|
HALLO IK BEN BEP BARROW Ben in 1938 geboren in
Rotterdam. Ben gehuwd heb vier kinderen ,vier schoonkinderen en acht
kleinkinderen. |
De nieuwste gedichtjes komen steeds bovenaan te staan
|
Even aan het beekje zitten Met mijn voeten in het water Het water is ijskoud Een heerlijk gevoel,dat stromende water Het spoelt mijn voeten schoon En ook mijn gedachten Ik hangt achterover En kijk naar de stralende zon Ik voelt die heerlijke warmte De kou van het water voel ik niet meer Maar de zonneschijn verwarmt mijn gedachten En ook mijn ziel |
|
Ze dachten dat ze het goed hadden
gedaan Maar het zegt jullie totaal niets Dus al die jaren bleken voor niets geweest te zijn Dat doet hun veel verdriet Maar het zal niet zo zijn Al doet het pijn dat zij de jaartjes Die hen nog resten Hun leven met deze gedachten laten verpesten Want er komt een tijd tot je spijt Dat je ook voor hen niet meer zult tellen En dan kan je ondanks je verdriet Niet meer even naar hen bellen Maar als je dan verdriet voelt en pijn Kijk dan naar de hemel Want er zal altijd in het heelal een ster zijn Die met je meevoelt en verzacht die pijn |
|
Hallo hier ben ik dan weer We waren even een weekje naar Frankrijk Met een vriend het was prachtig weer Maar zo je ziet nu ben ik er weer |
|
Even op een bankje zitten En kijken naar het prachtige schitteren Van de ondergaande zon op het water Het zijn net sterren die je ziet bewegen En het drukke geluid van de boten in de haven Geeft je een heerlijk gevoel Dat je dat nog kan beleven En het geeft je een kalmerend gevoel in je leven |
|
Twee jonge duifjes in een nestje
op het balkon Ma verzorgde hen zo goed ze kon Maar wij konden ook wat doen Beschermen tegen de hete zon We zagen ze elke dag groeien En dat bleef ons steeds boeien Maar dat was niet iets wat lang zou duren Want ze vlogen uit Zien wij volgend jaar misschien van hen een spruit |
|
Dankbaarheid is ver te zoeken Maar dat maak niet uit Je neemt nu zelf een besluit Dat je even aan je zelf ga denken Het kan dan egoistisch lijken Maar dat zal later wel blijken |
|
Elk woord wat ze schrijf bevat een
traan Wat heeft ze in het leven toch fout gedaan Vaak heeft ze veel met onbegrip moeten bekopen Ze dacht dat het over zou gaan Daar bleef ze op hopen Maar hoe verder de tijd verstrijkt Hoe minder ze daarop kan hopen dat blijkt Dus laat ze haar tranen rollen Over de strijd die ze schrijft |
|
Het leek zo'n mooie dag te worden Zittend voor de tv En kijken naar het geen wat je elk jaar weer doet bekoren Maar de schrik sloeg mij om het hart Maar het verdriet en de pijn blijf voor hen Het is keihard Maar ik weet wel dat er heel veel met hun verdriet meeleven En hoop dat het een lichtpuntje Zal zijn voor later in hun leven Heel veel sterkte |
|
Neem afstand van het geen wat je
plaagt Want dat blijft altijd een vraag Die je niet kunt beantwoorden Maar door die afstand Ben je wel wijzer geworden Maar dan blijft er toch die vraag Waar je steeds door wordt geplaagd. |
|
Voor eeuwig afwezig Maar toch zal je er altijd zijn Het geef jou de eeuwige rust Maar hun voor altijd pijn |
|
Sluit hem niet buiten je hart Want dat zal later pijn doen Want maak jij die keus Hij heeft geen keus En dat zal hem altijd pijn doen Dus in gedachten zal jij hem altijd steunen En op zijn oude dag Geef je hem een schouder om op te leunen |
|
Je loopt onder een bloementoog Rechtdoor naar de regenboog Je ogen worden verblind Door al die kleuren En je ruikt die heerlijke geuren Maar is er nog een weg terug? Dan moet je die nemen heel vlug Want loop je door die regenboog Dan is er geen weg terug tot je spijt En zal je verdwijnen in de eeuwigheid |
|
Ik keek naar de lucht En ik zag daar vogels op hun vlucht En waar ik stond Zag ik een vogel op de grond Vlak naast mijn schoen Ik zag dat er iets niet klopte Maar wist niet wat ik moest doen Toen ik in een bosje vlakbij Hoorde piepen Ze lagen met z'n drietjes op de grond En één was er gewond Het nestje was helemaal scheef gezakt Ik pakte het beet en zette het Weer goed op de tak Even de jongen er weer ingezet De kleintjes begonnen om hun mamma te roepen En mamma kwam even op mijn schoen zitten Om mij te bedanken en te groeten |
|
Hebben jullie dat ook wel eens Dat je je ouder gaat voelen Hebben jullie dat ook wel eens Dat je niet meer weet wat ze bedoelen Of zou het zo kunnen zijn Dat je ouder wordt Zodat zij niet meer begrijpen Wat je voelt en bedoelt |
|
Wat is het toch fijn Dat mensen je kunnen helpen Met liedjes uit het verleden Dan kan je zien Dat oude liedjes nog leven in het heden |
|
Een tranendal Een rivier vol verdriet Een waterval vol ellende Die niemand ziet Een berg van onzekerheid Maar je neemt dat niet mee Naar de eeuwigheid |
|
Jaren leefde je in rust en stilte
Dat was iets wat je altijd wilde Maar één keer in de zoveel tijd Die drukte om je heen Dan was je niet meer alleen Dan was dat ook weer heel fijn En was het verlangen naar die stilte Maar schijn |
|
EEN BLOEMBED OP DE WOLKEN Wolken in de lucht Je kiest een wolk zo mooi En blijft er naar kijken Je wilt niet dat hij gaat wijken Dan zie je die wolk als een bloembed Je kiest de mooiste bloemen uit En zet ze dan op die wolk uit Die bloembed wordt belicht door de zon Maar je weet dat hij verdwijnt Achter de horizon |
|
Het gaat voorbij al die dromen Het maakt je angstig Omdat jou dat is overkomen En als je weer met beide voeten Op de aarde staat Dan weet je dat die droom jou verlaat Want zoals ik al zij Die droom gaat voorbij |
|
Op zoek naar allerlei liedjes Het doet mij aan vroeger denken Maar het maakt mij ook verdrietig Hoe wij zongen met onze ouders En als je nu denk jaren later Wat was het toch fijn Om samen te zijn Met de hele ploeg om de tafel Heerlijk smullen met een goedkope ijswafel Of een pan met mossels op tafel Pa was dan scholletjes aan 't bakken Dat rook zo heerlijk Dat we ze gauw wilde pakken Dan zei Pa even wachten heel streng Wachten tot ik ze breng Dan kwam hij lachend binnen En konden wij lekker beginnen |
|
Toch mis ik hen nog steeds Onze Luky met een lief karakter Die kleine bengel Negrita, die kleine rakker En zie ik soms hun evenbeeld op straat Dan denk ik steeds neem er weer één Maar nee daarvoor is het te laat Want ze kunnen hen niet vervangen Al zijn ze nog zo lief Onze liefde bleef bij hen hangen Maar het doet pijn Dat ze niet meer bij ons zijn |
|
Een kind met een eigen karakter Maar met een sterk karakter Dat wordt niet altijd in dank afgenomen Ze zal altijd moeilijk te begrijpen zijn Maar die scheiding 's lijn Doet veel meer pijn |
|
Ze dwingen je om te kiezen En dan weet dat je de helft gaat verliezen Het is net als een gebroken hart Die in twee delen wordt gehakt |
De duisternis valt vroeg en het mist Het is grauw en koud buiten Maar in mijn warme huis Sluit ik alles buiten Want daar is warmte en licht Maar komen er donkere gedachten In mijn hoofd of mist Dan loop ik naar buiten En wordt één met die mist |
|
Nog even dan is de lente weer in
't land En zetten al onze zorgen aan de kant Dan komen de bossen En de bloemen weer in bloei Dan zie je de kinderen Weer spelen op het gras en op de hei Of is dat een droombeeld van mij Want zijn die zomers van vroeger voorbij |
|
Een vriendin in de verte Één waar je op vertrouwen kan Die nooit je vriendschap zal beschamen En waar je op leunen kan Je ziet elkaar niet Maar ik weet wel al doet het soms pijn Dat wij in gedachten en gevoel Steeds bij elkaar zullen zijn |
|
