 |
|
|
1.
Eén alleen is maar verdrietig
kom en zing met mij mee!
Twee en twee klinkt wel aardig
kom wij zingen met ons twee!
2.
Eén alleen is maar verdrietig,
kom en zing met mij mee!
Laat ons daarom zonder falen
vroolijk zingen twee en twee!
|
|
|
1.
Wie zingt er mee een jolig liedje,
Een leutig wijsje, Been krachtig lied!
Refrein Zeer Vrolijk:
Wie houdt van zonneschijn,
Jong en vrolijk zijn,
Wie houdt van Blijden zang
't Hele levenlang,
Wie op een sombren dag
Toch een lied en lach,
Die zingt er met ons mee.
Wie zingt er mee?
Die zingt er met ons mee.
Wie zingt er mee??
2.
Wie gaat er mee zo zingend door 't leven,
Zo'n leutig wijsje,
Dan word je niet oud.
Dan zing je zelfs bij zon en bij regen,
want geen van ons allen,
die 't ooit berouwt!
|
|
|
1.
Krekeltje, krekeltje in het gras,
'k Wou dat ik wist waar je was, waar je was,
'k Hoor je nu hier dan weer hoor ik je daar,
Waar je toch zit, word ik nimmer gewaar.
Altijd gaat je viooltje: kriek, kriek!
Heel den dag maak je vrolijk muziek.
Heel den dag maak je vrolijk muziek!
La, la, la, la, la la, Kriek, kriek!!,
2.
Meisje lief, meisje lief, ik ben hier,
'k Zie je wel zoeken en 'k Heb zo'n plezier!
'k Roep maar gedurig van kriek - ker - de kriek,
Jij weer aan 't zoeken en ik lach me ziek!
Maar als j'al te dicht bij me komt,
Dan opeens is 't gefiedel verstomd,
Dan opeens is 't gefiedel verstomd.
La, la, la, la, la la, Kriek, kriek!!,
3.
Krekeltje, krekeltje, kleine guit,
Lach jij gerust mij maar uit, mij maar uit.
'k Wilde alleen toch zo graag es zien
Of het wel waar is, wat onze zus Lien
Mij vertelt van je krekelmuziek.
Maak je die echt met je poot, kleine kriek?
Maak je die echt met je poot, kleine kriek?
La, la, la, la, la la, Kriek, kriek!!,
|
|
|
1.
Daar lopen drie aardige meisjes
Te zingen in 't heerlijke bos,
Ze kennen de joligste wijsjes
En deunen er dapper op los:
Tra - lie - e, Tralalee - e, Tra-la - la-la-la-la - la!
2.
En ginder weer kaatsen hun wijsjes
Op 't Bosje aan 't eind van de laan;
't Is net of drie andere meisjes
Daar liedjes te neuriën staan:
Tra - lie - e, Tralalee - e, Tra-la - la-la-la-la - la!
3.
Hun liedjes weerkaatsen van voren,
Maar ook tegen 't frisgroene dak,
Want vogeltjes laten zicvh horen
Daar boven op twijg en tak:
Tra - lie - e, Tralalee - e, Tra-la - la-la-la-la - la!
|
|
|
1.
De handen uit de mouwen,
De handen aan de ploeg,
Bepeinzen en beschouwen,
Dat doen er al genoeg.
We kennen mooie frazen
En frazen En fijn en fijn geredeneer,
Maar werken en niet dazen
Daar komt het toch op neer!
Maar werken en niet dazen
Daar komt het toch op neer!
2.
Niet eerst een spooksel scheppen
Dan sterven van de schrik
Van goeden wil niet reppen
Op 't laatste ogenblik
Niet steeds het goede bedoelen
Wanneer de uitkomst faalt
Wie fouten maakt, mag voelen
Hoe men zijn werk betaalt
3.
Niet steunen op een ander
Op eigen benen staan
Toch vrolijk met elkander
Door 't volle leven gaan
Je eigen biertje brouwen
Gelegenheid genoeg
De handen uit de mouwen,
De handen aan de ploeg!
|
|
|
1.
Als de morgen kriekt,
Blijde molen wiekt
In den wind, die uit 't Westen komt waaien,
Fleurig, fris gezicht
Als in 't morgenlicht
Blanke wieken zo ijverig draaien.
2.
Heel den langen dag
Is hij aan de slag
Om het water, dat wast, te bedwingen
Hoe het bruist en spat
Uit het molengat
Kolkend, wielend in went'lende kringen.
3.
Tot de schemering
Wiekt het rappe ding
't Laatste rood van de zon in de zeilen.
Als de avond valt
Zie 'k z'n rank gestalt'
Zoetjes aan in de dampen verijlen.
|
|
|
Het is een heldere dag in Mei
De wind waait lustig, de zon schijnt blij
Op bloeiende paarse seringen
En gouden regens in gelen tooi
En alles is zo mooi, zo moo!
En alle vogels zingen!
Zie hoe blauw de hemel blauwt
Boven de weiden geel als goud
De zonnige bloeiende landen
En zie de kastanjebomen staan!
Daar groeien witte kaarsjes aan
Wat zullen die kaarsjes aardig staan
Wanneer ze vanavond branden
Wat zullen die kaarsjes aardig staan
Wanneer ze vanavond branden!
|
|
|
1.
Heer Langoor zou op reis gaan
Op reis gaan voor plezier
't Ging recht uit op Parijs aan
Wel twintig uur van hier
Hij droeg een vuurrood jasje
Zijn vest was blauw geruit
En achter uit zijn broekje
Daar stak zijn staartje uit
2.
Hij zei: 'k Loop langs de wegen
Nu als een deftig heer
'k Ben voor geen mens verlegen
Ik vrees geen jager meer
Hij zag een veld met kolen
Toen heeft hij niet getoefd
Maar zich in 't groen verscholen
En van de kool geproefd
3.
Daar liet de boer zich horen
Wat was dat voor gerucht
Heer Langoor spitste d' oren
En zette 't op de vlucht
't Ging recht door moddersloten
Och, och wat een ongeluk
Heer Langoor brak twee poten
En 't broekje scheurde stuk
Wat zullen die kaarsjes aardig staan
Wanneer ze vanavond
|
|
|
1.
Droom, kindeke, droom,
Dat 't leven is een paradijs,
Je bed 'n betoverend goudpaleis,
En al je poppen prinsjes zijn
Droom, kindeke klein!
2.
Droom, kindeke, droom
Dat vreugde komt voor droefenis
Dat 's levensleed geleden is
De mensen steeds verdraagzaam zijn!
Droom, kindeke, klein!!
3.
Droom, kindeke, droom
Want als je strakjes wakker bent
In 'n wereld die jij niet kent,
Dan zal 't zo moeilijk voor je zijn
Droom, kindeke, klein!
|
|
|
1.
Hoort de zuivere klokken klinken
Van de hoge torentrans
Hoort het liedje, dat zij zingen
In een frank en vrije dans
Tonen door het luchtruim zweven
Als een twinkelend geluid
Klokken, die hun liedjes geven
Klokken, die hun liedjes geven
Brengen leven, Brengen leven
Dragen 't in de verte uit.
2.
Als de zuivere klokken zingen
En de avond is zo stil
Is het of mij haar gebeier
Telkenmaal iets zeggen wil
Rijst een bede en een dank
Over mij komt rust en vrede
Over mij komt rust en vrede
't Hart zingt mede
't Hart zingt mede
Met der klokken schoon geklank
|
|
|
1.
Hoor stoute mussen groot en klein
Ik wou j'eens even spreken
Je weet, dat ik je lijden mag
Je moogt een potje breken
Al neem je soms in 't hoenderhok
Een deel van 't kostlijk eten
Ik laat je altijd stil begaan
En heb je 't nooit verweten
2.
Maar sinds het graan op 't stoppelveld
In schoven staat te drogen
Maak jullie 't mij wat al te grof
Dit kan ik niet gedogen
Ik gun je graag een voedzaam maal
En zie niet op wat koren
Maar dat je zoveel graan vermorst
Dat is niet naar behoren
3.
Je pikt maar met je snavel wild
In al die kostlijk' aren
En of je duizend korrels strooit
Je weet van geen bedaren
Ik koop m' een splinternieuw pistool
En zal je mores leren
|
|
|
1.
Jij bent een kwajongen,
Zo is er niet een!
Zegt dikwijls mijn moeder
Waar moet het toch heen!
Je kousen vol gaten
Je broek nu weer stuk
Dat vader niet thuis is
Dat is je geluk!
2.
Jij bent een kwajongen
Je handen roetzwart
Je pet in je broekzak
Je haren verward
In plaats van een veter
Een touw in je schoen
Heb 'k ooit van m'n leven
Jij kent geen fatsoen
Je moest je wat schamen
3.
Jij bent een kwajongen,
Een Hollandse guit
Die lacht al die "netheid"
Zo hartelijk uit
Mijn goed zit vol scheuren
Mijn knieën zijn zwart
'k Heb alles aan flarden
Maar héél blijft mijn hart!
Kom, moeder, niet mopp'ren.
|
|
|
1.
Wie gaarne van zijn overvloed
Den arme schenkt een matig deel
En dat doet met een ned'rig hart
Zo een doet zeker veel
2.
Wie gaarne van zijn overvloed
Den arme schenkt een matig deel
En dat doet met een goedig hart
Die heeft nog meer gedaan.
3.
Wie gaarne van zijn overvloed
Den arme schenkt een matig deel
Maar.. wie zelf het kleed der armoe draagt
En een die armer is dan hij
Nog bij wil staan met raad en daad
Die doet het meest, geloof dat vrij
Die doet het meest, geloof dat vrij
|
|
|
1.
'k Wilde u iets zeggen, Moeder,
Daarom doe 'k het maar vandaag
Want, het is thans uw verjaardag,
Dus u hoort 't misschien wel graag.
Weet U ik zeggen wou
Dat 'k zo heel veel van u hou
Weet u wat ik zeggen wou
Dat 'k zo heel veel van u hou
2.
't Is niet te geloven, Moeder,
Want dan deed 'k u nooit verdriet,
Doe 'k soms net wat u niet goed vindt
Heus, ik meen het dan zo niet
'k Heb in stilte vaak berouw
Omdat 'k zoveel van U hou
'k Heb in stilte vaak berouw
Omdat 'k zoveel van U hou.
3.
En op uw verjaardag, Moeder,
Als 'k u wens geluk en vreugd,
Zie 'k u dankbaar in de ogen,
En mijn hart voelt zich verheugd
't Is om al uw zorg en trouw,
Dat 'k zo heel veel van u hou
't Is om al uw zorg en trouw
Dat 'k zo heel veel van u hou.
|
|
|
1.
Als de boer, als de boer wil dansen gaan, tra-la-la, hop-sa-sa!
Dan trekt ie z'n beste klompen aan, hop-sa-sa, tra-la-la
Dan danst ie. dan springt ie van één-twee-e drie,
met Leentje en Grietje van hop-sal-de-rie,
van één-twee - e drie, van één-twee -e drie,
met Leentje en Grietje van hop-sal-de-rie
2.
Als de meid, als de meid wil dansen gaan, tra-la-la, hop-sa-sa!
Dan trekt ze d'r mooiste rokjes aan, hop-sa-sa, tra-la-la
Dan danst ze, dan springt ze van één-twee-e drie,
met Teun en met Gerrit van hop-sal-de-rie,
van één-twee -e drie, van één-twee-e drie
met Teun en met Gerrit van hop-sal-de-rie
3.
Als de knecht, als de knecht wil dansen gaan, tra-la-la, hop-sa-sa!
Dan trekt ie z'n mooiste klompen aan, hop-sa-sa, tra-la-la
Dan danst ie, dan springt ie van één-twee-e drie
Hij danst in z'n ééntje van hop-sal-de-rie,
van één twee-e drie, van één-twee-e drie
hij danst in z'n ééntje van hop-sal-de-rie
|
|
|
Daar lei een scheepje al leize, Hallo Hallé
Daar lei een scheepje al leize
En zeilree voor de reize
Te dobberen aan de ree
Het scheepje rees, Het scheepje viel
Het watertje kauwerde
Onder de kiel: Hallo Hallé Hallo Hallé
Het liedje van de zee
Hallo Hallé
|
|
|
1.
Kom, zing met mij mee een vrolijk lied,
Een lied van 't blijde leven!
Een lied voor kind, voor vrouw en man
Een lied dat elk begrijpen kan
Een lied, dat kracht zal geven!
Een lied, dat kracht zal geven!
Een lied dat elk begrijpen kan
Een lied, dat kracht zal geven!
2.
Kom, zing met mij mee een lustig lied,
Een lied voor alle kringen
Een lied, dat spreekt van blijden zin
Van levensmoed en naastenmin
Een lied, dat elk moet zingen!
Een lied, dat elk moet zingen!
Een lied, dat spreekt van blijden zin,
Een lied, dat elk moet zingen
3.
Kom, zing met mij mee een vreugde-lied
Zingt allen dapper mede!
Een lied, dat uit het harte klinkt
Tot dat het heel de wereld zingt
Een lied, een lied van vrede!
Een lied, een lied van vrede!
Een lied, dat uit het harte klinkt
Een lied, een lied van vrede
|
|
|
1.
De vogelkens alle zijn slapen gegaan
Ze waren zo moe van het fluiten en slaan
Wat doen er de vogelkens nu?
Ze zitten nu zoet in hun nestjes en dromen
Van bloemkens, die bloeien aan struiken en bomen
Refrein:
Slaap, kindeke, zacht
Hei-a-douw-dij-ne
Goe-nacht, mijn kleine
Goe-nacht
2.
