Versjes Poesiealbum Hendrik 1891
Op schitterende daden behoeft niet gewacht
Om zich nuttig te maken op aarde
Kleine offers en stilte, blijmoedig gebracht
Vaak hebben ze, al slaat ook geen mensch daarop acht
Meer dan 't grootste heldenfeit waarde
------------
Ook gij lieve jongen, hoe klein gij ook zijt
Hebt dus nu reeds een taak te verrichten
Weest vrolijk, inschikkelijk, hulpvaardig altijd
Dan kunt ge voor velen, hoe jong gij ook zijt
Hier het leven verzoeken, verlichten
--------------
Bezit ge geen rijkdom, geen kennis, geen kracht
Toch een vriend'lijk gelaat kunt ge toonen
Uw stem en uw woord ook zij vriend'lijk en zacht
Opdat, waar ge heengaat, een zonnetje lacht
Eensgezindheid en liefde steeds wonen
-----------------
Lijkt wat in uw macht staat luttel en klein
O gelooft, dat geluk ook en smarte
Van kleinigheden dikwijls afhankelijk zijn
Doet wat ge te doen vindt, hoe nietig het schijnt
En 't zal vrede wis zijn in uw harte
---------------
Overgeschreven voor haar lieve Hendrik door zijne moeder 12 januari 1891
---------
Ik kan het niet
'k Kan het niet, dat oude lied
Veel te druk gezongen
Past niet voor een ferme meid,
Of een flinken jongen
---------
'k Kan het niet, brengt niets tot stand
Zegt: Ik zal het proberen
Zoo ge ook al in eens niet slaagt
Zult ge al doende leren
-----------
Geeft te gauw den moed niet op!
Dan hoopt niet te spoedig
Vangt maar eens van voren aan
Onverstoord en blijmoedig
----------
Goede wil werkt meer van uit
Dan men zou geloven
Met volharding en geduld
Komt men veel te boven
-------------
Zegt dus nimmer "k Kan het niet
Dapper maar begonnen!!!
Denkt aan 't spreekwoord:frisch gewaagt
Is reeds half gewonnen
---------
Gecopieerd door Tante Tilly 1892
---------
Een spreekwoord
Hoor 't haantje vroolijk kraaien
Bij 't krieken van den dag
Als waarschuwt het ons, dat niemand
Nog langer slapen mag
-----------
Hoe moedig stapt het haantje
Met kam en sporen voort
Zoals het voor een koning
Van 't kippenrijk behoort
-----------
Ook kuiert met zijn kipjes
Het haantje dikwijls rond
En met hen tal van kuikens
Al schar'lend langs den grond
---------
Maar het haantje is vaak strijdlustig,
Dat ligt zoo in zijn aard
Dan kraait het graag victorie
En wordt niet licht vervaard
------
Zie daarop doelt het spreekwoord
Gij weet wel hoe het luidt
"Zijn haan moet koning kraaien"
Weet ge wat dat beduidt?
----------
Zijn zin te willen hebben
Al heeft men geen gelijk
Zijn mening door te drijven
Bij 't grootste ongelijk
---------
Foei dat is lang niet aardig
Vooral voor kinderen niet
't Veroorzaakt dikwijls kibbelen
Dat eindig met verdriet
-------
Ons onrecht te erkennen
Staat ons dus wel zo fraai
Als te eisen, dat, door dwingen
Ons haantje koning kraait
--------
Gecopieerd door Piet Smeerpoets 1892
---------
Vriendschap
Ongekunsteld is de vriendschap
Aangewend in onze jeugd
Gulden tijdperk in ons leven
Zonder zorgen, rijk aan vreugd
--------
Samen schoolgaan, wandelen, spelen
Doet vertrouwelijkheid ontstaan
Men waardeert, men zoekt elkander
En knoopt spoedig vriendschap aan
---------
Zal die vriendschap duurzaam wegen
Kinderen, als gij grooter wordt?
Of verkwijnen als een roosje
Gisteren bloeien, thans verdord?
----------
Ouder knoopt men in uw omgeving
Nieuwe vriendschapsbanden aan
O, moogt ge u dan steeds verheugen
In de keus door u gedaan.
-----------
Want zoo licht ontmoet ge vrienden
Niet in waarheid, maar in schijn
Die dan denken, spreken, handelen
Slecht gezelschap voor u zijn
-----------
Alles voor elkaar te mogen
Zoo in voorspoed, in verdriet
Zie dat is de ware vriendschap
En zie men zoekt die niet
----------
Moogt ge dus wel trouwe vrienden
Vinden op uw levenspad
En hun vriendschap steeds waarderen
Als een kostelijke schat
-------------
Gecopieerd door Tante .... 2 September 1892
Beter doen dan zeggen
Beter doen dan zeggen!
Kunt ge dat verstaan?
Niet op mooie woorden
't Komt op daden aan
-----
Woorden zijn niet moeilijk
Zijn gesproken spas
Daden moeten loonen
Of het ernst u was
-------
Handelt naar mijn woorden
Naar mijn werken niet
Ach, dat blijft bij velen
Immers 't oude lied
---------
Beter doen dan zeggen!
Niet te veel gepraat!
Maar getrouw steeds
Aan het woord de daad
-------
Overgeschreven door B.C.Charbon 15 April 1894
--------
Eén Zijn
Niet ieder kan één zijn, maar ieder kan wel
Zijn best doen, vol ijver en vlijt
Zich inspannen, streven om voorwaarts te gaan
Om hooger te komen altijd
----------
Niet ieder kan één zijn. Daarom niet getreurd!
Flink altijd uw best gedaan
Al slaagt ge niet daad'lijk, verliest den moed
Licht zal het een ander maal gaan
-----
Niet ieder kan één zijn. Degenen die 't lukt
Daarom n iet wangunstig benijd!
Oprecht en blijmoedig gedeeld in hun vreugd
En dapper hervat weer den strijd
-------
Niet ieder kan één zijn, en blijken in 't eind
Uw vorderingen toch nog te klein
Als ge eerlijk durft te zegge, ik deed wat ik kon
Dan moogt ge tevreden toch zijn
---------
Denk bij het lezen van dit versje nog een aan
Uw liefhebbend nichtje Nelly
---------
Lieve Hendrik
Gij vraagt mij of ik op dit blad
Aan u een versje wil schenken?
Op dat gij bij het zien daarvan
Aan mij zoudt kunnen denken
Welnu ik voldoe aan uw verzoek
Maar gaarne zou ik weten
Of gij ook zonder verzenboek
Mij nimmer zoudt vergeten
---------
Je liefhebbend zusje Dora Charbon 24 April 1901