De winter is voorbij Nee toch het is nog Januari De temperaturen lopen op En de schaatsers hebben strop Maar het is nog vroeg in het jaar Dan kan het toch zijn Dat de temperaturen dalen Dan kunnen de schaatsers weer lachen En wij nog even op de zon en warmte wachten Maar als je ze ziet met al die pret Ik gun het hen van harte |
|
Wat dachten jullie bij jezelf Dat ik er niet meer was Nou ik kan je wel vertellen Ik begin pas |
|
Soms kijk ik om me heen Of kijk ik in de verte Dan zie ik een ster stralen En weet dat die mijn leven zal bepalen Want ook die ster zal mij verder begeleiden Om naar een zekere toekomst af te glijden Nog een paar jaartjes vol geluk En niet meer onder zorgen gebukt Dan kan ik zeggen zo ik ben klaar Maar denk dan bij mezelf Ja was het maar waar |
|
Net met ons van de vakantie terug En het was gelijk raak Ze was op haar fiets En werd door een auto geraakt Gelijk naar het ziekenhuis Vijftien krammen in haar hoofd Een klap op haar rug Ze was erg verdoofd Ze voelde zelfs geen pijn Maar de andere dag bleek dat maar schijn Maar de bestuurder reed door Maar wij zijn er voor haar en gezin hoor Dus even druk Maar daar gaan we niet onder gebukt |
|
Wat was het toch heerlijk Zittend op het balkon Kijkend naar de opkomende zon Het was nog wel even fris Maar geloof het Een uurtje later die heerlijke warmte En dat in December Dat hadden we niet verwacht De glans van de zon op het water Zelfs mensen op het strand Zaten daar met elkaar te praten Maar nu weer thuis In de kou dat was niet iets wat ik wou Maar nog een paar maanden Dan heel vlug weer terug |
|
Kijk je vader en broer eens
sjouwen Maar het was toch vlug gedaan En natuurlijk de andere allemaal die je hebben geholpen Ik maakte alleen een hap eten Ik kan niet meer sjouwen Maar jullie hebben lekker gegeten |
|
Tranen rollen over je wangen Je voelt dat je alles verliest Je voelt dat je voor altijd bent vervangen En dat doet je verdriet Maar als je zeker weet Dat ze oprecht gelukkig zijn Dan aanvaart je hun geluk En jou verdriet en pijn |
|
Als je terug denk aan de jaren Vol van vriendschap en geluk En ook nu denk aan de gevaren Waar je als kind ging onder gebukt Dan is het goed om te weten Dat zij je niet zijn vergeten Die je vriendschap gaven en geluk |
|
Als gewelven zo mooi Zie ik de zonnestralen naar beneden komen En tussen wat wolken door Is het net of ik muziek hoor Het geluid van de wind Die mijn aandacht trekt Een heerlijk geluid die rust opwekt Zo zie je maar Welk type weer het ook is Het kan je bekoren elke dag van het jaar |
|
Open staan voor ieders problemen Je heb het geprobeerd Open staan voor ieders verdriet Je bezong dat altijd met een lied In al die jaren van je leven Heb je geprobeerd veel vreugde te geven Je heb dat uit liefde gedaan En je hoop dat dit voort Blijf bestaan |
|
Een gedichtje voor mijn dochter Een kindje de lichtste van allemaal Wat waren ze blij Ze was voor hen een zonnestraal Het kindje is ouder geworden Met veel zorgen en pijn Zou ze nog die zonnestraal Voor hen zijn |
|
Wie zijn je naasten Waar je liefde van verwacht Ja dat zijn je naasten Maar je kunt je niet In hun gedachten verplaatsen Want hoeveel je er ook van verwacht Zij leven hun leven Jij trekt je terug Maar het is toch de liefde voor hen Die alles overbrugd Dan aanvaard je alles wat je tegen komt Hoe moeilijk het ook valt of is Je aanvaart het Maar er is wel een gemis |
|
Soms duurt het even Om iets op papier te zetten Je heb verdriet Maar dat moet je opzij zetten Dan kom je er weer uit En lach je weer breed uit Want wat er ook gebeurt Niet getreurd Want na verdriet en pijn Komt toch altijd zonneschijn |
|
Het leven is kort Maar de dagen zijn lang En het maakt je soms bang Maar denk maar eens na Want hoe langer de dagen zijn Dan is het idee van je korte leven Maar schijn |
|
Een leven met oprechte Liefde en
vriendschap Zonder geweld Dat is toch wat er in het leven telt Want als niemand dat in het leven ziet Dan bestaat de wereld alleen uit verdriet Zal er dan ooit nog een klein plekje op aarde zijn Met vriendschap en liefde Zonder pijn |
|
Eens moet je kiezen Tussen een droom Of een besluit Maar waar je ook voor kiest Die droom komt nooit uit Dus kies je voor een besluit Dan heb je een herinnering in je leven Dat je kunt denken Ja mijn droom kwam toch uit |
|
Als de bladeren van de bomen
vallen Dan wordt de mens Wispelturig en ongedurig Maar het is iets wat voorbij gaat Net als de kale bomen Die daarna weer in bloei komen Zal bij de mens de rust weer terug komen Zo zal het ieder jaar gaan Want het is toch een deel van je bestaan |
|
Een donkere hemel Met duizenden sterren En een lachende maan Als je daar naar zit te kijken En even tot rust kan komen Heerlijk weg dromen Tot de late uurtjes En de andere dag Weer heerlijk aan de slag |
|
Een vraag die ik wil stellen Waarom moet je iemand kwellen Zeg het gevoel van je medemens je niets Of is het leven van jou enkel een spel En daarom die medemens steeds maar kwel Ik heb me dat steeds afgevraagt En werd er innerlijk steeds door geplaagt Maar ik begrijp het nu wel Want het leven voor jou is enkel spel Die je altijd kan blijven spelen Maar dat je steeds mensen zal verliezen Dat merk je niet direct Maar later krijg je dat voor je kiezen Maar dan is het te laat Dan is het zo dat iedereen jou verlaat Dan zal je terug denken aan die tijd Maar dan is het te laat voor spijt Want dan zullen er velen niet meer leven Die jou dat kunnen vergeven Maar dan begrijp jij pas Wat die anderen hebben moeten beleven Het zal pijn doen Maar denk dan maar aan toen |
|
Je herinneringen gaan ver terug Het is net of al die herinneringen Die jaren overbrug Je kan iets van kort geleden vergeten Maar dingen die in de verte liggen Die ben je niet kwijt Je laat ze steeds terug komen in je gedachten En denk er soms aan hele nachten Hoe mooi het toen was Maar je moet vooruit Over die lange brug En al blijf je aan die tijd denken Die komt nooit meer terug |
|
Verdriet straalt uit je ogen Verdriet wat een ander niet ziet Maar weet dat jij met je ogen Ook altijd de zonzijde ziet Want niets krijg je klein Ondanks die pijn Want weet wel En dat meen ik oprecht Hoe zwaar het ook zal wezen Maar jij wint het gevecht |
|
De herfst is weer gekomen Je ziet het aan de natuur Vooral aan de bomen De blaadjes zijn aan het verkleuren Er zijn nu die heerlijke geuren En gaan ze van de bomen vallen Dan hopen we dat over een poosje De takken bedekt zullen worden Met witte vlokken Die je dan weer naar buiten lokken |
|
Het is guur buiten En het waait hard De regen stroomt over de ruiten Maar het is wel iets aparts Want als je de druppels volgt met je ogen Dan zijn het net pareltjes Dat komt omdat er lichtjes op schijnen Het is net of ze met elkaar spelen Het zijn er velen Maar als de lichtjes uit gaan Dan is het ook met de pareltjes gedaan |
|
De zon gaat weer schijnen De wolken verdwijnen Het schenkt vreugde in je leven En het is iets wat je altijd zult beleven Elk mens heeft zorgen en kent verdriet Maar zorg dat je altijd de zonzijde ziet En komt er een dag met verdriet Dan weet ik zeker dat er mensen zijn Die delen in jouw verdriet Jou weer helpen op te staan En weer verder in het leven te gaan |
|
Al zijn het maar een paar woordjes
die ik op schrijf Maar ze blijven in mijn gedachten hangen Als op een harde schijf Dat is het mooiste als ik schrijf Dat alles in mijn gedachten blijft Maar als er een tijd gaat komen Dat ik alles ga vergeten Dan hoop ik dat er mensen zijn Dat wat ik geschreven heb Niet zullen vergeten |
|
Een huis boven op de berg Met uitzicht over zee Omgeven door bossen Waar rust heerst en vree Dat zijn hun toekomst beelden Waar zij naar streven Ik hoop dat hun dromen Eens uit zullen komen Want zij verdienen het Met hun harde werken Dan kunnen zij naar hun droomwereld vertrekken |