De bloemekens alle zijn slapen gegaan
Ze waren zo moe van het open staan
Wat doen er de bloemekens nu?
Ze hou-en de blinkende blaadjes gevouwen
En drinken de drupkens, die neerkomen dauwen
3.
De bij-e-kens alle zijn slapen gegaan
Ze waren zo zwaar van den honig be-laân
Wat doen er de bij-e-kens nu?
Ze dromen van bloemen, die suiker beloven
Ze dromen van vogels, van muizen, die roven
4.
Nu zijn er de ster-re-kens opgestaan
Ze staken hun kleine lantarentjes aan
Wat doen er de ster-re-kens nu?
Ze zijn met hun lichtjes naar boven geklommen
Bewaken de vogels, de bij-kens, de blommen.
|
|
|
1.
Zeg broer en zusje, als je wandelen gaat
Kijk dan altijd goed uit
't Is druk op straat
Met auto's en fietsen, met kar en met paard
Ze rijden en rossen met vliegende vaart!
Dus broer en zusje, als je wandelen gaat
Kijk goed uit, 't Is druk op straat.
2.
Zeg broer en zusje, als je wandelen gaat
Loop aan de rechter kant,
dan kan het geen kwaad
Met auto's en fietsen, met kar en met paard
Ze rijden en rossen met vliegende vaart!
Dus broer en zusje, als je wandelen gaat
Kijk goed uit, 't Is druk op straat.
3.
Zeg broer en zusje, als je wandelen gaat
Let dan altijd goed op, want
't Is gauw te laat!
Want auto's en fietsen en karren en paard
Ze rijden en rossen met vliegende vaart!
Dus broer en zusje, als je wandelen gaat
Kijk goed uit, 't Is druk op straat.
|
|
|
1.
Wanneer ik mij des morgens vlug naar school den te begeven
Roept moeder mij nog vaak terug en zegt:
Neen, luister even! Loop op 't trottoir nooit aan den rand
Moet gij soms oversteken
Dan eerst goed naar den linkerkant
Daarop naar rechts gekeken
Dan eerst goed naar den linkerkant
Daarop naar rechts gekeken!
2.
Loop toch op 't midden van den weg voor al niet rond te staren
En speel er niet, mijn kind, ik zeg
Je leeft steeds in gevaren!
En bij een kruispunt, denk daar bij:
Wie schuins loopt kan licht falen
Neen, 'k loop eerst recht naar d' overzij
En moet dat straks herhalen
Neen 'k loop eerst recht naar d' overzij
En moet dat straks herhalen
3.
Dat zijn de lessen van mijn Moe, ook vader kan niet zwijgen
Maar spreekt mij dikwijls ernstig toe
Als ik mijn fiets wil krijgen
Houd altijd rechts zoveel je kunt
Laat alles links passeren
Wie al die haasters voorrang gunt
Zal menig onheil weren
Wie al die haasters voorrang gunt
Zal menig onheil weren
4.
Moet gij naar rechts soms op uw gemak, de bocht moet klein genomen
Ligt links de straat, neem wijd de bocht,
om zo daar in te komen
Wijs goed de richting aan,
dien raad, Wil 'k u op 't hart nog drukken:
Wie kalm, voorzichtig is op straat,
Voorkomt veel ongelukken!
Wie kalm, voorzichtig is op straat
Voorkomt veel ongelukken!
|
|
|
1.
Twee lieve kleine meiskes
D' één blond en d' ander bruin
Die hollenbolden samen
Door 't heerlijk Hollands duin.
Ze renden van een hoogte af
In mateloze draf
2.
Twee lieve kleine meiskes
Die hadden zo gestoeid
Het hollen en het draven
Dat maakte, dat maakte hen vermoeid
Toen ging het op een sukkeldraf
De hoge duinen af.
3.
Twee lieve kleine meiskes,
Die gingen 's avonds moe
Met lome trage beentjes
Maar gauw, maar gauw naar bedje toe.
De oogjes in een tel
Bij Blondje en Bruintje dicht.
Slaap wèl!!
|
|
|
1.
In de dorstige Prins,
Het kroegje daarginds
Daar pikte ik zo menig zoet graantje,
Dronk, tijd of geen tijd,
Er mijn dubbel gebeid,
Verleidelijk lekker het kraantje
Ik heb er geklonken
Bij vedel en fluit
En menigen duit
Heb ik er ja, ja Fi-del-di, fi-del-da!
Heb ik er verdronken Ach ja!
Heb ik er verdronken Ach ja!
2.
In de dorstige Prins,
Het kroegje daarginds
Daar kom ik nog dikwijls beneven
Dan raas ik van spijt
In het lor, dat daar leit
Zijn al mijne stuivers gebleven!
De waard op zijn muiltjes
Die kuiert er voor
Maar ik knijp er van door
Al grinnikt ha,ha, Fi-del-di, fi-del-da!
Al grinnikt hij vuiltjes Mij na
Al grinnikt hij vuiltjes Mij na
3.
In de dorstige Prins,
Het kroegje daarginds
Dat kun je me zeker geloven
Daar zonk in de kan
O zo menig goeman
Allenig de waard dreef naar boven
Ik zag er bij 't klinken
Wel ruiter en paard
En hofstee en haard
In 't glaasje ra,ra! Fi-del-di, fi-del-da!
In 't glaasje verzinken Ach ja
In 't glaasje verzinken Ach ja
4.
Maar de dorstige Prins
Het kroegje daarginds
Dat kan me niet langer bekoren
Ik heb er mijn lust
Mijn geld en mijn rust
In 't bodemloos vaatje verloren
De waard met zijn bende
Die speelt er niet meer
Van mijn loontje mooi weer
Als ik van la,la Fi-del-di, fi-del-da!
Als ik van ellende Verga!
Als ik van ellende Verga!
|
|
|
Onze hond die was ziek
't Is bepaald rimmetiek , Zei de kat, zei de kat
En de poes, op een hol,
Haalde een heel flesje vol Medicijn, medicijn
Als 't u blieft, sprak de poes,
Drink nu op, lieve Does,
't Is zo goed.
En de hond nam een slok
Dat het klonk als een klok
't Flesje leeg, 't flesje leeg.
Eén, twee, drie ging de pijn
Voor ons poesjes medicijn
Op de vlucht, op de vlucht
En zo werd onze hond
In een wip weer gezond
Door de poes
Schoon genezen door een kat
Zeg geloven jullie dat?
Ikke niet, ikke niet, ikke niet
|
|
|
1.
Zeg, heb je 't al vernomen
Sint Nicolaas is gekomen
Je kunt het aan de winkels zien
Die open zijn tot over tien
Hoezee, hoezee, hoezee!
Ik moet er 's nachts van dromen
Ik moet er 's nachts van dromen!
2.
Hij rijdt langs alle wegen
Door straten en door stegen
's nachts klimt hij boven op het dak
Kruipt door de schoorsteen met gemak
Hoezee, hoezee, hoezee!
Geen kachel houdt hem tegen
Geen kachel houdt hem tegen!
3.
Zet dus je klomp maar neder
Je vindt hem 's morgens weder
Misschien wel vol met lekkernij
Of anders met een roe er bij
Hoezee, hoezee, hoezee!
Zet dus je klomp maar neder
Zet dus je klomp maar neder
|
|
|
1.
Jongens heb je 't al vernomen?
Zeg wij krijgen hoog bezoek
Straks zal Sinterklaas hier komen
Kijk zus kruipt al in een hoek
Kom, sliep uit, wij vrezen niet
Zijn niet bang voor Zwarte Piet
Kom, sliep uit, wij vrezen niet
Zijn niet bang voor Zware Piet
2.
'k Hoor de bel, daar komt hij binnen
Spreekt ons allen vriend' lijk aan
Als hij zit, dan overwinnen
We alle vrees, gaan bij hem staan
En ons zusje? Nee maar, zie
Staat zo waar vlak bij zijn knie
En ons zusje? Nee maar, zie
Staat zo waar bij zijn knie
3.
Nu gaat hij ons eens wat vragen
Wijst daarbij op Zwarte Piet
Maar wij kunnen 't best verdragen
Deden moeder nooit verdriet
Lachend springt dan iedereen
Vrolijk om Sint Niklaas heen
Lachend springt dan iedereen
Vrolijk om Sint Niklaas heen
4.
En daar wordt de zak ontsloten
Sinterklaas geeft elk zijn deel
Zwarte Piet strooit pepernoten
Grabbelen of je krijgt niet veel
En bij 't afscheid klinkt ons lied
Leve Sinterklaas en Piet!
En bij 't afscheid klinkt ons lied
Leve Sinterklaas en Piet
|
|
|
Hoor je ze jagen, de Maartse vlagen
In woeste vlucht?
Zie je ze kruien, die donkere buien
Hoog in de lucht?
Hoor je ze luiden - Wat wil het beduiden?
Van klokjes fijn?
Zie je ze dansen, die blijde glansen
Van zonneschijn?
Zie, 't is de grimmige Winter,
die wacht, maar verdwijnt
Zie, 't is de schuchtere Lente,
die lacht,--- en verschijnt!
|
|
|
1.
Wat is dat daar, jou kleine guit
Kom jij nú al je bedjes uit?
Blijf warmpjes nog wat in den grond
Want als de boze wind je vond
Hij beet je dood!
2.
Wij hebben nog ons jasje aan
Jij komt daar zo maar buiten staan
Je groene mutsje los, jou guit
Je witte kopje je kijkt er uit
Zo bleek en bloot!
3.
Ik ben er niets bang voor den boze wind
'k Vertel van de lente, mijn lieve kind
Mijn klokje luidt zachtkens over de grond
En wekt er de bloempjes, die slapen in 't rond
Ten beddeken uit.
Nu weet je wel, wat mijn vroeg luiden beduidt
|
|
|
Te voorschijn nu, o Lentezon!
Verkwik ons met je stralen
We snakken naar je warme gloed
Verlos ons met bekwamen spoed!
Van onze winter kwalen
Te voorschijn nu,--
Lentezon!
We zijn zo moe van 't niezen
Gans uitgehoest en uitgekucht
Verlangen we naar voorjaarslucht
Laat ons niet langer kniezen
Te voorschijn nu,-- o voorjaarsplicht
En laat ons van je gloed en licht
Weer dankbaar eens genieten.
|
|
|
1.
Lang, lang, dreigend en bang
Moge de winterkou zijn
Moge de winterkou,
moge de winterkou
zijn lente de bruid
Klokjes van lente de bruid
wit porcelein
Straks luidt lente de bruid
Klokjes van wit porcelein
2.
Zacht, zacht drijft ze de nacht
Weg van het slapende land
Weg van het slapende
weg van het slapende land
buigt ze zich neer
Wekt ze de bloem in de plant
|
|
|
1.
Nu vlagt er de lente,kom mee!
Al zou ook de tocht je vermoeien
Daarginds bij de duinen ver van de zee
Daar staan nu de bollen te bloeien
Die velden te zien is een prachtig gezicht
't Zou zonde zijn als je 't verzaakte
Elk bloemetje is op zichzelf een gedicht
Een hymne aan Hem, die het maakte.
2.
Wij naderen reeds, naar ons toe is de wind
De geur reeds benevelt je zinnen
Daar zijn ze de velden - je staat als verblind
Wat moet je daar plots mee beginnen!
O, Zie toch, o zie me die velden eens aan
Hoe rijk zich schakeren die kleuren
Wie heeft al die kelkjes wel open gedaan?
Je zwijgt bij zo wonder gebeuren.
3.
Zie! Rood, wit en blauw, dat 's de vlag van je land
En ginds nog den wimpel Oranje
Zoek dat nog eens elders met je verstand
Al ging je ook zoeken in Spanje
Geen land hier op aard, dat een schouwspel je biedt
Als 't onvergetelijke Holland
Dat vind je in Zweden of Zwitserland niet
Dat vind je alleen maar in Holland!
|
|
|
1.
't Lentezonnetje is gekomen
tovert groen weer aan de bomen
Strooit in tuin, in veld, langs wegen
mild een bonte bloemenregen
geeft natuur een wondere pracht
weelde, schoonheid, jeugd en kracht
't Lentezonnetje spreidt zijn schoon
spreidt zijn schoon alom ten toon
2.
't Lentezonnetje speelt door 't lover
sprankt door bos zijn lichtgetover
dartelt over blad en bloemen
streelt de bijen die zachtjes zoemen
zet natuur in wondre pracht
schenkt de wereld jeugd en kracht
't Lentezonnetje spreidt zijn schoon
spreidt zijn schoon alom ten toon
3.
't Lentezonnetje zendt zijn stralen
over heuveen en door dalen
schijnt verlokkend door de ruiten
noodt zo vriend-lijk
schouw natuur in wondere pracht
loof haar schoonheid
Kom naar buiten
schouw natuur in wondere pracht
loof haar schoonheid
jeugd en kracht!
't Lentezonnetje spreidt zijn schoon,
spreidt zijn schoon alom ten toon
|
|
|
1.
De winter is verdwenen
Thans lacht de lieve Mei
De bloempjes zijn verschenen
Dat stemt ons hart weer blij
De winter met zijn vlagen
Zijn koude, scherpe wind
Zal ons niet langer plagen
De Mei is onze vrind
2.
De leeuwerik stijgt naar boven
En jubelt hoog zijn lied
Wij willen met hem loven
Wat gul de Mei ons biedt
Luid klinken onze zangen
De schone Mei ter eer
Hij stilde ons verlangen
Naar zachter, mooier weer.
3.
