Een ochtend vol van liefde

Een ochtend vol van liefde

in een liefdevol seizoen

jouw haar bloeit op het kussen

als een gouden zijden bloem

liefde groeit steeds eender

aan ons was niets uniek

en het einde was geen drama

al had het iets klassieks

jouw ogen worden wazig

je mond raakt uit model

je mompelt zacht het spijt me

hee, hoe zeg ik zo ooit vaarwel

En wij zijn nu echt bijna

de straat loopt op zijn eind

luistere naar de echo

hoor, hoe elke voetstap rijmt

jij raakt mij nu nooit meer kwijt

mijn liefde neem je mee

en ik bewaar de jouwe

naast jouw zilveren collier

denk niet dat je tranen voelt

het maanlicht is zo schel

en prikt steeds in je ogen

hee, hoe zeg ik zo ooit vaarwel

Een ochtend vol van liefde

in een liefdevol seizoen

jouw haar bloeit op het kussen

als een gouden zijden bloem

weinig is er over

de lente kwam en ging

wat blijft dat is een foto

en de herinnering

blinkt er in jouw ogen spijt?

we speelden nooit een spel

maar waarom beeft je stem dan zo?

hee, hoe zeg ik zo ooit vaarwel