|
Eenzaam en verlaten Niemand om mee te praten En je voelt dat alles aan het veranderen is Je voelt het als een gemis Maar je moet het accepteren Dan komt er een tijd Dat niemand je kan deren Je neemt een besluit En schakelt alles uit Dan krijg je in de gaten Dat je niet meer eenzaam bent En verlaten
|
|
Een keiharde (uiterlijk) Een egoïst (uiterlijk) Gevoelloos (uiterlijk) Meedogenloos (uiterlijk) Maar met een hart van goud innerlijk
|
|
Een volle haven Dat was je thuis Een veilige haven Daar voelde je je thuis Maar nu zijn alle schepen uitgevaren Over rustige wateren Maar ook woeste baren Dat brengt het leven mee Maar ben je op zee Denk dan nog maar eens terug Aan die haven Die je tot rust bracht Na verschillende gevaren |
|
Als je voelt dat je alles
verliezen gaat Waar je altijd voor hebt geleefd Dan wordt het tijd dat je kiezen gaat Voor een leven dat niemand met je deelt Kies dan de wijste weg En ga dan weg Kies dan je leven Zoals jij hebt willen leven Zodat je ouder kunt worden Zonder zorgen
|
|
Een leven vol tranen Zittend voor de ramen Ze proberen hun verdriet weg te slikken Hoe lang moeten zij het nog pikken Ze hadden toch meer van hun oude dag verwacht Die hun meer vreugde had gebracht Langzaam aan hebben ze geen tranen meer En keer op keer doen ze het weer Hun verdriet weg slikken Hoe lang kunnen zij dat nog volhouden En blijven pikken |
|
Je denkt dat je alles kunt zeggen En iedereen je wil op kunt leggen Maar begrijp wel Dat je velen mensen kwelt Die je in hun hart hebben gesloten En wat je ook deed Nooit hebben verstoten Maar als zij er niet meer zullen zijn Dan komt bij jou de pijn
|
|
Om mensen te begrijpen Moet je goed naar ze kijken In hun ogen kijken En voelen wat zij voelen Dan moet je goed naar ze kijken Zullen ze jou dan ook begrijpen |
|
Vreugde en verdriet We zien het bij zo velen En het is iets om het samen te delen Dan is die duisternis weg En zal de zon gaan schijnen Want vreugde en verdriet Dat is iets wat je bij ieder mens ziet
|
|
Ouder worden dat is geen punt
|
|
Twee duizend acht Wat een pracht Want we zijn zo klein Maar ze deden het goed en fijn Niet alleen fijn Maar groots Dat was in hun gedachten Wat ze ons hebben beloofd Ze hebben gevochten voor hun medailles Het was voor hen brons zilver of goud Maar voor ons land Schitterde zij als een diamand
|
|
Eens als ik weer los komt Dan voel ik me vrij Dan kan ik weer mens zijn In de maatschappij De vogeltjes zingen Als 't ware voor mij Een lied van verlangen Vrij , Vrij ,tezijn Ik had éénmaal lief in mijn leven Maar hij die mij steeds beloog Ik wil niet meer denken niet even Hoe hij mij steeds bedroog Want als ik daaraan wil gaan denken Dan doe ik een moord uit nijd Want hem die ik lief had Of haat voor altijd Ik wil mijn gedachten kwijt |
|
Als
je ze ziet vliegen die vlinders
|
|
Kan je 's nachts niet slapen En lig je zachtjes te praten Voel je ,je eenzaam en verlaten En alles om je heen gaat haten Denk dan aan mooie dingen Die je dan dwingen Alles te vergeten En dan zal je zelf begrijpen en weten Dat er rust zal komen in je leven En dat je alles niet zal vergeten Maar wel zult vergeven
|
|
Een klein hoekje Waar je je in wilt verbergen Je verwachte een leven vol zonneschijn Maar je had niet alleen verdriet Maar ook veel pijn Je hebt het toch gehaald Want er is een ster die straalt Die je tot het einde zal geleiden Dan hoef je ook nooit meer te lijden
|
|
Een wereld vol liefde Maar ook vol verdriet Een wereld vol zonneschijn Die de mens vaak niet ziet Maar neem de wereld vol liefde verdriet en pijn Dan komt er een dag in je leven Vol zonneschijn Zonder verdriet en pijn |
|
Het is hartje zomer Maar het lijkt wel herfst Het regent en het waait De zomer is wel verlaat Maar ik hoop Voor de mensen in hun tentjes Dat de zon Weer gauw aan de hemel staat
|
|
Ik zit aan de rand van het bos En hoor een merel zingen Hij zingt er heerlijk op los Daar aan de rand van het bos Er komt een antwoord uit de verte Het klinkt zo helder rein en mooi Het doet mij aan een liedje denken Ik hoop dat het gezang van de vogels Jullie ook zoveel vreugde schenken
|
|
Een nieuwe dag En voor de zoveelste keer Regent het weer Er gaat geen dag voorbij En dat maakt mij niet blij Maar er is mooi weer voorspelt Daar kijk ik naar uit Want dat is toch wat telt En met wat zonneschijn Voor ieder mens Dat is toch het genen wat U ook wens
|
|
Een lied dat klinkt in mijn oren
Een lied wat ik steeds bleef horen Een lied vanaf de dag dat ik ben geboren Maar nu ik ouder ben Kan ik het me niet meer herinneren Maar ik weet dat het bestaat Ik heb er veel over gepraat Maar niemand kon mij helpen Ik heb er jaren aan gewijd Het heet ,wat is de wereld wijd
|
|
Weet je nog van vroeger Als je uit eten ging Dan had je het altijd naar je zin Lekker één keer in de maand Buiten de deur eten Want dat kon je nog betalen Even een chineesje pakken Heerlijk eten en dan onderuit zakken En daar tussendoor een peukie roken Maar dat is nu verboden Het praten onder het eten door Dat is wat je niet meer hoor Het is voor de rokers een ramp Het lijk wel een concentratiekamp Het is nu vlug je eten naar binnen schrokken Wat een heerlijk avondje uit moest worden Is nu voor veel mensen een handicap geworden De niet rokers kunnen we begrijpen Maar worden de wel rokers begrepen? Je mag niet meer roken wordt er gezegd En er wordt weer één van die wetten opgelegd Ja Ja vrijheid blijheid in ons landje En er komt nog veel meer reken maar Want er is nog veel meer aan het handje Dus niet meer uit eten gaan Dat is voor de gewone mens van de baan |
|
Ambitieus en fanatiek Dat zijn twee woorden Maar ook twee begrippen De één moet je koesteren De ander uit je leven wippen Want heb je van de één te weinig En van de ander te veel Dan krijg je gegarandeerd In je leven ooit je deel |
|
Dat was even pech Vijf weken slecht Soms één dag zon En dan verdween hij achter de horizon Wind en plensbuien Bliksem wat een gedonder Wat het strand moest zijn Was één waterplas Maar we hielden de moet er in En hadden het toch naar ons zin Ja eindelijk de laatste twee weken Maar toen was de vakantie om En moesten wij terug Dat was even pech |
|
Een zandstorm die wordt gevormd Door de natuur Een zee van vlammen Die de aarde op warmen Sneeuw en ijs wat er op volgt En in ons hart is er die warmte en die kou Maar ondanks alles en die verschillen Blijf die ene regel bestaan Ik hou van jou |
|
Even op een bankje zitten En luisteren naar de natuur Dan herken je zoveel dingen En hoor je de vogels zingen Je kijk naar de bomen En herkent ze direct Vogelkers en de lijsterbes De beuken en de eiken De mei bloesem met hun mooie kleuren Die zo heerlijk geuren Dan kom je weer bij je positieven En denk bij jezelf Is dat alles bij elkaar Wat we gaan verliezen ? |
|
Een aardbol die draait Een wereld waarop wij leven Dat is iets wat ons is gegeven Een levens licht Die ons verplicht Er zuinig op te wezen |
|
Tranen kunnen over je Wangen lopen van verdriet Want hoe scherp is het Dat je de toekomst ziet Je kunt beter niet in de toekomst kijken Want kijk je vooruit Dan zal al heel gauw blijken Dat je niet in de toekomst kunt kijken Maar kijk niet in het verleden Want dan is het toch beter dat heden Wees niet negatief maar positief Dan kan je alles aan En dan is het met het negatieve In je leven gedaan En kun je wat er ook gebeurd Met je leven verder gaan Een levensles die ik niet heb geleerd Maar wel heb ondervonden |
|
Hoe komt het toch Waar je jaren niet bij stil hebt gestaan Naar plaatsen verlangt van vroeger Is het omdat je ouder wordt En die jaren hebben afgedaan Maar als je terug denkt Dan is het net of de tijd heeft stil gestaan Dan komt alles helder voor de geest Het is net of die tijd nooit is weg geweest Het is of je net bent geboren En nooit ouder bent geworden |
|
De ene dag denk je Dat het hartje zomer is En de andere dag denk je Dat je aan het randje van de Noordpool zit De ene dag met je badpak in de zon De andere dag Met je badpak in een warm water bron Het kan niet gekker Maar al is het de ene dag de zon Of de andere dag de warm water bron Het lijk me wel lekker |
|
Je vervelen Kan vervelend zijn Daarom zorg je Dat je altijd bezig bent Maar als je te veel bezig bent Met wat je ook doet Kan het ook vervelend zijn En dan ga je Je toch weer vervelen Dus hoe je het ook wendt of keert Als je een ontevreden mens bent Dan gaat het meestal verkeert |
|
Is het nog mogelijk Op deze wereld te leven En als je op straat loopt Het dan te overleven Het is voor mij steeds een vraag Die mij dagelijks plaag Je durft niet vrolijk en blij Om je heen te kijken Want dat kunnen ze het niet begrijpen Je loopt met een gebogen hoofd En je voelt je verdoofd Je loopt vlug naar huis Want daar voel je je thuis Maar als ik me niet vergis Is het daar ook vaak mis
|
|
Wij knappe meiden Cato en
Jet Doen hier de keuken Vlug en net Hutsen en prutsen Met veel beleid Druk als we het hebben Het is een aardigheid Wat zal het wezen kokkinne klein Het Zal voor een keertje weer hutspot zijn Wat al weer hutspot van hier en daar Maak toch eens iets anders klaar Hutspot mevrouwtje en anders niet Puik beste hutspot een heerlijk iets Als je zult proeven die fijne brij Dan lik je je vingers nog af er bij Niets met die hutspot die laat ik staan Nou dan moet je maar bij een ander eten gaan Want ik wil wel koken maar ben niet gek Ik werk hier niet voor een lekkerbek |
|
Het was een aardig
sneetje maar dat maakt voor jou niets uit Dat weet ik wel zo'n beetje Je gaat gewoon door Omdat je plezier hebt in je werk Ga je er voor sterkte met je vinger Ma |
|
Een golvend wolkendek Ze lijken op de golven van de zee Sluit even je ogen En de golven nemen je mee Het geef je een heel fijn gevoel Maar als het stormen gaat En alles wordt wispelturig Dan doe je je ogen open En hoop dan vurig Dat alles weer rustig wordt En kijkend naar dat wolkendek Dan weet je dat je rustig wordt Al klinkt het gek |
|
Even heerlijk dagdromen Dat is mooier Dan je dromen in de nacht Want als je 's morgens wakker wordt Is er niets meer Dat jij je herinnert Geen enkel woord Maar dagdromen Blijven steeds terug komen Dat is toch het mooiste Wat je kan overkomen |
|
Als je denk dat je Je taak hebt volbracht Dan is er steeds weer Een nieuwe taak die op je wacht Die je dan met liefde wilt volbrengen Maar dan komt er een tijd, tot je spijt Dat het niet meer wordt gewaardeerd Want dan doet Hoe goed je het ook bedoelt Alles maar dan ook alles verkeerd Doe dan wat stappen terug Maar ga niet op de vlucht |
|
Vragen en nog eens vragen Je stelt steeds maar vragen Maar je bent jezelf Er alleen maar mee aan het plagen Daarom zet je die vragen maar opzij En zet ze uit je gedachten Dan maar wachten Tot er vragen komen Ja vragen en nog eens vragen Zelfs tot in je dromen Maar zal er ooit een antwoord komen? |
|
Je moet nooit je
gordijnen sluiten Want dan is het net of je de boel verduistert Je wilt zon en licht in je leven En dat intens beleven Want leef je in duisternis Dan is er echt veel mis Zet het opzij Dan schuift de zon De duisternis voorbij |
|
Als ik terug denk aan
mijn jeugd Een stads meisje wonend in de bossen Ik voelde mij daar vrij en blij Vooral de wandelingen op de hei Maar ook was ik wel eens ondeugend Want bomen klimmen deed ik graag Ja en dan komt de vraag Wat deed je in de bomen Ik zat daar echt niet te dromen Maar was daar De nestjes van de vogels leeg aan het maken Om ze leeg te blazen En er een ketting van te maken Ik moet er nu niet meer aan denken Want ik zou ze graag de eitjes Terug willen schenken |
|
Wat is het toch fijn Als mensen nog hoop kunnen putten uit liedjes En dat het dan fijne herinneringen zijn Het verzacht vaak het verdriet Die je liever niet voelt of ziet Maar zo iets zal je hoop geven En dat is waar het om gaat in je leven |
|
IK schrijf vaak over de
maan en de zon De sterren en het weer Maar het hart is toch wel Het belangrijkste voor de mens Want ieder wil toch een goed hart Dat is voor allen toch een wens Een goed hart letterlijk en figuurlijk Dat wens ik ieder mens natuurlijk Als iedereen dat laat blijken Dan kunnen we naar een goede toekomst kijken |
|
De maan en de zon Ze lijken op elkaar De één straalt liefde uit Met zijn olijke lach En de ander straalt warmte uit Die heeft veel fleur In ons leven gebracht |
|
Weet je nog van vroeger Met z'n allen rond de tafel Wachtend op moeder Die dan met een schaal gekookte eieren kwam Nou dan was het hek van de dam De eieren met mooie kleuren beschilderen Dat was het een ieder wilde Dan werden ze buiten verstopt Ja hoor en dan iedereen er bovenop Allen zoeken naar de eieren Er was dan ook wel eens een jaar met sneeuw Nou dat was dolle pret En we stoeiden als een leeuw En hadden we de eieren gevonden Dan was het tijd dat we naar huis konden De kleuren van de eieren waren verbleekt Maar zo'n herinnering Is iets wat nooit verbleek |
|
Vallen en opstaan Dat is een leerproces Het gaat je hele leven door Denk niet bij je zelf Daar ben ik te oud voor Want vallen en opstaan Dat leerproces Is vaak een hele goede levens les |
|
Tranen de vrije loop
geven Dat doe je vaak in je jonge leven Dat kan echt geen kwaad Als het de lust om te leven Maar niet schaad Want ook voor jou zal die zon schijnen En dan zullen ook je tranen verdwijnen |
|
Je heb rare vogels op de
wereld Een mus een kraai En ook nog een ekster Maar de mens is toch wel de gekste |
|
Kan je niet meer lachen Of vrolijk zijn Is dat zo moeilijk Voel je dan zoveel pijn Als dat zo is Dan is het wel te begrijpen Maar er zal een ogenblik Weer in je leven komen Dat het over zal zijn die pijn En dat je weer kan lachen En vrolijk kan zijn |
|
Je wilt zo graag bergen
verzetten Maar kijk uit Want eens raakt het op En voor je het weet Zit je aan de top |
|
Wateren hebben diepe
gronden Karakters zijn zelden te doorgronden Maar water is doorzichtig Daarom wees altijd voorzichtig En denk niet ik Want die ander heeft meestal een scherpere blik |
|
Een zware storm Die zal veel voor komen in je leven Maar als zo vele stormen Zullen ze je rust geven Dat merk je later Dan is het net een storm In een glas water |
|
Als bloemen geuren gaan Dan is er geen tijd om te treuren De heerlijke geur van de lente bloesem De kleuren van de bloemen En de zon die straalt Een heerlijke wandeling Dan is het niet erg dat je verdwaalt Je vindt vanzelf de weg terug Als je de geur van de bloemen volgt En even je ogen sluit Dan weet je Je moet recht vooruit |
|
Jeugdig willen zijn Dat hoeft niet altijd in je jeugd Want elke leeftijd heeft toch zijn deugd Dat merk je als je ouder wordt De meeste denken dan Dat je niet spoort Maar ik weet wel beter Want hoe langer geleden je jeugd Hoe beter je deugd |
|
We kregen in het leven Niets voor niets Dat hadden we al jong in de gaten En we hebben ons verdere leven Een hoop moeten laten Maar we hebben er geen spijt van Dat we dat hebben gedaan Want we zien dat alles goed Op zijn pootjes terecht is gekomen En daar kunnen tegenwoordig Velen alleen maar over dromen En nu we ouder zijn geworden Gaan we er voor We gaan met zijn tweetjes heerlijk door |
|
Als ik voor mij uit zit
te staren En ik voel verdriet Dan pak ik mijn gitaar En zing een lied Wat is er mooier in het leven Dan zo'n instrument Die je dan weer vreugde kan geven En heus dan ben ik in mijn element Een vrolijk lied ,of een verdrietig lied Het maak niet uit Maar ik kan in ieder geval Dan weer een tijdje vooruit |
|
Ze leeft voor zich zelf
ja ja Dat wilde ze doen Maar steeds weet zij zelf Dat ze dat niet kan doen Er zijn zoveel dingen Die haar dan dwingen Om steeds iets voor een ander te doen Ze doet dat dan met blijdschap en liefde Maar ook uit goed fatsoen |
|
Wat doet het toch pijn Als je voelt dat ze niet oprecht zijn Maar ik heb heel lang Jaren maanden en dagen Deze pijn leren verdragen Maar het schept bij mij wel vragen Maar het beste is te doen Of je doof en blind bent Want je voelt dat ze je nooit Goed hebben gekend |
|
Je hebt haar zoveel
aangedaan Ze is aan het drinken gegaan Het kan haar niet meer schelen Je heb haar bedrogen met zo velen Toch komt er een tijd Dan krijg je spijt Maar dan is het te laat En ze hoopt dat bij jou Nooit de pijn over gaat |
|
En ze waren heel erg
ongeduldig Om jou te mogen zien Want ik kan het weten Want ik heb jou het eerste gezien Je Ma |
|
Verdriet je wilt er niet
meer mee leven Al die jaren het was maar schijn Het doet zo'n pijn Zou je het ooit kunnen vergeten Maar je hoopt dat het bij hem Nog heel lang knaagt aan zijn geweten En dat hij zelf voelt Wat jij bedoelt |
|
Lieve Liek Je weet dat ik er altijd voor jullie zal zijn Al word ik nog zo klein Maar jullie staan nu op eigen benen Dat is zo als het moet En ik heb niet te klagen Want jullie doen het allemaal goed Liefs Je Ma |
|
De bergen hebben pieken
en dalen Dat is een mooi gezicht Je geldbuidel kent pieken en dalen Dan vraag je je zelf af Zou je het eind van de maand wel halen Maar je leven heeft ook pieken en dalen Maar je zet toch door Want wat er ook gebeurd Je wil die piek halen |
|
Er staat zoveel tussen
jullie in Dat is al vanaf het begin Je heb dat nooit geweten Maar je had het eigenlijk moeten weten Maar misschien deed je dat bewust En wilde je het niet weten Maar je hoop dat de toekomst Je de tijd geef om alles te vergeten |
|
Je zou graag naar de
bergen gaan Maar dat is te ver Dus dat zal niet gaan Je wil zo graag een edelweiss plukken Maar dat zal je echt niet lukken Ga gewoon de heuvels op Tot boven aan de top En loop dan weer naar beneden Dan kom je zoveel moois tegen Nee geen edelweiss Maar wel de margriet Dus geen verdriet Dat je niet naar de bergen kan gaan Maar hier alles om je heen Is er zeker voor altijd voor jou alleen |
|
Je gedachten zijn te veel Bij de dag van morgen Dan is het net Of je vlug ouder gaat worden Je wacht op het opkomen van de zon En het ondergaan er van Dan is er weer een dag voorbij Maar vul wel de uren Tussen de ochtend en de avonduren Dan is het net Of je leven ook langer zal duren |
|
Als ik terug denk aan
vroeger Dan zie ik een beeld voor mijn ogen Een broertje en een zus Tegen elkander aangedrukt Twee paar diep liggende zwarte ogen Keken mij treurig aan Ik was erg met hun lot begaan Al was ik zelf nog klein Bij hen vergeleken had ik het nog fijn Want zij hadden geen vader en moeder meer Ze wachten tevergeefs op hun terugkeer De ouders waren meegenomen Zouden zij nog levend terug zijn gekomen Of kunnen ze alleen nog maar over hen dromen |
|
De avond is gevallen En de vogels zijn ter ruste Dan doe ik even mijn ogen sluiten En sluit dan alles buiten Behalve mijn oren Want ik wil nog even De nagalm van de vogels horen En ik weet zeker Als ik morgen nog lig te slapen Dat zij mij met een blij gevoel Doen ontwaken. |
|
Je ziet vaak sterren
vallen Dat is een prachtig gezicht Je mag dan een wens doen Als zo'n ster je belicht Maar al heb je dan Al zoveel wensen gedaan En dacht dat ze uit zouden komen Nou ik denk het niet Ja misschien in al je dromen |
|
Als je op het bed lig En je kan de slaap niet vatten Je ziet net door een reepje van het gordijn De maneschijn Dan blijf je kijken En net zo lang wachten Tot dat je de slaap kan vatten Een klein reepje licht Dat helpt en dan doe je je ogen dicht Je voelt je steeds lomer En even later lig je heerlijk te dromen |
|
HET IS GEEN GEDICHT MAAR
WEL WAAR Nog maar twee dagen dan is zij zeventig Een pracht van een leeftijd 31-1-1938 En ze is nog zo levendig Ze is onze Koningin Maar dan begin ik bij het begin In 1938 is zij geboren 31 Januari Ik werd geboren 31 augustus 1938 Op haar Oma's verjaardag Daarom ben ik er trots op Om de naam Wilhelmina te dragen Mijn Moeder vertelde mij altijd Je draagt de namen van vier moeders Elizabeth van mij Catharina van je twee Grootmoeders En Wilhelmina van je Land's moeder Dat is toch wel iets om trots op te zijn EN dat ben ik ook |
|
Ik ben even gaan kijken Naar die bevroren roos En ik zag nog veel meer mooie dingen Prachtige bomen en vijvers Allemaal in het ijs gedompeld Het was net of de bomen en struiken In bloei stonden De takken van de bomen Die zwaar waren van het ijs Dat is hemels om te zien En onwijs |
| Van harte gefeliciteerd met je 100ste gedichtjes en dat er nog maar veel mogen volgen. |
|
|
Het regent buiten
En ik hoopte op sneeuw Is dit een verandering In deze eeuw Ik kan mij van vroeger herinneren Dat in Januari de winter echt ging beginnen Maar zal ik ooit de sneeuw nog zien Misschien, misschien misschien |
|
Heerlijk in het bos
waar de bomen ruisen
Zittend op het groene mos En naar de vogels luisteren Weg van alle drukte en verkeer Met al zijn toeters en bellen Die vaak je oren zeer doen bij het schellen Even mijn ogen sluiten Het is heerlijk hier buiten Even een frisse neus halen En genieten van de zonnestralen Maar ik weet ik moet terug Ik kan niet op de vlucht Maar het liefst blijf ik hier Tussen de planten en dier |
|
Hoewel ieder naar de zon
verlangt En hem heel erg mist Als het buiten regent En je loopt tegen een muur van mist Ik denk dat ieder toch even Aan die witte vlokjes denken Want dat is iets aparts Wat ze ons schenken Dan sta je in tweestrijd De liefde voor de zon Of het witte tapijt |
|
Ik ben een mens Met goede dingen En foute dingen Ik ben een mens Met mooie dingen En lelijke dingen Ik ben een mens Ik kan ratelen Maar ook mijn mond houden Ik ben een mens Die ze wel mogen Maar ook niet mogen Ik ben een mens En ik heb maar één wens Dat ze me nemen zo als ik ben Want daarom ben ik maar een mens |
|
Elke dag een paar minuten
langer licht Dag na dag tot dat de zon ons landje belicht Dan kunnen we weer heerlijk zonnen Want daar is het toch allemaal om begonnen Weer fijn buiten zijn Lekker in de zonneschijn Nog even wachten En dan kan je de zon verwachten Maar ook de bloemen en de bomen Zullen weer in mooie kleuren terug komen |
|
Groot brengen en opvoeden Dat zijn twee verschillende dingen Maar je moet er wel Vanaf het begin mee beginnen Want als dat niet gaat gebeuren Dan zal je er later om treuren Want dan zal je altijd Op je hoede moeten zijn En dat doet dan in je verdere leven Heel veel pijn |
|
Een heel klein vogeltje Zat op de rand van mijn balkon Ik keek er naar En dacht bij mijzelf waarom Zo dicht bij de mens Heeft hij misschien een wens Het is buiten koud en kil En hij zat daar heel stil Je zag wel dat hij zat te rillen Dat was geen goed teken Ik had hem het liefste In het kooitje willen tillen |
|
Een zonnestraal Waar is hij gebleven Je zoek hem overal Want je heb hem nodig in je leven Maar kijk diep in je hart Dan kom je die zonnestraal zeker tegen En kan je hem ook aan een ander geven |
|