Wij willen Mei-feest vieren
Al in het groene gras
Met bloemen ons versieren
Als of het bruiloft was
Wij dansen en wij springen
En dartelen door de wei
Terwijl we lustig zingen
Een loflied op de Mei!
|
|
|
1.
De Mei is gekomen
De Mei is in 't land
Ze toeft in de bossen en zweeft over 't strand
De mensen, zij zingen en voelen zich blij
De jeugdigen springen
Want 't is immers Mei!
2.
We gaan thans het woud in
Naar strand of naar zee
En voeren de lieflijke Mei met ons mee
De tred wordt veerkrachtig
we voelen ons vrij
En 't hart gloeit van vreugde
In heerlijke Mei!
|
|
|
1.
Als de bloemen dromen
In den stillen tuin
Als de vogels dommelen
Hoog in bomenkruin
Daalt er over 't water
Als op vleugels zacht
Vol van teer gedachten
Stille vredenacht
Stille vredenacht
2.
Bloemen, half geloken
In hun zoete rust
Worden door het windje
Zacht en stil gekust
En bij 't morgen krieken
Als zij open gaan
Blinkt in ieder hartje
Teer een vreugdetraan
Teer een vreugdetraan
|
|
|
1.
In den zomer rond te dwalen
Door bossen, in de heide
Langs de akkers, over weiden
Welk genot kan daarbij halen
Daarom zingen wij verblijd:
Heil u, mooie zomertijd!
Daarom zingen wij verblijd:
Heil u, mooie zomertijd!
2.
Alles lacht ons vriendelijk tegen
't Groen der bomen, pracht van bloemen
Keur van vruchten, niet te noemen
't Al schenkt ons een rijken zegen
Daarom zingen wij verblijd:
Heil u, mooie zomertijd!
Daarom zingen wij verblijd:
Heil u, mooie zomertijd!
3.
Frisse lucht en schone dreven
Doen verheugd ons ademhalen
Doen ons steeds herhalen
Van het heerlijk buitenleven
Daarom zingen wij verblijd:
Heil u, mooie zomertijd!
Daarom zingen wij verblijd:
Heil u, mooie zomertijd!
|
|
|
1.
O, zomer, mooie zomer
Wat geeft g'ons toch veel pret!
'k Speel den dag en droom er
Des nachts van in bed
O zomer, o zomer, o zomer!
2.
We dwalen langs de paden
Van 't koele schaduwwoud
Daar glanst door d' eikebladen
Zo warm uw zonnegoud
O zomer, o zomer, o zomer!
3.
Daar zien we 't beekje snellen
Door 't groen langs grint en kei
Daar zweven de kapellen
Zo kleurig ons voorbij
O zomer, o zomer, o zomer!
4.
Och zomer, 'k wou je vragen
Al blijf je soms eens weg
Kom met vakantiedagen
Toch even over zeg
O zomer, o zomer, o zomer!
|
|
|
Rood en goud,
rood en goud
Zijn de kleuren van het woud
Rode beuken, gouden berken
Delen 't bos in bonte perken
Rood en goud
rood en goud
Zijn de kleuren van het woud
Goud en rood, goud en rood
Dwarrelt neer in greb en sloot
Rode wingerd, gulden linde
Netelblad en heggenwinde
Goud en rood
Voeren 't bos ten najaarsdood
|
|
|
1.
Zeg blaadjes, waar wil je naar toe?
Je sliert en draait er zo wild door de lucht
Je zwiert en je zwaait, Zeg ga j'op de vlucht?
Waar naar toe?
Zeg denk je dat jullie ook vogeltjes zijt
En mee moogt naar 't zonnige land
Waar de zangertjes wonen 'in de wintertijd?
Zeg kiest er een anderen kant
De wind komt en drijft jullie spottend uiteen
En lacht om je dolle gezwier
Ach, hij duikelt je neer in een sloot of plas
Zóó boet je je dolle plezier
Neen, daalt maar en spreidt saâm een dekentje neer:
Het zaadje, het beidt
Er je warmte zoo zeer
Dekt het toe!
Zeg blaadjes daar moet je naar toe!
Netelblad en heggenwinde
Goud
|
|
|
1.
Hoort gij hem bezig en woelende wind?
Ei, die maakt ons zo vrolijk gezind!
Daar in de schoorsteen bromt hij de bas
oe - oe
Of vedelt aan 't venster met grappige kras
Hoort gij den wind?
Hoort gij den wind?
oe - oe
In het bos is hij los
Hoe hij ruist, hoe hij bruist door het hout, door het hout!
Dat is zijn leven, daar is hij stout
De bomen zijn vrienden waarvan hij houdt!
Dat is zijn leven, daar is hij stout
2.
Kijkt in de lucht, daar vermaakt zich de wind
Al de wolken verjaagt hij gezwind!
Ga op het strand eens, zij gij niet bang?
oe -oe
Ge ziet hem al weder goed aan den gang
Ziet gij dat schip?
Ziet gij dat schip?
oe - oe
't Is een spel, hoe het snel
Daar maar zwiert en maar giert door de zee, door de zee
Kom naar den Oost, - de zeilen zijn ree!
Wij zingen hoezee en de wind is ons mee!
3.
Soms is hij boos en dan maakt hij veel stof
Oef! Wij moeten gelijk uit den hof!
En onze weerhaan draait op zijn spil
oe oe
De wind laat den sukkel geen ogenblik stil
Hoort gij den wind?
oe - oe
Hoe hij bromt, hoe hij gromt
Hoe hij blaast, hoe hij raast, hoe hij fluit, hoe hij fluit!
Ga maar uw gangen, olijke guit
Wij zijn thuis en lachen u uit
Ga maar uw gangen, olijke guit!
Wij lachen u uit!
|
|
|
Hangend in de lage luchten
Waaien witte meeuwen vluchten
Met de winden mee
Krijsend uit rauwe kelen
Is 't of die vogels spelen
Met de wind, de zee
Gierend, zwierend; dan weer kerend
Raak-lings langs een golf-top scherend,
Wijd de wieken uit
Plotsling plonzend in de golven
Onder bruisend schuim bedolven
Vinden zij hun buit
Hangend in de lage luchten
Waaien witte meeuwen vluchten
Langs de wijde zee
Zwierend langs de lage kusten
Al maar verder, zonder rusten
Met de winden mee
|
|
|
1.
Zie, de sneeuw zo zacht en zuiver,
tintelt als kristal!
En het is zo blank en vredig
hier en overal!
En hoe klinkt zo wijd en helder
ieder, ieder fijn gerucht
Ergens beiert er een kloksken
in een ver gehucht
2.
Al de grote stille bomen, beuk en eik en els
Dragen om hun hoge leden elk een witte pels
Door de boslaan gaan mijn voeten
o, zo, o, zo blood 'en zacht,
Is het niet om voor te knielen
deze stille pracht?
|
|
|
1.
Een zachte val
Van duizend tal
Dier wonder witte vlokken
Eén suizeling, Eén duizeling
Van wilde watten brokken
2.
Eén dolle dans
De wereld thans!
't Is dwar'ling aller wegen!
Omhoog, omlaag
Het is gestaag
Eén vlucht-ge vlokkenregen
3.
Op schuur en huis
De zachte pluis
Op velden en op wegen
Komt meer en meer van donzen veer
Een deken neer gezegen
|
|
|
1.
De winterkaboutertjes hebben vannacht
De wereld met zilver behangen
De tuin lijkt een sprookje in ' t wit gewaad
Gereed om een fee te ontvangen
2.
De takken der bomen, gist'ren nog kaal
Ze zijn nu omkranst en bepereld
De paden zijn wit en alles lijkt wel
Eén wond're sprookjeswereld!
3.
Daar komt nog de zon en laat er haar licht
Blij blinken naar alle kanten
Het glinstert en schittert alom en 't is nu
Eén wereld van diamanten!
|
|
|
1.
Hoezee! van is 't feest der jeugd
Wij trekken blij naar buiten
Waar alles tintelt nu van vreugd
En blijde vogels fluiten!
Wij nemen vork en spa ter hand
Bewerken flink de aarde
En fluks is menig boom geplant
Het wordt een hele gaarde!
2.
Wij planten bomen, elk doet mee
Tot sieraad onzer wegen
En uit ons harte stijgt de bee
Zij groeien door Gods zegen
Hun kruinen worden breed en hoog
Met schaduwrijke bladen
Wij houden zelf een wakend oog
Als ruwheid ze wil schaden
3.
Groei voort dan, fiere bomenrij
Bot uit in tak en twijgen!
Laat uit uw loverdak steeds blij
Der vog'len danklied stijgen
En zoeken wij, van dagtaak moe
Uw lommerrijke dreven
Wuift gij dan, bomen, koelt'ons toe
Wilt rust en vrede ons geven
|
|
|
1.
Zeg jongens en meisjes de feestdag is daar
Zolang door ons allen verwacht
Wij trekken er vrolijk op uit met elkaar
Want schoon is de taak, die ons wacht
Wij denken vandaag aan geen schrift en geen boek
Wij zetten het leren aan kant
Want wij zijn vandaag in het bos op bezoek
Door ons worden bomen geplant.
2.
Wij nemen de vork en de spade ter hand
Bewerken vol ijver de grond
En spoedig is menig boompje geplant
Verrijst er een bos in het rond
En wande'len we later dan hier nog eens heen
Dan zeggen we dankbaar en blij
Wat is het toch heerlijk dit bos in te treên
Dit bos, mee-geplant door mij
2.
En als dan de schaduw verkwikking ons biedt
Van schoonheid en vreê alles spreekt
Als klinkt in 't geboomte het vogelenlied
Dat lieflijk de stilte verbreekt
Dan vindt in dit lustoord de grijsheid en jeugd
Genot, dat de zorgen verbant
En wij, ja ook wij delen mee in de vreugd
Van 't bos, door ons samen geplant
|
|
|
1.
Sikkels blinken, Sikkels klinken
Ruisend valt het graan
Zie de bindsters garen
Zie in lange scharen
Garf bij garven staan
Garf bij garven staan
2.
't Heter branden, Op de landen
Meldt de middagtijd
't Windje moe van 't zweten
Heeft zich schuil begeven
En nog zwoegt de vlijt
En nog zwoegt de vlijt
3.
Blijde maaiers, Nijvere zaaiers,
Die uw loon ontving
Zit nu rustig neder
Galm' het mastbos weder
Als gij juichend zingt
Als gij juichend zingt
4.
Slaat uw ogen, Naar de hogen
Alles kwam van daar!
Zachte regen daalde
Vriend' lijk zonlicht straalde
Mild op halm en aar
Mild op halm en aar
Als gij juichend zingt!
|
|
|
1.
Het boertje bindt zijn schoven los
En spreidt de deel vol halmen
Dan grijpt hij ferm z'n vlegel vast
En gaat het zonder talmen
2.
De vlegel hoog
En met een boog
Ploft hij op d' aren neder!
Een wijde zwaai
Een korte draai
Klip Klop! daar valt hij weder
3.
Op halmen grof
Klinkt 't plof! plof!
Het stof stuift door de slagen
Wel meters hoog
Om met een boog
De schuurdeur uit te jagen
4.
Het graan, wipt
En hupt en hipt
Voort onder slagenregen
Ons boertje zweet
Dat werk maakt heet
Geen nood, hij kan er tegen!
|
|
|
1.
Het windje waait
De molen draait
Dat is den mulder zijn leven
Het windje waait,
De molen draait
Dat is den mulder zijn leven
Hij ligt het hoge venster uit
Terwijl hij lustig een deuntje fluit
Hij ligt het hoge venster uit
Terwijl hij lustig een deuntje fluit
Het windje waait
De molen draait
Dat is den mulder zijn leven
Het windje waait
De molen draait
Dat is den mulder zijn leven
2.
De wind, de wind
Is mulders vrind
Zijn molen moet er van draaien
De wind, de wind is mulders vrind
Zijn molen moet er van draaien
Hij zingt altijd, de witte man
Daar rookt bij ons de schoorsteen van
Hij zingt altijd, de witte man
Daar rookt bij ons de schoorsteen van
De wind, de wind is mulders vrind
Zijn molen moet er van draaien
De wind, de wind is mulders vrind
Zijn molen moet er van draaien
|
|
|
1.
De smid, ha de smid is aan 't smeden, aan 't smeden!
Hoe davert zijn hamer beneden, beneden!
Hij slaat, dat de smidse er van dreunt
Terwijl hij zijn liedeke deunt:
't IJzer is warm, Staal in den arm!
't IJzer is heet, Lastig gesmeed!
't IJzer is heet, Lustig gesmeed!
2.
Hij blaast en daar sprankelen vonken, ja vonken
In 't vuur ligt het ijzer verzonken
Weldra is het weder in gloed, weer in gloed
Hij zingt met nog meerderen moed:
't IJzer is warm, Staal in den arm!
't IJzer is heet, Lastig gesmeed!
't IJzer is heet, Lustig gesmeed!
|
|
|
1.
Wat is het fijn Een smid te zijn
Denkt Piet en gluurt naar binnen
Daar smeedt baas Flink, Rink - kink, rink - kink
De bouten en de pinnen
Rink-kink! rink-kink!
2.
Het vuurtje rookt
De knecht die stookt
En trekt de blaasbalg stevig
Al op en neer
Gaat 't telken keer
Wat brandt het vuur nu hevig!
Rink-kink! rink-kink!
3.
Hoe lustig gaat
Het in de maat
Het smeden en het ronken
De blaasbalg kreunt
Het aambeeld dreunt
En trilt bij 't felle bonken
Rink-kink! rink-kink!
|
|
|
1.
