Poeziealbumversjes uit het album van Klaaske Klijnsma 1956 – 1962:

Schoon is de jonkheid

en blij is de jeugd.

Dat God u mag schenken

een leven vol vreugd.

Maar wat er moog komen

’t zij vreugd of verdriet

De Heiland der wereld

vergeet zijn kind niet.

(dit schreef mijn vader op 27/3 1956 in mijn album)

In blomke en in toekje,

dat plak ik yn dien boekje

en der skruw ik by

Klaaske tink om mij.

(dit schreef mijn broer(tje) op 6 jarige leeftijd)

Bloemen bloeien op uw wegen

En vooral vergeet mij niet.

Veel gezondheid, geluk en zegen

is hetgeen wat ik u bied.

Als een ieder die hier schrijft

Trouw aan zijne woorden blijft

Is een album grooter schat

Dan een sterveling ooit bezat

Daarom bied ik u dit blaadje

In uw album vriendlijk aan

Met de reine harte beede

Dat het u steeds wel moog gaan.

Wees vrolijk!

Vrolijkheid is kracht,

Is kracht tot arbeid,

kracht tot deugd,

Daar wordt niets goeds,

niets groots volbracht,

dan bij een innerlijke vreugd.

Strooi op uw pad de schoonste bloemen

De schoonste die uw ogen ziet

En strooi dan onder al die bloemen

Voor mij slechts een Vergeet mij niet.

Pluk in uw jonge jaren

Vrij de rozen die ge ziet

Want komt ge eens op rijper jaren

Wie weet wat dan u ’t leven biedt

Mocht ge dan vaak doornen vinden

Op uw levensbaan

Verlies geen hoop, steeds ’t oog naar boven

Dan kunt gij vrolijk voorwaarts gaan.

Laat je lichtje schijnen

Helder in ’t rond

Laat het vriend’lijk stralen

Waar je droefheid vond.

Laat je lichtje schijnen

Vredig, klaar en rein

Dan zul je voor and’ren

Tot een zegen zijn.

Wês blier en oprjocht

Doch dyn wurk mei nocht,

Lit dyn sintsje ek oer oaren skine,

Dan sist dou dyn paed wol fine.

Laat lieve jeugd

Het pad der deugd

Je vroeg behagen

Dan zijt ge blij

Van wroeging vrij

 Uw levensdagen

Die God bemind

Blijft steeds Zijn kind

Al moet ge sterven

’t Zij vroeg of spa

Hij zal gena

Bij God verwerven.

Elk juichte, maar gij weende

Toen gij op aard verscheen

Leef zoo, dat als gij henen gaat

Gij juicht en ieder weent.

Dit versje heeft mijn moeder op mijn verjaardag (27/3) in 1956 geschreven.

Tevens nog een ander mooi gedichtje: