kreunen:
Refrein: 

 "Wie zal dat betalen?

         Wie heeft dat besteld?

                Wie heeft zoveel ping, ping ping?

                Ja, wie heeft zoveel geld?" : 2x

 

 

Jansen, dat weet men, zit steeds op zwart zaad

komt men om geld aan de deur

Doet zijn vrouw open en zegt met een kleur

" 'k zal het u morgen wel sturen"

Toch komt de slager geregeld aan huis.

Laatst bracht men zelfs zes flessen wijn

Slagroomgebakjes brengt men per dozijn

Glimlachend vragen de buren: Refrein

 

Pieters ging trouwen, maar had niet veel geld

't Werd dus eenvoudig gedaan.

't Zou zonder opschik warempel wel gaan

vlug het stadhuis in te wippen.

Maar bij zijn bruidje, in zijde en kant

krabbelde hij aan zijn oor

en toen zijn schoonma zei:"D' auto staat voor"

vroeg hij met trillende lippen. Refrein.

   

Janneman.

 

Kleine Janneman ging slapen

dromen van zijn lieve moe.

Zijn pa zei elke keer

"Zij komt nooit weer.

zij is naar het huisje van de Heer"

 

's Morgens vroeg al bij 't ontwaken

vond pa zijn enige zoon

Met een glimlach op de lippen.

Dood aan de telefoon.  

Ginds onder de bomen.

 

Bij ons in 't dorpje, daar staat aan de weg.

Een klein boerderijtje, ginds achter 'n heg.

Met witte gordijntjes en voor elke ruit

'n vaasje met rozen en daar woont mijn bruid.

 

Refrein: 

Ginds onder de bomen, aan' t eind van de weide

    daar staat in de schaduw, 'n vriendelijk huis.

      n Klein boerderijtje met knechten en meiden

               en daar woont mijn meisje, daar voel ik me thuis.

               Een aardig boerinnetje met hemelsblauwe ogen.

               waarmee ik 's avonds zit bij 't vuurtje in die schouw.

               Ginds onder die bomen, aan 't eind van de weide

               daar woont mijn meisje, aar ik mee trouw.

 

Wanneer zij gaat melken, ga ik naar d'r toe

Dan houd ik de emmer en zij melkt de koe

En als we dan samen verlaten de wei

dan draag ik de emmers, zo lustig en blij. Refr:

 

In mei wordt de wagen met rozen getooid

Dan krijgt zij een sluier met bloemen bestrooid

dan rijden we vrolijk naar 't kleine stadhuis.

En komen we deftig als echtpaar thuis. Refr:

Op de sluizen van IJmuiden.

 

Het leven is mooi, maar het noodlot is wreed.

Als je van elkander moet scheiden.

Je ziet in de ogen dan droefheid en leed.

Je hart voelt de smart van 't lijden.

Dan kijk je elkander nog eventjes aan

en fluistert bewogen, "ja nu moet ik gaan

't Was alles zo mooi, maar voorbij toch zo gauw

en ik, ik hou van jou".

Refrein: 

"Op de sluizen van IJmuiden

               heb ik jou vaarwel gekust.

               Op dat plekje bij de haven,

               stelde jij me weer gerust.

              'k Kon mijn tranen niet bedwingen,

               afscheid nemen deed ons zeer.

               Op de sluizen van IJmuiden

               daar zien wij elkander weer."

 

Zie ik je staan als een droom in de nacht.

Om je heen de ruisende bomen.

Dan hoor ik je weer van heel ver en zacht.

"Tot ziens, ik zal spoedig weer komen"

Dan weet ik, je draagt 't wel dapper en oprecht.

Maar wat jij wou zeggen, werd niet gezegd.

Want ach, je verdween weer zo haastig, zo gauw.

En ik, ik houd van jou. 

 Refrein.

             Misschien                   

Orkest zonder Naam

 

Wij mensen, wij houden van dromen,

al is dat gedroom maar bedrog.

Soms kan de vervulling niet komen,

toch wensen en hopen wij nog.

Maar spreek je over de liefde

die je graag prachtig wilt zien.

Dan lacht zij schuchter en zegt ietwat nuchter:

" Ja, zo zal het zijn schat misschien".

 Refrein: "Wij worden een paar. [misschien, misschien]

                 Nog binnen 'n jaar. [misschien, misschien]

                En als we samen zijn dan zal er zon bij maneschijn zijn.

                Wij krijgen een huis. [misschien, misschien]

                Ik blijf 's avonds thuis.[misschien, misschien]

               Je zult het zien, het wordt 'n mooie tijd misschien."