Baas Klopstra die zat in zijn schoenmakerij
En floot zijn liedeke lustig en blij
Hij was een vrolijke klant
Had aan treuren het land
Hij stikte
En tikte
Hij lapte
En klapte
En zo was het werk gauw aan kant, gauw aan kant!
En zo was het werk gauw aan kant, gauw aan kant!
2.
Klopstra was achter in't kamerke klein
En zong voor haar kindje van die-re-don-dijn
Zij was een vrolijke klant
Had aan treuren het land
Zij waste
En plaste
Zij klopte
En stopte
En zo was het werk gauw aan kant, gauw aan kant!
En zo was het werk gauw aan kant, gauw aan kant!
3.
Het kindje, dat lag in zijn wiegeke rein
En luisterde stil naar 't ge-di-re-don-dein.
En zijn Vader en Moeder
Die werkten maar toe
Hij lapte
En klapte
Zij waste
En plaste
En 't kindje deed d'oogjes maar toe
En 't kindje deed d'oogjes maar toe!
|
|
|
Wat heerlijk om chauffeur te zijn
1.
Wat heerlijk om chauffeur te zijn!
Men suist door veld en lanen
En gaat zich met een reuzenvaart
zijn weg door 't leven banen
Geef luid signaal, Chauffeur
Geef acht en maak geen misbruik van uw kracht!
2.
Wat heerlijk om chauffeur te zijn!
Men tuft door stad en dreven
In winterweer of zomertijd
Het is al om het even
Want op een sterken autoband
chauffeert men door het ganse land.
3.
Wat heerlijk om chauffeur te zijn!
Daar zou men veel voor geven
zo´n geurige benzinelucht
veraangenaamt het leven
Al is ons landje nog zo klein
Toch is ´t goed chauffeur te zijn.
|
|
|
1.
Dichter bij de bossen
Dichter bij de velden
Dichter bij de bloemen in de wei
Al de kleine sprookjes
Die ze ons vertelden
Blijven ons in later leven bij!
We laten de stad
Voor wat ze is
Het is er wel mooi
Maar nooit zo fris
Nooit zo fris als daar
Waar de bonte vlinders stoeien
Om de perelaar. We laar
2.
Dichter bij de velden
Dichter bij de wolken
Dichter bij het leeuwerikken -lied
Wij gaan met z´n allen
Bos en hei bevolken
Beter soort ontspanning is er niet
We zijn al op mars gezond en fris
En niemand zit dwars
Hoe ver het is.
Ver is het alleen voor Jan Sa-lie´s achterneven
Nou, dat is er geen. We geen.
|
|
|
1.
Is het weer niet altijd zonnig
Regent het soms dat het giet
Zijn er niets dan grijze wolken
Bij 't kamperen geeft dat niet
Ja, bij het kamperen,
Ja, bij het kamperen
Hindert zo iets vreeslijks niet!
Hindert zo iets niet!
2.
Zijn je kleren niet te netjes
Zie j' er uit als een bandiet
Poets je in geen weken je schoenen
Bij 't kamperen geeft dat niet
Ja, bij het kamperen,
Ja, bij het kamperen
Hindert zo iets vreeslijks niet!
Hindert zo iets niet!
3.
Ben je nat van top tot tenen
Als je soms de beek inschiet
Heb je dan geen droge kleren
Bij 't kamperen geeft dat niet
Ja, bij het kamperen,
Ja, bij het kamperen
Hindert zo iets vreeslijks niet!
Hindert zo iets niet!
4.
Brand je soms een keer je handen
Als je aardappels afgiet
Snij bij ´t jassen in je vingers
Bij 't kamperen geeft dat niet
Ja, bij het kamperen,
Ja, bij het kamperen
Hindert zo iets vreeslijks niet!
Hindert zo iets niet!
5.
Als het vlees niet bijster gaar is
En de jus ´r wat vreemd uit ziet
Als je zand eet met spinazie
Bij 't kamperen geeft dat niet
Ja, bij het kamperen,
Ja, bij het kamperen
Hindert zo iets vreeslijks niet!
Hindert zo iets niet!
6.
Als de piepers soms verbrand zijn
En het is toch geen pommes frites
Als de rijst met krenten koud is
Bij 't kamperen geeft dat niet
Ja, bij het kamperen,
Ja, bij het kamperen
Hindert zo iets vreeslijks niet!
Hindert zo iets niet!
7.
Zit je mandolien te spelen
En je zingt het hoogste lied
Zo dat alles op de vlucht slaat
Bij 't kamperen geeft dat niet
Ja, bij het kamperen,
Ja, bij het kamperen
Hindert zo iets vreeslijks niet!
Hindert zo iets niet!
8.
Als de kamptijd op zijn eind loopt
En je beurs raakt in de knel
En je moet dan honger lijden
Bij 't kamperen geeft dat niet
Ja, bij het kamperen,
Ja, bij het kamperen
Hindert zo iets vreeslijks wèl
Hindert zo iets wèl!
|
|
|
1.
Als de schooldeur wordt gesloten
Na een zware proefwerktijd
Gaan we allen uit kamperen
Zijn van alle zorg bevrijd
Want de zwervers en de trekkers
De kampeerders dat zijn wij
Want de zwervers en de trekkers
De kampeerders dat zijn wij
2.
Wie ons fleurig troepje gaan ziet
Bruin gebrand door zon en wind
Zwaar bepakt en vrolijk zingend
Niemand die vermoeid ons vindt
Want de zwervers en de trekkers
De kampeerders dat zijn wij
Want de zwervers en de trekkers
De kampeerders dat zijn wij
3.
Zijn we heel den dag druk bezig
Zijn we vol van levenslust
's Avonds om het laaiend kampvuur
Komen allen weer tot rust
Want de zwervers en de trekkers
De kampeerders dat zijn wij
Want de zwervers en de trekkers
De kampeerders dat zijn wij
|
|
|
1.
Het waait het waait, hallo ons hindert dat niet
Het stormt het stormt, de vreugde vermindert nog niet
Het plast en het plonst, het klettert maar neer en het giet
Al razen orkanen, bij ons geen verdriet
Zijn wij kampeerders of zijn wij dat niet?
Ons hindert dat allemaal helemaal niet!
2.
De tent de tent, poreus dat hindert ons niet
De pret de pret, o heus die vermindert nog niet
Al lang is 't geleen, dat 't zonnetje ons allen verliet
't Is overal water, waarheen je ook ziet
Zijn wij kampeerders of zijn wij dat niet?
Ons hindert dat allemaal helemaal niet!
3.
Hallo, hoezee, het zonnetje laat zich weer zien
De zon de zon, wij hebben weer drukte voor tien.
Doe open de tent, voorbij is ons aller verdriet
Wij gaan weer naar buiten en zingen ons lied.
Zijn wij kampeerders of zijn wij dat niet?
Ons hindert dat allemaal helemaal niet!
|
|
|
1.
Op, makkers op, de velden in
Gedwaald door veld en dreven
Vooruit op pad met blijden zin, blijden zin
Op de velden in, velden in
Vooruit op pad met blij gemoed
Voorwaarts, voorwaarts langer niet gedraald
Een lustig lied als morgengroet
Krachtig uitgehaald
Hoe zingt het vrolijk vogelkijn
Zijn jublend lied van twijg en tak
Zijn zang van liefd'en zonneschijn
Doortrilt het loverdak
Op makkers op, Op makkers op! Voorwaarts mars!
2.
Waar men ook kijkt, waar men ook wijkt
't Is fleur en kleur en leven
In bos en hei, in veld en wei, veld en wei
Lacht nu alles blij, alles blij
Ja lacht van vreugd en vrolijkheid
Lacht van leven, lieven en jolijt
Van weelde, schoonheid, wondre pracht
Levenslust en kracht
Natuur lokt nu de velden in
Vooruit op pad met blijden zin
Uw lustig lied weerklink joe-chci
Weerklink door bos en hei
Op makkers op, Op makkers op! Voorwaarts mars!
|
|
|
1.
Water sjouwen
Dekens vouwen
'k Heb vandaag corvée
Vaten wassen
Aar-pels jassen
Jongens, 't valt niet mee
2.
Vuurtje stoken
Potje koken
Hakken, ha-m'ren, slaan.
Dekens kloppen
Sokken stoppen
't Komt er wel op áan.
3.
Vogels fluiten
Fijn daar buiten
Maar ik mag niet mee
Lopen, draven
Werken, slaven:
'k Heb vandaag corvée!
|
|
|
Canon
Komt, laat ons zingen!
zingen in koor.
Dat fris en blij ons lied weer-klink'!
Wij stemmen allen in. Begin!
|
|
|
Canon
't Ga je goed
Tot wederziens!
Ben j'ook ver,
Denk nog eens aan mij!
|
|
|
Canon
Eer wij wat weten, wat weten,
zijn wij versleten, versleten,versleten.
Eer wij wat weten, zijn wij versleten.
|
|
|
1.
Ons lokt het verre geruis van de zee
En de glin-st'rende zon op de golven
Dan deint onze zang met de branding mee
Langs het blinkende strand van de bruisende zee
Met de dansende zon op de golven
Trek op, kameraden. de wereld zij wacht
In heel haar wondere schoonheid
Trekt op naar de heerlijke, glinstrende pracht
Die de zee en de duinen ten toon spreidt.
2.
Ons lokt de wijde, de paarsrode heide
Waar de brommende hommels zoemen
De roep van de vogels, die volgen wij
Langs de rossige gloei-ing der bloeiende hei
Waar de gonzende hommels zoemen
Trekt op, kameraden, de wereld zij wacht
In heel haar wondere schoonheid
Trekt op naar de heerlijke, pralende pracht
Die de bloeiende wereld ten toon spreidt.
|
|
|
1.
Een lied, een lied, een vrolijk lied!
Dat hoort, want kommer en verdriet
Zijn hier in 't duinen verbannen
Als trouwe makkers wonen wij
In onze tent van zorgen vrij
Tracht elk zich hier te ontspannen
Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
Juicht heel ons troepje in de maat
O, blonde duinen, weest gegroet
Wat kun je meer begeren
Dan één van zin met blij gemoed
In 't duinland te kamperen
2.
Elk kent zijn taak, ja dat staat vast!
En trouw dient daar wel op gepast
De zaak is goed besproken:
Wie 't kampvuur stookt, wie water haalt
't Werd alles juist door ons bepaald
En wie de pot zal koken
Al brandt er soms wat aan,
nou ja, Wij smullen toch en zingen dra:
O, blonde duinen, weest gegroet
Wat kun je meer begeren
Dan één van zin met blij gemoed
In 't duinland te kamperen
3.
Aan gind-sen duinvoet lokt de zee
En wie doet daaglijks graag niet mee
Aan 't baden, plassen, stoeien
Tot klimmen klaut'ren steeds bereid
Gaan wij straks dwalen wijd en zijd
Wie denkt er aan vermoeien
Om 't kampvuur 's avonds toeft de rust
En dankbaar zingen wij met lust:
O, blonde duinen, weest gegroet
Wat kun je meer begeren
Dan één van zin met blij gemoed
In 't duinland te kamperen
|
|
|
1.
Als zomerzonne lachend schijnt en tuin en velden
Dan trekken wij de velden in, is wand'len onze lust!
De vogels heffen deuntjes aan, de visjes spart'len blij
Hoe heerlijk is geheel natuur, wat voelen w'ons toch vrij
Hoe heerlijk is geheel natuur, wat voelen w'ons toch vrij
2.
We vlechten bloemen tot een krans en zingen luid ons lied
De kikkers kwaken in de sloot, de eendjes in het riet!
En als we moe gewandeld zijn, dan leggen w'ons in 't gras
De hemel is zo smetloos blauw, het beekje klaar als glas
De hemel is zo smetloos blauw, het beekje klaar als glas
|
|
|
1.
We trekken vrolijk naar het bos
Naar 't bos in zomertooi
Daar bloeit zo menig bloementros
Aan 't smalle pad begroeid met mos
En door der twijgen bladerdos
Klinkt vogelzang zo mooi.
2.
We laten graag de stad alleen
Die straten, grijs van stof
Daar waait nooit zuivere wind doorheen
Daar is 't zo nauw, zo eng, zo kleen
Daar zie je niets dan dorre steen
Van muren grauwen dof.
3.
Maar hier is lucht in overvloed
Vol reuken van het hout
Die dennengeur geeft krachtig bloed
Zet dus je borst uit, rept den voet
En zingt bij 't wand'len welgemoed
Een lied ter eer van 't woud.
|
|
|
1.
Wie wand' len wil met blijden zin
Hij zing' een lied daarbij
En trek' de wijde wereld in
Daar buiten aêmt men vrij
Daar buiten aêmt men vrij
Uit alles klinkt de welkomstgroet:
O,buiten is 't zo goed
O,buiten is 't zo goed.
2.
Komt allen lustig voortgetreên
Wij gaan langs veld en hei
Daar zweven geuren om ons heen
Daar zweven geuren om ons heen
't Is nu het schoonst getij
Hoe vrolijk klinkt de jubeltoon:
O,buiten is 't zo goed
O,buiten is 't zo goed.
3.
En ginder wenkt het groene bos
Daar wacht ons nieuwe lust
Wij vleien ons op 't zachte mos
Een korte wijl ter rust
Een korte wijl ter rust
O, waar men toeft of toeven zal
't Is buiten 't best van al
O, waar men toeft of toeven zal
't Is buiten 't best van al
|
|
|
1.