Ik ben een wees op aarde Ik heb geen ouders meer Zij hebben mij verlaten (bis) Ik zie ze nimmer meer Mijn vader is gestorven Toen was ik nog zo klein Ik wist toen niet wat dat zeggen wou (bis) Mijn vader kwijt te zijn Toen kwamen er boze mannen Die namen mijn moeder uit het huis Hoe lang moet ik nog wachten (bis) Wanneer komt moesje thuis Nu ga ik naar het kerkhof Waar zoveel kruisjes staan Daar zijn nu mijn lief ouders (bis) Daar zijn ze heen gegaan Nu kijk ik naar hemel Waar zoveel sterren staan Daar zijn ook mijn lief ouder (bis) Daar zijn ze heen gegaan Nu ga ik maar weer slapen Ik ben van 't spelen moe Nu speel ik in mijn dromen (bis) Al met mijn Pa en Moe |
|
Ik was even wat daagjes
weg Maar dat is logies zeg Pannenkoeken in plaats van oliebollen Nou dan loop je wel heen en weer te hollen Kip en ook nog bami gemaakt Maar het is heerlijk om te doen Want ik weet dat het ze heerlijk heeft gesmaakt Salades 'peper balletjes maar Maar zo'n tweehonderdendertig Omdat te doen was ook wel prettig Ze waren er maar met een mannetje of dertig En ik vind het fijn Omdat zij er van smullen En gelukkig zijn |
|
In gedachten verzonken Zit ik aan de tafel voor het raam En ik zie duizenden sterren flonkeren die ik voor mijn ogen voorbij zie gaan Ik sluit dan even mijn ogen En denk aan de onze daar boven Die van ons weg zijn gegaan Zouden zij ook daar boven Die zelfde sterren zien staan? |
|
Een zak vol gezondheid en geluk Die heb ik voor jullie geplukt Dat zijn de beste wensen Die ik naar jullie toe wil zenden Groetjes van een oude vrouw Die van jullie allen hou |
|
We willen ons niet op glad ijs wagen Want dat schept alleen maar vragen Maar zoals de bloemen geuren Zo kan je ook je lot betreuren Maar als de zon gaat schijnen Dan zullen ook onze zorgen verdwijnen Want voor ieder mens Is er altijd een wens Die eens in vervulling zal gaan En die U dan in moeilijke tijden Bij zullen staan Dan zijn er ook geen vragen En zullen jullie gedachten je niet meer plagen Niets brengt jullie nog van de wijs En dan is er ook geen weg meer op glad ijs |
|
Je vroeg je zelf af Waarom je op deze wereld moet zijn Met al die zorgen en pijn Maar je bent gaan schrijven En dat is een hele goede reden Om op deze wereld te blijven Om je gedachten aan een ander door te geven Dan is het voor hen een reden Om te blijven leven |
|
Als Sinterklaas is geweest Dan is het weer tijd voor een groot feest Maar zo als vroeger Dat we een witte of een roze suikerbeest vroegen En als alles meezat Dan zat dat s,morgens in je schoen Ja toen waren we te vrede Want er was maar weinig poen Het was eenvoudig Maar heel gezellig Maar zou het wel leuk zijn Om die tijd over te doen |
|
Soms besef je niet Hoe vlug de dagen gaan En je kunt er beter Niet bij stil blijven staan Leef met de dag In al zijn glorie en pracht Zo moet je het blijven beleven Dan zullen de dagen en jaren Veel vreugde en geluk blijven geven |
|
De bomen ik zie nog
enkele blaadjes En de stammen zien er dor uit Maar binnenin zit er leven Want dat heeft de natuur hen meegegeven En nog enkele maanden Dan zijn de blaadjes terug En dan is het weer een rustplaats Voor de vogels op hun lange vlucht |
|
EEN GEBROKEN HART Harten breken is zo hard Het brengt zoveel smart Het wordt in het leven Zo vaak gedaan Maar ga door En speel het niet te hard Want dan kan je rekenen Op een gebroken hart |
|
Ik zit te geeuwen En een beetje te vervelen Maar opeens wat zie ik Het gaat sneeuwen En daar tussendoor Vliegen er meeuwen Je kan ze nauwelijks zien Want het wit van de sneeuw is subliem Een prachtig gezicht Bij het daglicht Dan vliegen de meeuwen weg En het stopt ook met sneeuwen Nog even geeuwen En met frisse moed er weer tegenaan Dan is het werk weer zo gedaan En in een wip Ben ik weer uit mijn dip |
|
Jaar 1948.evacuatie kamp
Echten Drenthe GOUDMUILTJE Goudmuiltje door MA Brands Buys Jr. Kinderoperette
Die vogel die was ik |
|
Een vervolg op
Goudmuiltje:
Vaarwel dan allemaal
en weet |
|
Vriendschap kan je niet
kopen Want dan gaat het echt mis Je blijf op die vriendschap hopen Want je voelt het als een gemis Maar als je door gaat denken Dan kunnen ze die vriendschap Beter aan een ander schenken |
|
Een vrolijk lied, In dit jaar getij Dat maakt elk mens blij Als ieder mens een liedje zong Dan is er geluk En maken van blijdschap een grote sprong Het jaagt de donkere wolken weg En lopen dan op wolken een prachtige weg En het zal jullie vreugde geven Op je levens weg |
|
Als de maan aan de hemel
staat En ik kijk naar zijn lachend gezicht Dan is het net of hij met mij praat En ook mijn gedachten belicht Dan komt er een donkere wolk aan En weg is dan de maan Maar even vlug is hij weer terug Het is een prachtig gezicht Zoals hij steeds weer de aarde belicht |
|
Ik kijk door de ruiten En ik zie dat het stormt buiten Het is buiten koud en kil En dat maakt me even stil Maar zittend voor het raam Weet ik dat er fijne dagen komen gaan Met versierde bomen Daar kan ik dan heerlijk bij weg dromen Even mijn ogen sluiten Dan weet ik zeker, Dat de zon weer gauw zal schijnen Door mijn ruiten En ook voor al de mensen daar buiten |
|
Geloof hoop en liefde Drie woorden Ik hoop dat ze blijven bestaan Want anders zal het met de mensheid Gauw zijn gedaan Dus geloof hoop en liefde Voor ieder mens en dier Dan delen wij verdriet en liefde Met al wat in ons zit
En heel veel plezier! |
|
Bloemen blijven geuren Met al hun mooie kleuren je hebt rood wit en blauwen Denk maar na Dat zijn toch de kleuren Waar we van houden |
|
Moet je nu altijd op je
woorden letten En zelf weet dat je er niets mee bedoeld Dan hou je je mond Maar een ander weet niet wat je voelt Dan laat je ze praten over allerlei dingen Dan hou je je mond Daar moet je je zelf toe dwingen En hoe zou U zich voelen Als je niet weet wat zij bedoelen |
|
Het is zo mooi dat kleine
land Maar er is wel heel veel aan de hand Hoe moet dat verder gaan Kan er dan helemaal niets worden gedaan Het zijn steeds vragen die bij je opkomen Maar ik denk dat wij Er alleen nog maar over kunnen dromen Zo als ons land uit de zee is gerezen En we denken als het zo door zal gaan Weer vlug weg zal wezen Naar de knoppen zal gaan En een eind wordt van onze vrijheid en bestaan |
|
Kamerdebatten Het is om je dood te lachen Zijn wij als Jan de burger, nou achterlijk We hebben nog nooit zo'n flauwekul gezien Ze zitten elkaar gewoon in de maling te nemen En belachelijk te maken Nou denken ze misschien dat zijn hun zaken Nou we dachten het toch niet Of zien ze ons alleen als publiek Maar het ergste is nog Ik zeg het toch Vrijheid van meningsuiting Maar met al die flauwe kul Zetten ze onze koningin voor .............. |
|
Je kijkt naar buiten Het is kil en koud Maar in je hart schijnt de zon En dat is iets waar je van houdt Al is het nog zo triest Zorg dat je je opgewektheid niet verliest De zon zal toch weer gaan schijnen En ik weet zeker dat dan je zorgen verdwijnen Want de zon is er ook voor jou Omdat hij ook van jou hou |
|
Je geef je tranen de
vrije loop En steeds heb je nog hoop Dan veeg je je tranen weg Want je weet dat er voor jou ook geluk is weg gelegd Je moet maar denken Dat komt op mijn levenspad En later kun je denken Zo dat heb ik gehad |
|
Dagelijks zie je dat
kinderen naar de bliksem gaan Want Pa en Ma mogen niet slaan Een pak op hun billen dat mag toch niet Want dan doe je het kind te kort En hebben zij verdriet Maar als het kind groter wordt en alles doet wat Pa en Ma verbied Dan hebben ze er maling aan Ook al hebben Pa en Ma verdriet |
|