 

En 'hij' kijkt een 'zij' in d' ogen

en zegt bij het licht van de maan.

"Nog nooit was mijn hart zo bewogen

Nooit zal er een ander bestaan.

Jij bent mijn liefste, mijn alles.

Jij bent de vrouw die ik dien". 

Dan lacht zij schuchter en zegt ietwat nuchter  

"Ja, zo zal het zijn schat misschien". 

Refr:

 

"Mijn lieveling, niets kan ons scheiden"

Is iets dat met vuur wordt gezegd.

Maar ach, in de loop van de tijden,

komt daar niemendal van terecht.

Zweert men je trouw voor het leven

tracht dan de waarheid te zien.

Weet je, ja weet je, dan lach je een beetje

en zeg je in jezelf zacht," misschien".

 Refr:

Greetje uit de polder.

 

Ik weet in de polder een huisje te staan

verborgen door bloemen en struiken.

Een sloot is er voor en een stoep zit eraan

en vensters met rood-witte luiken.

Daar ga ik elk jaar met vacantie naar toe.

Ik voer er de kippen en melk er de koe.

Ik maai en ik zaai er zo'n beetje

en zoen in het klompenhok Greetje

 

Refrein: 

Kleine Greetje uit de polder, kind van 't lage land.

               Blond van haar en blauw van ogen

               geef me toch je hand.

               Kleine Greetje uit de polder, zeg me nu eens gauw

               als het koren rijp is, word je dan mijn vrouw?

 

Want Greetje heeft mij al haar hartje beloofd.

Maar eerst moest de tarwe gemaaid zijn.

Toen vroeg ik haar weer, maar ze schudde haar hoofd.

Nu moest eerst de rogge gezaaid zijn.

Toen had ze geen tijd, want toen werd er gehooid.

Toen moesten de piepers zo nodig gerooid.

Een koe werd mama , wel en weet je

toen was er geen tijd om te trouwen bij Greetje. Refr

 

´k Werd boos kwaad en nijdig en ging naar haar toe

En zou haar eens duidelijk bevelen.

dat hooien nog rooien, of ´t lot van de koe

mij langer geen zier meer kon schelen.

Ik kwam bij het huis met de stoep er nog aan.

En bleef op de brug vol verbijstering staan.

Ik mocht er niet binnen want weet je

Er was mond en klauwzeer bij Greetje. Refr.

 

     Waterval    

                        

Zwervend door Zweden, langs bos en langs meer

voerde mijn pad door een dal.

In mijn herinnering zie ik steeds weer

die trotse waterval.

 

Waterval, flonk´rend als vloeibaar kristal.

Tussen het groen der bomen.

Schuimend en bruisend in toomloze val

ziek ik ´t water stromen.

Jij gaf mijn leven een vleug romantiek

´k Hoorde in ´t ruizen de schoonste muziek.

Waterval, tronend hoog boven ´t dal

´k Wil naar jou wederkomen.

Een bouquetje rode rozen.

 

Ik stuur je dit bouquetje rode rozen.

Eén voor elke kus die jij me gaf.

Waarom heb jij die ander toch gekozen,

keerde jij voorgoed je van mij af.

Ik hoor het je nog zeggen,

lieveling ik hou van jou.

Maar woorden zijn slechts woorden.

Je bleef me toch niet trouw.

 

Ik heb zoveel in stilte reeds geleden.

Je was steeds voor mij ´t liefst op aard´

Wat heb ik veel in stilte toch gebeden

Jouw geluk was voor mij alles waard.

Al heb je mij bedrogen,

mij nooit voor iets bespaard.

Blijft toch altijd jouw beelt´ nis

Heel diep in mijn hart bewaard.

Zaltbommel.

 

In die grote stad Zaltbommel, bommel

heerste grote watersnood.

En zo menig arme drommel, drommel,

die niet zwemmen kon ging dood.

 

Refrein: 

En te midden van die rommel, rommel

              dreef de torenspits van Bommel, bommel.

              En te midden van die rommel, rommel

             dreef de torenspits in 't rond.

 

Op een vlot van houten planken, planken

zat een grote herdershond.

Zo erbarmelijk te janken, janken

om dat hij zijn baas niet vond. 

Refr:

 

Een matroos met houten benen, benen

en een rode zwembroek aan.

Zat als een klein kind te wenen, wenen

want zijn schip dat was vergaan. 

Refr:

 

In een mand met verse broodjes, broodjes

dreef de bakkers jongste kind.

Zwaaide met zijn bote pootjes, pootjes

en stonk uren in de wind. 

Refr:</