Hoezee! wij gaan naar buiten
Nu brak de feestdag aan
Maar wat wij vast besluiten
Wanneer w' op reis thans gaan
Vandaag mag niemand klagen
Geen twist, geen zuur gezicht
Wie ons daar mee wil plagen
Vergeven wij 't niet licht
Vergeven wij 't niet licht
Vooruit, vooruit de pas er in
Dat gaat eerst recht naar onze zin
En iedereen juicht vrolijk mee
Naar buiten nu, hoezee! Hoezee! Hoezee!
2.
't Was al maar sparen, sparen!
Dat ging zo week op week
Mijn heet zou 't goed bewaren
Wat ons wel 't veiligst leek
Wij willen recht genieten
Of 't gaat met boot of trein
Dat kan ons niet verdrieten
Als wij op reis maar zijn
Als wij op reis maar zijn
Vooruit, vooruit de pas er in
Dat gaat eerst recht naar onze zin
En iedereen juicht vrolijk mee
Naar buiten nu, hoezee! Hoezee! Hoezee!
3.
Of w'ons naar 't bos begeven
Naar heide, duin of strand
't Is alles ons om 't even
Want schoon is Nederland!
En keren wij bij 't vallen van
d' avond, zwervens moe
Dan roepen wij nog allen
Elk ander vrolijk toe
Elk ander vrolijk toe
Vooruit, vooruit de pas er in
Dat gaat eerst recht naar onze zin
En iedereen juicht vrolijk mee
Naar buiten nu, hoezee! Hoezee! Hoezee!
|
|
|
1.
Als makkers zijn wij saam vereend
Door onverbreekbare banden
De vriendschap, die ons kracht verleent
Doet heilig vuur ontbranden
Ontwikk'ling onzer kracht is 't doel
Waarnaar wij rustloos streven
Verwekt in ons een warm gevoel
En doet ons blijde leven
Hoera, hoera, klinkt ons gezang,
De gymnastiek, zij leve lang!
2.
Als turners zijn wij toegewijd
Aan onze club verbonden
En zullen daarom 't aller tijd
Haar roem en lof verkonden
Zij leert ons in saamhorigheid
Naar 't zelfde einddoel streven
Bevordert door verscheidenheid
De frisheid van ons leven
Hoera, hoera, klinkt ons gezang,
De gymnastiek, zij leve lang!
3.
Ons werken geeft ons lust en moed
Voor d' arbeid in ons leven
En zal in voor en tegenspoed
Ons heilzaam sterkte geven
Kom aan dan, volgen wij den plicht
Uit innig begeren
Blijmoedig onze taak verricht
Doet levensvreugd vermeren
Hoera, hoera, klinkt ons gezang,
De gymnastiek, zij leve lang!
|
|
|
1.
Hoera, het is weer Zaterdag
Dus fijn vanmiddag vrij!
Zeg, jongens maak nu toch wat voort
Komt vlug naar gindse wei
Daar staat reeds 't dappre elftal klaar
We komen al, nog even maar
2.
Zeg, jongens, 't wordt een reuzen match
Die club van d' andere school
Die is gewis niet voor de poes
Maar, denkt aan ons parool
Wie beentje wipt of zo al meer
Die gaat er uit, die speelt niet weer
3.
Daar klinkt de fluit, midvoor trapt af
De kieper staat paraat
Nou zeg, dat was een flinke kei
Die recht op 't doel afgaat
Mooi, kranig kerel, voorwaarts hup
Die zit: één nul voor onze club
4.
Nog nimmer werd er zóó gespeeld
Nu staan wij al drie-één
't Gaat om de eer van onze school
Wat? weer een punt?
O neen, De tijd is om, de strijd voorbij
En d 'overwinnaars dat zijn wij!
|
|
|
1.
Laat vrij langs de wegen de wielen nu draaien
Wijd is de wereld en vliegt ons voorbij!
Laat 't windje en haren u waaien
Zoet van de lucht over geurende wei
Het stuur in vaste hand op verend lichte band
Glijdend door schaduw of zonnebrand
Zoeken we 't mooie van Nederland!
Glijdend door schaduw of zonnebrand
Zoeken we 't mooie van Nederland!
2.
Laat 't stijgen of dalen in bossen en heien
Sterk als staal op 't zadel van ons ros!
Laat vonkend om 't nikkel zonnelicht glijen
Straks komt de rust op het donzige mos
Het stuur in vaste hand op verend lichte band
Glijdend door schaduw of zonnebrand
Zoeken we 't mooie van Nederland!
Glijdend door schaduw of zonnebrand
Zoeken we 't mooie van Nederland!
|
|
|
1.
Glijen, glijen, glijen,
Rrrrt! in lange rijen
Jongens komt, daar gaat ie weer
Maar wie valt die doet zich zeer
Glijen, glijen, glijen,
Rrrrt! in lange rijen
Maak dus dat je stevig staat
Als je met ons glijen gaat
2.
Glijen, glijen, glijen,
Rrrrt! in lange rijen
Glijen langs de gladde baan
Uit den weg, daar komen w'aan!
Glijen, glijen, glijen,
Rrrrt! in lange rijen
Jongens ha, wat gaat dat fijn
Haast nog sneller dan de trein
3.
Glijen, glijen, glijen,
Rrrrt! in lange rijen
Kijk wie loop daar achteraan?
Het is warempel klein Jan!
Glijen, glijen, glijen,
Rrrrt! in lange rijen
Jantje struikelt, draait in 't rond.....
Pats! daar ligt ie op den grond
|
|
|
1.
In den frisse wintermorgen
Suizen wij langs 't blinkend vlak
Door de wijd verlaten velden
Met zo hier en daar een dak
refrein:
Over weer, Telken keer
Krachtig met gelijk bewegen
Hebben wij de wind ook tegen
't Zal wel gaan, Haak maar aan!
2.
IJzeren vleugels aan de voeten
Glijden wij van verre aan
Zwierend als een vlugge vogel
Langs de glinstergladde baan
refrein:
3.
Lustig deinen wij maar verder
In een lange, lange rij
Over plassen, langs de vaarten
Door de wit besneeuwde wei
refrein:
|
|
|
Daar gaan ze
Daar staan ze in helderen zonneschijn
Ze zwieren en gieren
Elk aan een lange lijn
Al hoger En hoger
Windt af de lijn met spoed!
Da's mijn touw-
Gelukkig, 't gaat nog goed!
De mijne, die fijne
Met sterren en een maan
Die draait niet
En zwaait niet
Blijft onbeweeglijk staan
Al trek je
En sterk je
De lijn ook nog zo strak
Neen, vlieger, Mijn vlieger
Ik houd je met gemak
|
|
|
Rinkel, tinkel, rinkel, tinkel
Door de witte winterlaan
Onder dik besneeuwde bomen
Glijdt de arreslede
Rinkel, tinkel, rinkel, tinkel
Zingt het fijntjes door de lucht
Enkel tinkel tonen klinken
Anders is er geen gerucht
Nader schuift de ranke slede
Sneeuw stuift voor de hoeven op
En het dravend paard schudt heftig
Met zijn rood bepluimde kop
Mollig ploffen paardepoten
Bellen rink'len onder 't gaan
Rinkel, tinkel, rinkel, tinkel
Door de witte winterlaan
|
|
|
Frysk
bloed tsjoch op! wol no ris brûze en siede,
En bûnzje troch ús ieren om!
Flean op! Wy sjonge it bêste lân fan d'ierde,
It Fryske lân fol eare en rom.
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Hoe ek fan oermacht, need en see betrutsen,
Oerâlde, leave Fryske grûn,
Nea waard dy fêste, taaie bân ferbrutsen,
Dy't Friezen oan har lân ferbûn.
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Fan bûgjen frjemd, bleau by 't âld folk yn eare
Syn namme en taal, syn frije sin;
Syn wurd wie wet; rjocht, sljocht en trou syn leare,
En twang, fan wa ek, stie it tsjin.
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Trochloftich folk fan dizze âlde namme,
Wês jimmer op dy âlders grut!
Bliuw ivich fan dy grize, hege stamme
In grien, in krêftich bloeiend leat!
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
Klink dan en daverje fier yn it rûn
Dyn âlde eare, o Fryske grûn!
|
|
|
Van Lauwerszee
tot Dollard tou,
Van Drenthe tot aan 't Wad,
Doar gruit, doar bluit ain wonderland,
Rondom ain wondre stad.
Ain pronkjewail in golden raand
Is Grönnen, Stad en Ommelaand;
Ain pronkjewail in golden raand
Is Stad en Ommelaand!
Doar broest de
zee, doar hoelt de wind,
Doar soest 't aan diek en wad,
Moar rustig waarkt en wuilt het volk,
Het volk van Loug en Stad.
Ain pronkjewail in golden raand
Is Grönnen, Stad en Ommelaand;
Ain pronkjewail in golden raand
Is Stad en Ommelaand!
Doar woont de
dege degelkhaaid,
De wille, vast as stoal,
Doar vuilt het haart, de tonge sprekt,
In richt- en slichte toal.
Ain pronkjewail in golden raand
Is Grönnen, Stad en Ommelaand;
Ain pronkjewail in golden raand
Is Stad en Ommelaand!
|
|
|
Ik heb u lief,
mijn heerlijk landje,
Mijn eenig Drentheland,
Ik min de eenvoud in uw schoonheid,
'k Heb u mijn hart verpand.
Mijn taak vervuld' ik blijde,
Waarheen ook plicht mij riep,
Uw geest was 't, die mij leidde,
Daarom vergeet 'k u niet.
'k Hoor nog de
lieve, held're klokjes,
bij zinkend' avondzon,
Als schaapjes keerden van de heide,
En moeder met ons zong.
O, kon ik nog eens horen,
Dat lied in 't schemeruur,
En vaders schoon vertelsel,
Bij 't vrolijk knappend vuur!
'k Zie nog uw
brink met forsche eiken,
Waar ik mijn makkers vond,
Waar ik mijn tenen mandje vulde,
Met eikels, glad en rond.
Daar bij die oude linde,
Kwam 'k met mijn vrienden saam,
Zo menig vriend ging henen,
De schors bewaart zijn naam.
De ruige boswal
langs uw velden,
Was mijn luilekkerland,
Die gaf mij lekk're, zoete bramen,
Uit milde, gulle hand.
Daar gaarde ik de brandstof,
Voor 't oud en heilig vuur,
Als lente's adem wekte,
Uit sluim'rende natuur.
Waar nog de
held're, koele veldplas,
Uw vredig beekje voedt,
Daar in dat wijde, bruine heivlak,
Waar wilp en korhoen broedt.
Daar koelde ik mijn leden,
In 't nat van zuiv're wel,
Daar heb ik leren zwieren,
Op ijzers, blank en snel.
Die beelden uit
dat zoet verleden,
Wat bleven zij bij mij!
Vaak heb ik zwaren strijd gestreden,
Dan hielpen, sterkten zij.
En nu, ten volle dankbaar,
Wijd 'k u mijn beste lied,
Mijn heilrijk, heerlijk Drenthe,
Vergeten kan 'k u niet!
|
|
|
Gelders dreven
zijn de mooiste
In ons dierbaar Nederland.
Vette klei- en heidegronden,
Beken, bosch en heuvelrand.
Ginds deWaal, daar weer de IJssel,
Dan de Maas en ook de Rijn
Geeft ons recht om heel ons leven
Geeft ons recht om heel ons leven
Trotsch op Gelderland te zijn.
Trotsch op Gelderland te zijn.
Waar ons
vaderland bebouwd werd
Door den Saksischen Germaan,
Daar werd onze stam geboren,
Daar is Gelderland ontstaan.
En het graan, dat thans geoogst wordt,
Waar het woest en wild eens was
Geeft ons recht om trotsch te wezen,
Geeft ons recht om trotsch te wezen,
Op ons echt Gelders ras.
Op ons echt Gelders ras.
In de dorpen en
de steden
Tusschen Brabant en de Zee,
Tussen Utrecht en Westfalen
Heerscht de welvaart en de vreê!
Met je kerken en kasteelen,
Met je huisjes aan den dijk,
Gelderland, jij bent de Parel
Gelderland, jij bent de Parel
Van ons Hollandsch koninkrijk.
Van ons Hollandsch koninkrijk
|
|
|
Waar in 't
bronsgroen eikenhout, 't nachtegaaltje zingt;
Over 't malsche korenveld 't lied des leeuwriks klinkt;
Waar de hoorn des herders schalt langs der beekjes boord:
Daar is mijn Vaderland, Limburgs dierbaar oord!
Waar de breede
stroom der Maas, statig zeewaarts vloeit;
Weeldrig sappig veldgewas kostelijk groeit en bloeit;
Bloemengaard en beemd en bosch, overheerlijk gloort:
Daar is mijn Vaderland, Limburgs dierbaar oord!
Waar der
vad'ren schoone taal klinkt met held're kracht;
Waar men kloek en fier van aard vreemde praal veracht;
Eigen zeden, eigen schoon, 't hart des volks bekoort:
Daar is mijn Vaderland, Limburgs dierbaar oord!