Een heel klein plantje Met knopjes er aan Zouden die ooit in bloei gaan staan Elke dag even kijken Dat het zal lukken En de dorre blaadjes er afplukken En met heel veel geduld Wordt je wens vervuld |
|
De lelies op het veld Ze verdwijnen Want de herfst komt En dan zal de winter verschijnen Zou de winter nog komen zoals vroeger Dat we mutsen en dikke wanten droegen En wij weer zingen kunnen Over hagel en sneeuw Is dat voor eeuwig weg Is dat niet meer voor ons weg gelegd De vier jaar getijden Ze zijn er niet meer Dat merkt ieder keer op keer Alles is aan,t veranderen Dat merk je aan al die branden De wereld staat op z'n kop Dus mensen doe er wat aan En geef niet op |
|
DIEREN leed Het is zo wreed Hondjes en poesjes Het zijn zulke snoesjes Als mens voel je verdriet Maar voelen zij dat niet? Ik kan mij niet voorstellen Dat ze de beestjes zo kwellen Dus als je liefde wilt geven Dan kunnen zij het overleven En heel veel liefde terug geven |
|
Regen druppels lopen over
mijn raam Ik probeer ze te volgen met mijn ogen Waar komen ze toch vandaan Ja ze komen vandaar boven En schuiven over mijn vensterbank En vallen naar beneden En vormen een plas in het gras En zakken daar naar beneden Het waren net pareltjes op mijn raam Maar daar beneden Is het een eind van hun bestaan |
|
Gekleurde vlinders in de
lucht Je ziet gelen en witten Door de zon oplichten Maar er zijn er nog met vele kleuren Die de velden op fleuren Dan valt de avond in En wachten zij tot de andere dag Voor een nieuw begin |
|
Een karakter is iets wat
je moet opbouwen Dat krijg je niet met je geboorte mee Een karakter is om van te houden Dat draag je, je hele leven mee Blijf steeds aan je karakter werken Dat zal je dan versterken En je verdere leven Al wordt het nog zo zwaar Steeds beschermen tegen gevaar. |
|
Morgen dauw op je gezicht Dat is zo heerlijk dat is zo fris Even heerlijk naar buiten gaan Dan is het met je donkere gedachten gedaan En kan je er weer tegen Vrolijk verder te leven |
|
Tel niet de jaren van je
leven Maar de jaren die je nog mag beleven Ja dan ben je gauw uitgeteld Want het is niet iets wat je voorspeld Maar kijk niet terug Dan gaan de jaren van de toekomst niet te vlug |
|
Je deed alles voor je
land Dat deed je samen hand in hand Het is eeuwen zo gegaan En heeft het vele stormen doorstaan Nu je ouder bent geworden Ga je merken Dat de hoge pieten Je laten verrekken |
|
Leven en laten leven Doe dat altijd met een opgewekt gezicht Dat zal dan in je verdere leven Heel veel vreugde geven En komen er donkere wolken aan Denk dan niet dat het slechter zal gaan Maar kijk vooruit en nooit terug Dan hoef je voor niets op de vlucht Dus vooruit met een opgewekt gezicht En denk erbij dat is mijn plicht |
|
Na enkele dagen is de zon
gaan stralen We hoefden niet langer te balen Heerlijk in de zon Met een drankje in mijn hand Dan denk je wel aan degenen in je eigen land Hoe zou het daar zijn Misschien zitten ze wel heerlijk, Bij een barbecue en wat rode wijn Of met een biertje in hun hand Maar bij thuiskomst had ik in de gaten Dat de zon ergens anders was gestrand Maar ondanks de heerlijke vakantie En de zon niet op zijn best Denk ik maar zo , OOST WEST THUIS BEST |
|
Een bakje met plantjes Die ik mee bracht uit een ander land Ik heb ze toen op het balkon geplant Ze deden het en groeiden goed Maar voor ik er erg in had Lagen al mijn plantjes plat Ik wist niet hoe dat kon komen Maar ik zag de dader Vlak bij mij in de bomen Een mooie duif zag ik daar zitten Hij vloog naar het bakje met de plantjes En ging er op zitten Eerst werd ik boos Maar toen moest ik lachen Ik bleef er naar kijken en wachten Ze koesterde zich heerlijk in de zon En ik dacht bij mezelf Zij heeft toch ook recht Op die heerlijke warmte bron |
|
Waar staat die
Nederlander Is hij zo slecht Heeft hij dan geen banden Is hij zo slecht Kent hij geen liefde Is hij zo slecht Want ze zijn zo afstandelijk En op zichzelf En vreemd voor hun familie Is hij zo slecht Dat wordt gezegd Maar ik weet wel beter Dat mag je wel weten Ze zijn niet zo slecht Want ze zijn in liefde en verdriet Eén grote familie En meer dan waar ook ter wereld Aan elkaar gehecht Dus wij zijn toch nog niet zo slecht |
|
Je kunt kwaad denken Over andere culturen Maar bedenk wel dat velen zijn Je beste naaste buren Maar ik zou openlijk gedichtjes willen maken Die misschien niet ieder zullen smaken Daarom doe ik het maar niet Want anders doe ik velen verdriet |
|
Als de avond valt En de laatste zonnestraal verdwijnt Dan zit je te wachten op de sterren Die je begroeten van verre Dan zie je de maan staan En dan is het weer tijd Om naar bed te gaan Nog even een douche pakken En dan je bed in zakken Dan heerlijk slapen Tot de zon je weer wakker zal maken |
|
Met de hengel in mijn
hand Zit ik aan de waterkant Om wat visjes uit het water te halen Kijkend naar de dobber Die ik af zie dwalen Dan heb ik beet Dat is iets wat ik wel weet Dan haal ik het visje uit het water En vind het leuk Om er even tegen te praten Dan zet ik hem vlug terug En hij gaat dan op de vlucht Naar de donkere bodem toe Misschien wel naar zijn pa en moe |
|
Kijk niet achterom Want dan doe je stom Kijk vooruit en trek er heerlijk op uit Verzet je gedachten En laat de boel maar wachten Maak je geen zorgen over dingen Daar moet je, je zelf toe dwingen En gaat het niet altijd zo als het moet Denk dan bij je zelf alles komt goed |
|
Een boekje heel klein Om er in te schrijven is heel fijn Een paar woordjes maar Dan ben je zo klaar Maar wat je in woorden uit wil drukken Dat zal je in dit kleine boekje niet lukken |
|
Ik heb beloofd als ik
terug kwam Dat ik weer wat gedichtjes zou maken Ik hoop dat ik het dan nog kan En dat ik het waar kan maken Moet even mijn gedachten op een rijtje zetten En ik weet dat ik goed moet opletten Want ik ben bang dat ik zal falen En dat jullie er van gaan balen Maar ik hoop dat jullie er nog plezier in kunnen beleven Dan blijf ik jullie zeker en wis Nog heel veel gedichtjes of rijmpjes geven |
|
Zo ik heb over de vijftig
gedichtjes gehaald En ik heb er echt niet van gebaald Want Bep is degene die het meeste werk doet En dat doet ze mooi en goed Ik ga nu trachten de honderd te bemachtigen Maar eerst ga ik even weg Dus jullie hebben even pech Jullie zullen even moeten wachten Want ik ga even een vakantie pakken Maar ben ik weer terug Dan zien jullie me weer heel vlug
|
|
Jaren geleden is onze vriendin
overleden Dertig jaren is lang voor een vriendin Maar ze was het wel vanaf het begin We konden samen lachen maar ook verdriet delen Dat zie je tegenwoordig niet meer bij zo velen Maar hoewel we scheelden in culturen Konden we praten en lachen tot in de late uren Dan zette zij een film op in haar eigen taal Dat was voor mij niet te begrijpen dat was wartaal Maar zij had het geduld om het letterlijk te vertalen En ik genoot dan van die prachtige verhalen Toen is zij henen gegaan Maar voor ons blijf ze in onze gedachten Altijd voort bestaan
|
|
Je gedachten weergeven van
zestig jaar Je denkt bij je zelf dat heb je zo voor elkaar Dat denk je ja, nou probeer het maar Maar voor velen zou het goed wezen Om keer op keer hun gedachten te lezen Dan denk je bij je zelf dat is een geschenk Dat je dat heeft kunnen doen en heb gekend Dus lieve mensen probeer het maar Dan komt later alles voor elkaar
|
|
Eens komt er een tijd dat
je afscheid moet nemen Dan is het ook de tijd om alles te vergeven Dat is makkelijker gezegd dan gedaan Zo luid het spreekwoord Maar zoals je al zo vaak hebt gehoord Ik heb er spijt van, dan was het ook voor jou afgedaan Maar steeds weer op nieuw keer op keer beging hij die fout weer.
