Opstand der dingen

De deurknop weigert mee te geven

sloffen slaan op hol

kleren klemmen zich aan knaapjes

de huisraad eist zijn tol

Hij neemt zich voor om kalm te blijven

en gaat op onderzoek

het elastiek valt heel ontspannen

uit zijn onderbroek

De ramen bieden weinig uitzicht

een hamer houdt zich slap

het kleed laat niet over zich lopen

de barkruk zet zich schrap

Wie is hier hoofdbewoner

wie is hier de baas

maar het huis blijft vastbesloten

er is alleen nog brood

en een heel klein pakje kaas

Hij onderhandelt aan de aanrecht

met de koude kraan

en roept "in godsnaam, een paar druppels

wees alsjeblieft humaan"

De derde dag geeft hij zich over

bleek en ondervoed

stemt hij in met alle eisen

blij dat de kraan het doet

Nooit meer slaan met de deuren

geen geweld meer als een la

zin heeft weer eens flink te klemmen

zonder nut of logica

Hij is wel de hoofdbewoner

maar niet meer de baas

loopt nog weken op zijn tenen

zegt "sorry, oh pardon"

tegen de asbak of de vaas