Waar aan 't oud
Oranjehuis, 't volk blijft hou en trouw;
Met ons roemrijk Nederland, één in vreugd en rouw;
Trouw aan plicht en trouw aan God, heerscht van Zuid tot Noord:
Daar is mijn Vaderland, Limburgs dierbaar oord
|
|
|
Er ligt
tussen Dinkel en Regge een land
Ons schone en nijvere Twente
Het land van de arbeid het land der natuur
Het steeds onvolprezene Twente
Daar golft op de essen het goudgele graan
Doet 't snelvlietend beekje het molenrad gaan
Daar ligt er de heide in 't paarsrode kleed
Dat is ons zo dierbare Twente (2x)
Waar
Twickel zijn torens uit't eikenloof heft
De Lutte zijn heuvels doet blinken
De paasvuren branden alom in't rond
En 't landvolk de kersthoorn laat klinken
Daar stroomt onze Dinkel zo heerlijk door 't land
Door bossen en velden, langs't Losserse zand
Daar rust er ons oog van der heuvelentop
Op 't heerlijke landschap ons Twente (2x)
De
rookwolk, die stijgt aan de horizon op
Die wijst on de nijvere steden
Met mensen arbeidzaam en degelijk, bewoond
De zetels van 't krachtige heden
Daarbuiten in boerschap op heide en veld
Daar wordt nog de sage en 't sprookje verteld
Daar rust de Tubanter in't heuvelig graf
't Verleden naast 't heden van Twente (2x)
En voert
ons het lot ook uit Twente soms weg
Wij blijven het immer gedenken
Geen andere landstreek hoe schoon ze ook zij
Kan 't zelfde als Twente ons schenken
Wij drukken elkaar in de vreemde de hand
Gedenkend ons klein, maar zo dierbare land
En moge ons hart in de vreemde ook staan
Ons hart blijft toch altijd in Twente (2x)
|
|
|
Wie ooit u „donker Zuiden" durfde heten,
Die peilde nooit de diepte van uw lichte ziel,
O land van kunst, te weinig nog geweten,
Geliefde grond, waarin Gods goedheid viel.
Geliefde grond, geboortegrond, waarin Gods goedheid viel.
Al moest ons volk uw dorheid staag bestrijden,
Nu bloeien ov'ral bloesems van zijn nijverheid,
De hand aan 't staal, dat door uw korst moet snijden,
De koppen koel, zo werd ons werk gewijd !
De koppen koel, de harten vroom, zo werd ons werk gewijd !
Noord-Brabant, hoor de zang van uwe zonen,
Het geldt uw grond, welks eenvoud ons ten zegen bleef,
O rieten dak, waar ik als kind mocht wonen,
O eigen land, blijf in mijn ziel en leef.
O eigen land, lief Brabantland, blijf in mijn ziel en leef !
|
|
|
|
|
|
Waar eens 't
gekrijsch der meeuwen
Verstierf aan 't eenzaam strand,
Daar schiepen zich de Zeeuwen
Uit schor en slik hun land;
En kwam de stormwind woeden,
Hen dreigend met verderf,
Dan keerden zij de vloeden
Van 't pas gewonnen erf.
Van d'Ee tot Hontenisse
Van Hulst tot aan Cadzand
Dat is ons eigen landje,
Maar deel van Nederland.
Waar eens de
zeeën braken,
Met donderend gedruis
Daar glimmen nu de daken,
En lispelt bladgesuis.
Daar trekt de ploeg de voren,
Daar klinkt de zicht in 't graan.
Daar ziet men 't Zeeuwse koren,
Het allerschoonste staan.
Van d'Ee tot Hontenisse
Van Hulst tot aan Cadzand
Dat is ons eigen landje,
Maar deel van Nederland.
Daar klappen
rappe tongen,
De ganse lieve dag.
Daar klinkt uit frisse longen,
Gejok en gulle lach.
Daar klinkt de echte landstaal,
Geleerd uit moeders mond.
Eenvoudig, zonder omhaal,
Goed Zeeuwsch en dus goed rond.
Van d'Ee tot Hontenisse
Van Hulst tot aan Cadzand
Dat is ons eigen landje,
Maar deel van Nederland.
Daar werd de
oude zede,
Getrouwelijk bewaard.
En 't huis in dorp en steden,
Bleef zuiver Zeeuws van aard.
Daar leeft men zo eendrachtig,
En vrij van droef krakeel.
Daar dankt men God almachtig,
Voor 't toegemeten deel.
Van d'Ee tot Hontenisse
Van Hulst tot aan Cadzand
Dat is ons eigen landje,
Maar deel van Nederland.
De
worstelstrijd met Spanje,
Bracht ons het hoogste goed,
De vrijheid door Oranje,
Betaald met hartebloed.
Dat goed gaat nooit verloren,
De Nederlandse vlag.
Zal wappren van de toren,
Tot op de jongste dag.
Van d'Ee tot Hontenisse
Van Hulst tot aan Cadzand
Dat is ons eigen landje,
Maar deel van Nederland.
|
|
|
1.
't Aardrijk ontroert van vreugd:
Lente verscheen!
's winters nacht verdween!
's winters nacht verdween!
Mens, wees ook gij verheugd!
Eennmaal vliedt heen alle droef geween, alle droef geween.
Dorrende blâren moed'loos vergâren:
Jammerlijk lot voor wie leeft voor d'aard!
Onder al 't derven 't eeuw'ge verwerven
Dat is heil voor Gods kind bewaard!
2.
Roept Hem tot koning uit! Liefde verwint,
zij verlost, zij bindt; zij verlost, zij bindt;
Niets wat haar invloed stuit
Vrede hervindt ieder hart dat mint, ieder hart dat mint.
Overal wijden Zijne bevrijden
Zeeg'nend hun zangen aan
Zijne macht; Gode te leven,
zelf zich geven,
Dat is onsterf'lijke levenskracht!
3.
Schoon, zin'rijk Paasverhaal:
Macht'loos, geknot
liggen haat en spot,
liggen haat en spot.
Groot is de zegepraal
Zalig het lot van wie leeft voor God,
van wie leeft voor God!
Vreest dan geen mensen
Hoe z'u verwensen
Liefde dwingt eindelijk weêr- liefd af.
Vreest dan geen smarten!
Edele harten
Vinden hun kroon ook bij kruis en graf.
|
|
|
1.
Daar
juicht een toon, daar klinkt een stem,
die galmt door gans jeruzalem.
Een heerlijk morgenlicht breekt aan,
de Zone Gods is opgestaan.
2.
Geen graf hield Davids Zoon omkneld,
Hij overwon, die sterke held.
Hij steeg uit 't graf door eigen kracht,
want Hij is God, bekleed met macht.
3.
Nu jaagt de dood geen angst meer aan,
want alles, alles is voldaan.
Die met geloof op Jezus ziet,
die vreest voor dood of helle niet.
4.
Want nu de Heer is opgestaan,
nu vangt het nieuwe leven aan;
een leven, door zijn dood bereid,
een leven in zijn heerlijkheid.
|
|
|
Dochter Sions
wees verheugd!
Juich van vreugd, Jeruzalem
Zie, uw Koning komt tot u,
Ja, Hij komt de Vredevorst!
Dochter Sions, wees verheugd,
juich van vreugd Jeruzalem.
Hosanna, Davids
Zoon
Heil en zegen zij Zijn volk!
Sticht nu, Heer, Uw eeuwig rijk;
Blij Hosanna komt u toe
Hosanna Davids Zoon!
Heil en zegen zei Zijn volk.
Ja, Hosanna,
Davids Zoon!
Wees gegroet o Vredevorst!
Eeuwig staat Uw zetel vast,
Eeuwig als Jehova's troon,
Ja, Hosanna, Davids Zoon;
Wees gegroet o Vredevorst!
|
|
|
1.
Jezus is ons licht en leven!
Hij die zich aan 't kruis gegeven
Met zijn bloed ons heeft gekocht
Heeft nu vorst-lijk overmocht
's Vijands waap-nen, vaandels, banden
Zijn in overwinnaars handen
Halleluja!
2.
Hij heeft als een held gestreden
Helen duivel fors vertreden
Voortaan schaadt geen vijand meer
Ook al wodt hij nog zo zeer
Laat dan Sions blijde psalmen
Luid en overal weergalmen
Halleluja!
3.
't Leven heeft den dood verslonden
't Graf is ledig en geschonden
Dood waar is uw overmacht?
Waar uw prikkel?
Waar uw kracht?
's Heeren vrij gekochten hopen
Want de hemel gaat hun open
Halleluja!
|
|
|
Pinksterlied
1.
Geest des Heeren, kom van boven!
Laaf met met Uw genadegoed
Alle zielen, die geloven
Doe ze blaken van uw gloed
Op het blinken van alle stralen
Buigt zich d'aard voor Jezus neer
Zaam-len zich van heind'en veer
Alle tongen, alle talen
Halleluja, U zij d'eer, Halleluja!
2.
Heilig licht en gids ten leven!
Breng ons door het Woord te saam!
Leer ons God ons harte geven
Met den zoeten Vadernaam!
Maak ons vrij van alle dwaling
Vrij van alle fabelleer
Trouw aan Christus, onze Heer
Tot onz' uiterst' ademhaling
Halleluja, U zij d'eer, Halleluja!
|
|
|
1.
Komt, vromen, deze dag
Zij feestelijk bezongen
Roemt 's Heeren grote daân
Met nieuw bezielde tongen!
Gods heilge macht'ge Heest
Gaf helden kracht en moed;
Hij brengt ons in dit uur
Zijn zaal-gen vrede groet
2.
Bezielt u 's Heeren Geest
Bracht 's Heeren Woord u vrede
Draagt gij van Gods genade
De eerstelingen mede
Verheft dan mee het hart
En zingt uw dankbaar lied
Verheerlijkt mee Gods trouw
Die ons nog nooit verliet
|
|
|
1.
Een vaste burcht is onze God
Een toevlucht voor de Zijnen
Al drukt het leed, al dreigt het lot
Hij doet Zijn hulp verschijnen
De vijand rukt vast aan
Met opgestoken vaan
Hij draagt zijn rus-ting nog
Van gruwel en bedrog
Maar zal als kaf verdwijnen!
2.
Gods woord houdt stand in eeuwigheid
En zal geen duimbreed wijken
Beef, Satan! Hij, die ons geleidt
Zal u de vaan doen strijken
Delf vrouw en kind'ren 't graf
Neem goed en bloed ons af
Het brengt u geen gewin
Wij gaan ten hemel in
En erven koninkrijken.
|
|
|
(Dankgebed)
1.
Hoe groot en goed, hoe wonderbaarlijk
Zijn, God, de wegen van uwen raad!
De bozen greigden gans vervaarlijk
Onmachtig dreigen was 't metterdaad
Uw trouw houdt stand,
Uw Vaderhand,
Uw Vaderhand geleidt ons tot Uw eer
Ach, waren w'altoos U trouw, o Heer!
2.
God, onze God! vol mededogen
Hield ge op ons armen het oog gericht
Wij leden zwaar, Van uit den hogen
Zondt ge ons Uw eng'len met troost en licht
Uw trouw houdt stand,
Uw Vaderhand,
Uw Vaderhand geleidt ons tot Uw eer
Ach, waren w'altoos U trouw, o Heer!
3.
Uw wijnstok lag vertrapt, versmeten
Gij hebt gesproken: nu bloeit hij weer
Gij hebt ons nooit, neen, nooit vergeten
Vergeet, mijn ziele, Hem nummer meer
Gods trouw houdt stand
Gods Vaderhand, Gods Vaderhand
geleidt ons tot Zijn eer.
Ach, waren w'altoos U trouw, o Heer!
|
|
|
1.
O, Hoofd des Eengeboornen
Eens van Gods glans bestraald
Hoe dus gekroond met doornen
En op de borst gedaald?
Wie heeft U neergebogen
Wie deed den smaad U aan?
Wie 't licht dier hemelsch'ogen
In doodsnacht ondergaan?
2.
Al wat God hebt geleden
Dat leedt G'o Heer, voor mij!
Gij hebt mijn strijd vol streden
Mijn zondenlast droegt Gij
Gij sust mijn angstig vrezen
Gij stilt mijn bange smart
Uw striemen, Heer, genezen
Dit kranke zondaars hart
3.
Wat heeft mij menig malen
Uw woord getroost, verlicht!
Uw Geest behoed voor dwalen
Uw hand weer opgelicht!
Uw Geest behoed voor dwalen,
Uw hand weer opgericht!
Gij liet mij t 'al behouden
Wat Gij mij gaaft, o Heer!
De wereld moog verouden
Uw liefde nimmer meer
4.
Als eens, in 't uur van scheiden
Geen vriend mij volgen zal
Wil God mij dan leiden
Door 't donker schaduwdal!
Voer m'aan Uw hand naar boven
In d'eeuw-gen zonneschijn!
Hoe zalig U te loven
Waar kruis noch doornen zijn!
|
|
|
Nu syt
wellecome, Jesu lieven Heer,
Gij komt van also hooge, van also veer.
Nu syt wellecome van de hooghen hemel neer.
Hier al in dit aertrijck syt ghij ghesien nooit meer.
Kyrieleis.
Christe
Kyrieleison,laat ons zingen blij
Daarmeed ook onze leysen beginnen vrij.
Jezus is geboren op den heiligen kerstnacht
Van een maghet reyne die hoog moet zijn geacht
Kyrieleis
D'heilige
Driekoongen uit zo verre land ze zochten onze Here met offerand
Z'offerden ootmoedelijk mir, wierook ende goud
t' ere van den Kinde
dat alle ding behoudt
Kyrieleis
|
|
|
Er is een
kindeke geboren op aard
Er is een kindeke geboren op aard
't Kwam op de aarde voor ons allemaal
't Kwam op de aarde voor ons allemaal
Er is een
kindeke geboren in 't strooi
Er is een kindeke geboren in 't strooi
't Lag in een kribje gedekt met wat hooi
't Lag in een kribje gedekt met wat hooi
't Kwam op de
aarde voor ons allegaar
't Kwam op de aarde voor ons allegaar
't Wenst ons een zalig nieuwjaar
't Wenst ons een zalig nieuwjaar
|
|
|
Stille Nacht,
Heilige Nacht.
Davids Zoon, lang verwacht,
die miljoenen eens zaligen zal
werd geboren in Bethlehems stal.
Hij, der schepselen Heer
Hij, der schepselen Heer.
Hulp'loos kind,
heilig kind,
dat zo trouw zondaars mint.
Ook voor mij hebt G'Uw rijkdom ontzegt,
werd G'in stro en in doeken gelegd.
Leer m'U danken daarvoor
Leer m'U danken daarvoor.
Stille Nacht,
Heilige Nacht,
Heil en vree wordt gebracht,
aan een wereld, verloren in schuld.
Gods belofte wordt heerlijk vervuld.
Amen! Gode zij eer
Amen! Gode zij eer.
|
|
|
Ere zij God
Ere zij God
In de hoge, in de hoge, in de hoge!
Vrede op aarde
Vrede op aarde
In de mensen een welbehagen.
Ere zij God in de hoge
Ere zij God in de hoge!
Vrede op aarde
Vrede op aarde
Vrede op aarde
Vrede op aarde!
In de mensen een welbehagen
In de mensen een welbehagen, een welbehagen!
Ere zij God
Ere zij God
In de hoge, in de hoge, in de hoge!
Vrede op aarde
Vrede op aarde
In de mensen een welbehagen.
Ere zij God in de hoge
Ere zij God in de hoge!
Vrede op aarde
Vrede op aarde
Vrede op aarde
Vrede op aarde!
In de mensen een welbehagen
In de mensen een welbehagen, een welbehagen!
|
|
|
De kerstklokjes klingelen zo liefelijk en rein
Ze zingen het verhaal uit overoude tijden
Dat telkens weer ons hart verwarmt, ons feest'lijk komt verblijden
Ze zingen het verhaal van een lief kindje klein
Dat kindje is de schat, het kostbaar kleinood
Van Jozef en Maria, hun vreugde was zo groot
De kerstklokjes klingelen vol milde, zachte klank
Ze brengen ons een boodschap van eeuwen lang geleden
Het is d' aloude boodschap weer van liefde en van vrede
Het ruist nu dor de heem'len op accoorden blank
Dat Jezus is geboren in stille donk're nacht
Hij komt het mensdom schenken Zijn goddelijke kracht
|
|
|
Wat zingen de klokken met diepe klank ?
Wat jub'len de klokjes met blijde dank ?
Wat melden de kerstbomen zonder tal ?
Wat zongen de eng'len in Efrata's dal ?
Hoort gij 't niet ? "Ere zij God in den hoge
Vrede en vreugde zijn 't deel nu voortaan
Van alle mensen die 't goede beminnen."
Hebt gij die boodschap der liefde verstaan ?
Verheugt u ! Waarom zoudt gij droef nog zijn ?
De kerstklokken luiden toch groot en klein ?
Ze zingen en jubelen overal
En blijde weerklinkt over bergen en dal:
"Ere zij God in de hoogste heem'len
Vrede op aarde en vrede in 't hart
Vreugde voor allen die 't goede beminnen."
Bethlehems boodschap verwint alle smart
|
|
|
Helderlijk getik van glas
Kling'len door de kille nacht
Haastig met gemeten snokjes
Hoor! de vroeg ontwaakte klokjes
Van het kerksken langs de veste
Adeste! Adeste!
Zoet'lijk wolle vlokt de snee
Vlekloos blank in 't zwarte ruim
En zij weeft haar maagd'lijk laken
Op de grauwe schaliedaken
Van het kerksken langs de veste
Adeste! Adeste!
Op een hoopken hooi en strooi
Blinkend in de keersensching
Hier 'n strik en daar 'n lintje
Prijkt dat lieve kribbekindje
Midden 't kerkske langs de veste
Adeste! Adeste!
't Zingt een stemme strelend zacht
Voor het kind een jubellied
En uit harten, rijk aan vrede
Rijst in stilte menig bede
Uit het kerksken langs de veste
Adeste! Adeste!
|
|
|
Maria, die soude naar Bethlëem gaen
Maria
die soude naer Bethlehem gaen,
Kersavond voor de noene;
Sint Joseph soude met haer gaen
Om haer den weg te toenen.
2.
Het hageld' en 't sneeuwde en
't miek er zoo koud,
De rijm lag op de daken;
Sint Joseph tegen Maria sprak:
“Maria, wat zullen wij maken?”
3.
Maria
die zeide: “ik bender zoo moe,
Laet ons een weinig rusten”.
“Laet ons nog een weinig rusten”.
“Laet ons nog een weinig verder gaen,
Aen een huizeken zullen wij rusten!”
4.
Zij kwamen een weinig verder gegaen,
Tot aen een boere scheure,
't Is daer waer Heer Jezus geboren was:
En daer sloten noch vensters noch deuren!
|
|
|
1.
Daar is een twijg ontloken
Aan d' afgehouwen stam
Zoals uit oude sproken
Voortzegging tot ons kwam
Een wonderbloem ontbloeit...
Als winterkou en duister
De wereld heeft geboeid
2.
Die bloem van wond're luister
Waarvan Jesaja sprak
Bloeid' op, toen door het duster
Het licht der wereld brak
Toen is in stille nacht
Maria's kind geboren
Dat ons Zijn heilwoord bracht
3.
Voer tot dat woord ons nader
Doe 't leven in ons hart
Het leidt naar U, o Vader
Ons heen door vreugd en smart
Door Jezus'geest geleid
Zien wij Uw hemel pen
Nu en voor d' eeuwigheid
|
|
|
1
Lof zij de Heer,
de almachtige Koning der ere!
Dat aard' en hemel
de lof Zijner glorie vermere!
Meng in 't geklank,
ziel, uw aanbiddende dank:
zing al wat ademt de Here!
2
Lof zij de Heer,
die de werelden dacht, en zij waren,
die al de dropp'len
geteld heeft der golvende baren,
die met Zijn staf
heerst van de weg tot het graf:
psalmzing' uw hart met de snaren!
3
Lof zij den Heer,
die U bootst' uit vergank'lijke aarde,
maar al zijn volheid
uw eeuwige geest openbaarde!
Hij had u lief,
die tot zijn kind u verhief,
hoger dan d' eng'len in waarde.
4
Lof zij den Heer,
van wiens leiding de sterren gewagen,
die ook uw leven
op adelaarswiek heeft gedragen:
breed en geducht
was zijn aanbidd'lijke vlucht,
ruisend met machtige slagen!
5
Lof zij den Heer,
die uw bevende vrees zal beschamen!
Noem Hem uw Vader,
de kroon van Zijn heerlijke namen!
Dwars door de dood
neemt Hij u op in zijn schoot;
loof Hem in eeuwigheid!
Amen!
|
|
|
1.
De Heer kent al de zijnen
En noemt ze bij hun naam
Zijn licht blijft hen beschijnen
Hij brengt z 'in vreugde saam
Hij laat hen niet verderven
Maar redt z'uit bang gevaar
In leven en in sterven
Vertroost Hij wonderbaar
In leven en in sterven
Vertroost Hij wonderbaar.
2.
Hij kent z'in alle landen
Hij kent ze groot en klein
Niets rukt hen uit Zijn handen
Hij houdt ze vroom en rein
Hij leert ze moedig streven
Naar 't onverderflijk goed
En schenkt hun 't eeuw-ge leven
Des geestes overvloed
En schenkt hun 't eeuw-ge leven
Des geestes overvloed.
3.
Wie zou ons 't beste roven
Het blij geloof, de hoop?
Wie 't vuur der liefde doven?
Ons blijft des geestes doop
Uw hand zal trouw ons leiden
Ons dragen immer meer
Wat zou ons van U scheiden?
Wij blijven d'Uwen, Heer
Wat zou ons van U scheiden?
Wij blijven d'Uwen, Heer
|
|
|
1.
Loof nu den Heere, o mijne ziele
Prijs Zijnen Naam, zoo eindloos groot
Hij zij geprezen, schoon 't alm'ontviele,
Hem zal ik loven tot den dood
Hem, aan Wiens hand ik veilig ga
Prijze mijn loflied vroeg en spa
Halleluja!
2.
Loof Hem, die hemel en zee en aarde
Door Zijne macht in 't aan zijn riep
Hem, die het alles getrouw bewaarde
Wat eens Zijn God'lijk machtwoord schiep
Hem, den Beheerser van 't heelal
Dien al wat ademt loven zal
Halleluja!
3.
Zalig, ja zalig mag hij zich heten
Wien Jacobs God Zijn hulpe biedt
Nimmer zal Hij het verbond vergeten
Dat g'in Zijn Zoon bevestigd ziet
Wacht op den Heer,
houd moedig stand
Niets rukt u los uit 's Heeren hand
Halleluja!
|
|
|
Wilt heden nu
treden voor God, den Heere,
Hem boven al loven van harte zeer,
En maken groot zijns lieven namens eere,
Die daar nu onzen vijand slaat terneer.
Ter eeren ons
Heeren wilt al uw dagen
Dit wonder bijzonder gedenken toch.
Maakt u, o mensch, voor God steeds wel te dragen,
Doet ieder recht en wacht u voor bedrog!
Bidt, waket en
maket, dat g’in bekoring
En ’t kwade met schade toch niet en valt.
Uw vroomheid brengt den vijand tot verstoring,
Al waar’ zijn rijk nog eens zoo sterk bewald
|
|
|
O Heer, die daar des hemels tente spreidt!
| O Heer, die daar des hemels tente spreidt, |
| en wat op aard is, hebt alleen bereid, |
| het schuimig, woedig meer kunt maken stille, |
| en alles doet naar uwen lieven wille, |
| wij slaan het oog |
| tot U omhoog, |
| die ons in angst en nood, |
| verlossen kondt, |
| tot aller stond, |
| ja zelfs ook van den dood. |
| Als gij, o vrome, dikwijls hebt gesmaakt, | |
| vermaakt u nu vrij, dat u 't harte raakt! | |
| Looft God den Heer met zingen en met spelen, | |
| en roept vrij uit tesaam met luider kelen: | |
| "Hadd' ons de Heer, | |
| - Hem zij al d' eer - | |
| alzo niet bijgestaan, | |
| wij waren lang | |
| - ons was zo bang - | |
| al in den druk vergaan!" |
|
|
|
1.
Dankt,
dankt nu allen God
met hart en mond en handen,
die grote dingen doet
hier en in alle landen,
die ons van kindsbeen aan,
ja, van de moederschoot,
zijn vaderlijke hand
en trouwe liefde bood.
2.
Die
eeuwig rijke God
moge ons in dit leven
een vrij en vrolijk hart
en milde vrede geven
Die uit genade ons
behoudt te alle tijd
is hier en overal
een helper die bevrijdt.
3.
Lof,
eer en prijs zij God
die troont in 't licht daarboven.
Hem, Vader, Zoon en Geest
moet heel de schepping loven
Van Hem, de ene Heer,
gaf het verleden blijk,
het heden zingt zijn eer,
de toekomst is zijn rijk.
|
|
|
1.
In God rust mijne ziele
Die was en is, die 't aal
Om sloot en zal omsluiten
Dien groten God, waar buiten
Niets was of wezen zal
2.
In God rust mijne ziele,
Ik reik naar 't eeuwig goed
Mijn ziel zal niet versagen
Het heil, waar naar wij vragen
Het komt ons tegemoet
3.
In God rust mijne ziele
Hij leidt m'op 's levensbaan
Zijn willen is mijn moeten
Ook waar mijn trage voeten
Onwillig verder gaan
4.
In God rust mijne ziele
Hij leeft en rust in God
Ik wil dit aardsche leven
In Zijne handen geven
En ginds mijn eeuwig lot
|
|
|
Het
leven is een' krijgsbanier,
door goede en kwade dagen,
gescheurd, gevlekt, ontvallen schier,
kloekmoedig voorwaards dragen.
Men tuimelt
wel, en wonden krijgt
men dikwijls, dichte en diepe...
‘t en vlucht geen weerbaar man, die wijgt,
of hem de dood beliepe!
Het leven is...
geen vrede alhier,
geen wapenstilstand vragen:
het leven is de Kruisbanier
tot in Gods handen dragen!
|
|
|
1.
Fris als de morgen, zijn kracht bewust
Stroomt door mijn ad'ren de levenslust
Lust om de hand aan den ploeg te slaan
Lust om den brave ter zijde te staan
Lust in de wereld en Die haar schiep
Die er ook mij tot mijn werkkring riep
2.
Dit is de macht, die mij staande hield
God heeft ook mij met Zijn geest bezield
Zonne vol warmt' en vol licht mag 'k zijn
Allen verkwikkend met heldren schijn
Liefd' en vertroosting voor jong en oud
Heeft 's Vaders goedheid mij toe vertrouwd
3.
Doch er zij nimmer een werk gewaagd
Eer er Uw zegen op werd gevraagd!
Vurig zij 't willen, de kracht is klein
Zoo niet Uw zegen mijn steun mag zijn
God leid mijn schreden door Uwen raad!
Zoo treed ik voorwaarts tot kloeke daad.
|
|
|
|
|
|
1.
Wie
gaat mee, gaat mee over zee?
Houd het roer recht!
Frisch blaast de wind langs de reê,
Blijft g'in 't nest, in 't nest met de rest?
Houd het roer recht!
Ons lijkt de zee het allerbest!
Wie wat worden wil,
Wel die zit niet stil,
Neen, hij trekke 't zeegat uit,
Zie hem wacht rijke buit.
2.
Bij
de hand, bij de hand voor het land!
Houd het roer recht!
Zoo klinkt het lied van allen kant,
Voor u uit het oog en omhoog,
Houd het roer recht!
Dat u geen storm verrassen moog!
Met het oog in 't zeil
En voor niemand veil,
Stuurt de zeeman 't zwemmend paard,
Nooit voor iemand vervaard,
3.
Een
hoezee, hoezee voor de zee!
Houd het roer recht!
Jongens van Holland, roept het mee!
Hier is 't veld, is 't veld voor den held,
Houd het roer recht!
Hier toont de man wat hij geldt,
Onder 't zeemansbuis,
Daar is moed nog thuis,
In zijn vuist ligt heel zijn lot,
Niemand vreest hij dan God
|
|
|
Een scheepje in
de haven landt
hojo, hojo, hojo, hojo
Gevuld met specerijen
hojo, hojo, hojo, hojo, hojo, hojo, hojo
En menig flinke, jonge kwant
met buidels vol tot aan den rand
en harten vol verblijen
hojo, hojo, hojo, hojo, hojo, hojo, hojo
Een beetje pret na leed en last
hojo, hojo, hojo, hojo
Wie zou het u misgunnen
hojo, hojo, hojo, hojo, hojo, hojo, hojo
Maar niet de zeilen volgebrast
Toe leg een reefje waar het past
Het zou eens stormen kunnen,
hojo, hojo, hojo, hojo, hojo, hojo, hojo
|
|
|
1.
Dertig April, dertig April !
Weet je wel, wat ons dat zeggen wil ?
Wapp'rende vlaggen het vrolijk verkonden,
Bei'rende klokken weergalmen in 't ronde,
Melden de heuglijke tijding gestaâg:
"Prinses Juliana verjaart vandaag !"
2.
Kom, Hollands jeugd, kom, Hollands jeugd,
Vier dan deez' feestdag met grote vreugd,
Want de Prinses, op wie Holland mag roemen,
Is voor een ieder als voorbeeld te noemen,
Needrig van harte en fier van gemoed,
Zoals een Prinsesse ook wezen moet.
3.
Dertig April, dertig April,
Wat elk de jarige zeggen wil:
"Hartelijk hopen wij, dat u het leven
Vreugde en liefde en gezondheid mag geven."
Klokken, laat galmen uw hulde aan haar:
"Prinses, vier uw verjaardag nog menig jaar !"
|
|
|
1.
Kind van Holland, zing je lied,
Lied van land en zee,
Draag het ook waarheen je gaat
In je harte mee !
Breng het heel de wereld rond,
Maak je lied bekend,
Trots en blij, omdat je zelf
Kind van Holland bent.
2.
Kind van Holland, zing je lied,
Lied van duin en strand.
Lied waaruit je liefde srpeekt
Voor je vaderland,
In de Oost of in de West,
Waar je schreê zich wendt,
Toon dan dat j' in woord en daad
Kind van Holland bent.
|
|
|
1.
Ja, ik ben van het land,
Dat de krachtige hand
Van mijn volk heeft ontroofd aan de zee.
Die nog kampt met d' orkaan
Om behoud van het strand,
Met de branding, die brult op de reê.
Dat land heb ik lief en dat land is mijn al,
Het land, dat ik nimmer vergeten zal.
2.
Ja, ik ben van het land,
Dat zijn schepen bemant
Met een ras, voor geen drommel vervaard,
Van het stoere geslacht,
Dat zijn vlag heeft geplant
Aan de duistere hoeken der aard.
Dat land heb ik lief en dat land is mijn al,
Het land, dat ik nimmer vergeten zal.
3.
Ja, ik ben van het land,
Met de zonnige rand
En zijn welige weiden met vee,
Waar de korenzee ruist
In de zomerse brand
En de wouden zacht zingen van vreê.
Dat land heb ik lief en dat land is mijn al,
Het land, dat ik nimmer vergeten zal.
4.
Ja, ik heb aan dat land
Mijne liefde verpand
En zijn naam zal ik roemen altijd.
En ik blijf voor zijn eer
Heel mijn leven gestand,
Aan zijn heil blijf mijn streven gewijd.
Dat land heb ik lief en dat land is mijn al,
Het land, dat ik nimmer vergeten zal.
|
|
|
1.
Blij wapperen van d' Eems tot 't Zwin
De vlaggen voor de Koningin
Van Nederland;
Der klokken beierend geklank
Galmt over stad en dorp de dank
Van 't Vaderland ! Van 't Vaderland !
2.
Op deze luisterrijke dag
Klinkt ver in 't rond de gulle lach
Van Neêrlands jeugd.
De kind'ren op wier blij gezicht
De liefde voor Oranje ligt
Zijn vol van vreugd ! Zijn vol van vreugd !
3.
Luid schalt van 't wijde Noordzeestrand
Tot over 't golvend heuvelland
Eén vreugedezang;
Van Oost tot West, van Zuid tot Noord
Wordt weer de stille beê gehoord:
"God spaar' Haar lang ! God spaar' Haar lang !"
|
|
|
1.
Hoort ge wel die schone zangen
Vol van vreugde, liefde en trouw ?
Ziet ge wel die schat van bloemen
En die vlaggen rood-wit-blauw ?
Alles lacht en juicht en jubelt,
Ouden, jongen één van zin,
Vieren opgewekt tezamen
't Feest van Neêrlands Koningin.
Vieren opgewekt tezamen
't Feest van Neêrlands Koningin.
2.
Zouden wij niet dankbaar wezen
Voor Haar liefde, voor Haar trouw ?
Zouden wij geen hulde brengen
Aan onz' eed'le Koningvrouw ?
Alles lacht en juicht en jubelt,
Ouden, jongen één van zin,
Vieren opgewekt tezamen
't Feest van Neêrlands Koningin.
Vieren opgewekt tezamen
't Feest van Neêrlands Koningin.
3.
Laat ons dan 't Verbond vernieuwen
Van Oranje en Nederland,
Laat ons dankend 't lot van beiden
Leggen in Gods Vaderhand.
Alles lacht en juicht en jubelt,
Ouden, jongen één van zin,
Vieren opgewekt tezamen
't Feest van Neêrlands Koningin.
Vieren opgewekt tezamen
't Feest van Neêrlands Koningin.
|
|
|
1.
Waarom ik van Holland hou?
Om zijn lage, groene weiden
Om zijn heuvels, duinen, heiden
Om zijn wuivend oeverriet
Om zijn luchten in 't verschiet
Om zijn bossen, strand en zee
Om zijn vogels en zijn vee
Om zijn vogels en zijn vee
2.
Waarom ik van Holland hou?
Om zijn schone landhistorie
Om zijn nederlaag en glorie
Om zijn stoere vrijheidszin
Om zijn gulle mensenmin
Om zijn wijsheid, kunst en kracht
Om de roem van 't voorgeslacht
Om de roem van 't voorgeslacht
3.
Waarom ik van Holland hou?
Om de liefde ons geschonken
Om de vriendschap hecht beklonken
Om het lieflijk ouderhuis
Om mijn eigen vriend'lijk thuis
Om mijn nooit volprezen jeugd
Om geleden smart en vreugd
Om geleden smart en vreugd
4.
Holland is mijn lief kleinood
'k Zal zijn roem en lof verkonden
Tot mijn laatste levensstonde
't Blijv' een veilig toevluchtsoord
Door geen vijandschap verstoord
Stille vreê bij noeste vlijt
Woon' er tot in eeuwigheid
Woon' er tot in eeuwigheid
|
|
|
1.
'k
Vraag zo vaak, hoe zou het komen
dat ik zo van Holland hou
Zijn het zijn bossen, zijn het zijn bomen
zijn rivieren breed en blauw
zou het zijn strand zijn, of de kruinen
van zijn altijd blonde duinen
Is
het hierom, is het daarom
dat ik zo van Holland hou?
Is het hierom, is het daarom
dat ik zo van Holland hou?
2.
Is het de weelde van zijn weide
het schouwspel van zijn akkerbouw
het prachtig feestkleed van zijn heide
in haar bloei van paars en blauw
schets van kerkjes op de hemel
achter golvend graan gewemel
Is
het hierom, is het daarom
dat ik zo van Holland hou?
Is het hierom, is het
daarom
dat ik zo van Holland hou?
3.
Zijn het zijn wisselende luchten
soms zo helder, soms zo grauw
zijn het zijn bloemen of zijn vruchten
hyacinthen, rood-wit-blauw
zou het de roem zijn van het verleden
de oude glorie zijner steden
Is het hierom, is het
daarom
dat ik zo van Holland hou?
Is het hierom, is het
daarom
dat ik zo van Holland hou?
4.
Och, het is het al tezamen
beelden, oud en lief en trouw
veel en vroeg gehoorde namen
en de driekleur hoog in 't blauw
wapperend van dak en toren
in het land waar ik ben geboren
Is het hierom, is het
daarom
dat ik zo van Holland hou?
Is het hierom, is het
daarom
dat ik zo van Holland hou?
|
|
|
1.
Laat
af van 't strijden, volk'ren ontaard,
Staakt al die wreedheid, 't mensdom onwaard.
Ziet om u henen, overal wee!
"Heer, schenk hun wijsheid, Heer schenk hun vree!"
2.
Strijdt eed'ler strijd toch, strijdt allen saâm,
Voor naastenliefde in Godesnaam.
Hoort gij dat smeken niet, innig en teer?
"Wijsheid en liefde geef ons, o Heer!"
3.
Groot, Machtig Heerser, leidt Gij die strijd,
Die 't smachtend mensdom hopend verbeidt,
Dàn, nood noch smart meer, droefheid noch wee,
Dan wàre liefde, dan wàre vree!"
|
|
|
1.
Vrede spreid
gij uw zachte vleugels
Over de donkere aarde heen -
Over de moeden en de gewonden,
Over de duizenden, die verzwonden,
Over al de snikkende monden,
Die verbleekt zijn van geween!
2.
Vrede daal gij
uit de lichte sferen,
Waarheen gij vluchtet voor deze wereldsmart,
Daal over hen, die u hebben verraden,
En over de dwazen, die op u smaadden,
En over de blinden, die om u baden,
Daal - daal gij weder in ons hart!
3.
Opdat uw liefde
daar weder wone,
Opdat uw liefde ons weer genas -
Liefde bove' onze ijdele wenschen,
Liefde over alle ijdele grenzen,
Liefde alleen, van mensch tot menschen,
Die eindelijk leerden wat liefde was!
|
|
|
1.
Komt, kind'ren van den nieuwen tijd
Zingt 't nieuwe lied thans mede
Het is geen lied, dat roept tot strijd
Maar 't is een lied van Vrede!
Ook wij zijn trouw aan Volk en Land,
Wij dragen vaandels in de hand,
Die witte Vlag, die volgen wij
Die stemt ons hooggezind en blij!
Vrede, vrede spreid Uw zegen
In de landen aller wegen
Ruw geweld heeft afgedaan
Volgt de witte vredesvaan!
2.
Er is een kracht veel machtiger
Dan die van vuur en staal
Er is een macht veel krachtiger
Die spreekt een schooner taal!
De geest der liefd' heeft ons geleerd
Dat wie niet and'rer begeert
Wie eerbied heeft en eerbied dwingt
Eerbiedigt onze leus en zingt:
Vrede, vrede spreid Uw zegen
In de landen aller wegen
Ruw geweld heeft afgedaan
Volgt de witte vredesvaan!
3.
En zijn de meningen verdeeld
Zij 't eerste woord niet "strijden"
Maar over verlegt, begrijpt elkaar
Tracht onmin te vermijden
Want ieder kind van heden weet
Hoe vreeslijk oorlog is, hoe wreed,
Welaan dan, vrede zij ons woord,
O, klink' deez' leus van oord tot oord:
Vrede, vrede spreid Uw zegen
In de landen aller wegen
Ruw geweld heeft afgedaan
Volgt de witte vredesvaan!
|
|
|
Jong'ren van Holland,
uw werken zij vrede
Vree zij uw daad
Help gij de werkers voor vredestijd mede
Zaai mee hun zaad
Breek mee de waap'nen, de boze, de wrede
Schaf mee uw raad;
Eén zij ons willen en één onze bede
Vrede, vrede onze daad.
|
|
|
1.
Wanneer redt Gij de volk'ren
Barmhartig God, wanneer?
Niet koningen of tronen
Maar menschen, menschen, Heer!
O, zie Gij hen met deernis aan
Laat hen niet als het kaf vergaan
En niet in 't duister ondergaan
God, red de volk'ren!
2.
Zal 't kwaad meer kwaad steeds scheppen
Macht heerschen over recht?
Zal 't menschen, Vader, zwoegen
Voor wat is boos en slecht?
Neen, roepen berg en hemel luid
Eens treedt de zon de wolken uit
De zucht verstomt voor blij geluid
God, red de volk'ren!
3.
Wanneer redt Gij de volk'ren
Barmhartig God wanneer?
De menschen, ja, de menschen
Geen troon of vorsten, Heer!
Red hen, verlos zúit slavernij
Want Uwe kinderen zijn zij
Maak hen van zonde en wanhoop vrij!
God, red de volk'ren!
|
|
|
1.
De wapens uit de handen!
Geen bloed en geen gevecht
Gezag in alle landen
En vrede door gerecht
O, Heer! wil 't menschen leiden
In d' een'ge juiste baan
Zoo dat het daarvoor strijden
En werken mag gaan
2.
Verlos de armen volken
Van oorlog en geweld!
Doe hen Uw Woord vertolken
Dat Liefde 't hoogste stelt
Wil zeeg'nen, Heer, den arbeid
Van onzen wolkenbond
Dat die tot heil der menschheid
Uw woord goed verstond!
|
|
|