|
|
Ik hoor in ons dorp in de
verte muziek spelen Het is net schemering zo tegen negenen Maar dat mag want het is vandaag Koninginnedag De mensen maken lol En de muziek steeg naar hun bol Later op de avond,dan krijg je vuurwerk En gaat het knallen Maar dan zingen de mensen niet meer Maar lopen te lallen Dan maken ze nog steeds lol Omdat de drank steeg naar hun bol
|
|
Je bent zo ver en toch
dichtbij Het maakt ons leven erg vrij Je was de steun in ons leven Al ben je maar zo kort gebleven Je werd zo jong van ons weg genomen Ik zie je vaak in mijn dromen Maar bedenkt wel Pa Voor ons ben je er nog steeds En ook onze Ma
|
|
Het is niet moeilijk om te
dichten Neem een voorwerp een vork of een mes Of neem een kopje met een bloemetje erop En ga daar op verder borduren Dan heb je zo een rijmpje of een gedichtje En dat kost je echt geen uren |
|
NEGRITA
|
|
Wat erg toch Hij vloog uit de bocht Hij kon hem niet halen En moest er duur voor betalen Maar hij voelt het niet Maar heel veel mensen hebben verdriet Die nooit over gaat maar voor hem was het te laat. |
|
Op vier Mei doden
herdenking En vijf Mei waren wij weer vrij Een roos voor al degenen Die het leven hebben gelaten En er kwam een boodschap uit voort Dat wij elkander niet moesten haten Want het is nog steeds Dat velen elkaar haten Zijn ze daarom heen gegaan? En gevochten hebben voor ons bestaan
|
|
We moeten in ons leven veel
geven En dat is voor velen een doel en een streven Maar als er geen doel meer is Dan blijft het alleen nog maar een gedachtenis
|
|
Een simpele vraag Als je wordt geplaagd Waarom ik of waarom jij Wat maakt het uit Want ondanks die simpele vraag Voel je je vrolijk en blij
|
|
Dromen zijn bedrog Maar toch Je weet maar nooit Of ze uit zullen komen En dan zijn het echt geen dromen
|
|
Die is geestelijk gestoord Dat is het geen wat ze regelmatig hoort Want ze is een oud wijf Omdat ze gedichtjes schrijft Maar het kan haar niet schelen Want het is een geschenk voor velen.
|
|
We hebben vandaag een
vriend gemaakt Een vriend zolang hij zal leven Een vriend met ene poot Die naast ons staat bij de sloot We hebben hem Hansie genoemd En hij komt ook als je hem roept Het is onze vriend de reiger Die zit te wachten,tot hij een visje zal krijgen Dan is hij weg en heeft hij genoeg Maar de andere morgen is hij er weer heel vroeg.
|
|
Nu je vijftig bent geworden Wens ik jou toe veel jaren zonder zorgen Met je man kinderen en kleinkinderen Maar er zullen heus nog wel eens dingen zijn Die je zullen hinderen Maar dat hoort nu éénmaal bij het leven Maar zij zullen je ook veel vreugde geven Daarom hoop ik en velen met mij Dat er nog velen jaren komen Die je gelukkig maken en blij HARTELIJK GEFELICITEERD
|
|
Zittend op mijn balkon Heerlijk genietend van de zon En kijkend naar de mensen op de straten Die daar hun hondjes uit laten En met elkaar staan te praten En kijkend naar de bomen Daar zie ik de jonge bloesem al komen De eendjes in het gras bij de waterplas De meeuwen in de lucht Die zijn zo prachtig in hun vlucht En dan even in gedachten Zit ik op de ondergaande zon te wachten Dan denk ik bij mijzelf wat ben je toch rijk ALS je het heel goed bekijkt
|
|
Ze stappen op het vliegtuig Wat maakt het uit Het kost hun toch geen duit Jij stapt op de fiets En dat kost je niets Maar waar jij wilt komen Daar kan je alleen maar over dromen Maar misschien als je hard spaart En al je centjes vergaart Dan heb je misschien kans Dat je verder kan komen Dan alleen maar in je dromen
|
|
Het was donker om haar heen En ze was alleen het kleine meisje Maar zij voelde zich goed En zong als een sijsje En verdriet dat kon zij niet Zou dat nog zo zijn op haar levensweg Of is dat niet voor haar weggelegd
|
|
Ik was vandaag in Rotterdam De stad waar ik ben geboren Maar er was weinig wat mij bekend voorkwam Er is zoveel verloren Die mooie oude brug is weg Waar is hij gebleven Kijk in het westen en in noord Kijk in zuid en oost Het maakt mij alleen maar boos Want er is niets meer in Rotterdam. Wat mij bekend voorkwam En dat is voor een Rotterdammer hard Dat raakt je diep in je hart
|
|
Ik moet weer eens gaan
zitten En weer een gedichtje maken gaan Want als je niet gaat zitten Dan blijf je bij het laatste staan Dus ga ik vrolijk verder met mijn gedichten Met gedichten over de bloemetjes en de bij En ik hoop dat degenen die ze lezen Hen vrolijk maakt en blij.
|
|
Gelukkig velen kunnen
straks weer op vakantie gaan. Maar hoeveel zijn het er die dat niet kunnen Het wekt vaak jaloezie Dat hoef toch niet Want wij zijn niet de genen Die het hen misgunnen Het wordt steeds moeilijker voor vele mensen Maar zij hebben toch ook recht op zulke wensen
|
|
Moord en doodslag Dat is wat je elke dag hoort En wordt er elke dag wel één vermoord Waar komt die haat toch vandaan Moeten we zo verder gaan Het leven is al zo kort Waarom dan die moord En het verdriet Die de dader niet ziet
|
|
Eens werd er tegen mij
gezegd Een vrouw of man neem je Kinderen krijg je zo werd er gezegd Maar broers en zussen heb je Want die komen uit het zelfde nest.
|
|
Wat was het toch leuk om in
de bossen te wandelen. En als je moe werd, rusten onder een beuk En dan ging je ook nog cantarellen zoeken Dat deed je onder het mos en in alle hoeken Dan ging je naar huis En gaf ze aan moe, die bakte ze op het fornuis Dan zat je aan tafel heerlijk te smullen, Met je ouders en broers die fijne knullen Maar die tijd is voorbij Voor hen en voor mij Maar één ding, het is een mooie herinnering
|
|
Het was winter en erg
koud En ik zag in de verte een boom Die stond aan de rand van het woud De zon scheen heel fel op die boom Zo veel mooie kleuren Het leek wel een kerstboom Ik liep er naar toe En weg was mijn mooie boom Het was alleen maar ijs Maar om dat te zien, het was onwijs
|
|
Leven en laten leven Dat probeer je steeds te doen Want dat doe je uit goed fatsoen Dat werd je vroeg geleerd En dat was niet zo verkeerd Want wat je nu om je heen ziet Dat hoort toch niet Dus het motto is als ik me niet vergis Leven en laten leven.
|
|
Op bergen en in dalen Waar je zo heerlijk kunt dwalen Het kletteren van de waterval Daar onder in het dal Het klinkt als belletjes in je oren En je voelt je daar niet verloren En zittend op het groene mos Dan droom je er heerlijk op los
|
|
Liefde kent geen verdriet Als je maar de zon zijde ziet Blijf zingen en lachen Ook al is het met een traan Want als je de moed laat zakken Dan is het gauw met je gedaan
|
|
Toen je pas geboren was Vond ik dat o zo fijn Toen je pas geboren was Was je erg klein En nu je al wat groter bent En de zorgen komen gaan Zie ik steeds in mijn gedachten Jou kleine wiegje staan
|
|
Je ziet het water stromen In de smalle beek Je ziet er visjes in dromen In deze mooie streek Dat beekje loopt dwars door de bossen Dat is ook heerlijk voor de vossen Het eindigt in een waterplas Een hele mooie ven Waar kinderen in de winter schaatsen gaan Zo ook Papa en Mama met hen Wees zuinig op dat natuurschoon Zodat het blijf bestaan Want anders wordt het alleen nog maar een droom
|
|
Herinneringen uit je jonge
leven Die zijn zo duidelijk die zijn gebleven Je laat het over je heen komen En je ziet het in al je dromen En het is je gelukt er mee te leven In al die jaren van je leven
|
|
EEN HERINNERING Een bloemperkje van vijftig bij vijftig centimeter Dat tekende ik met mijn vingertjes op de grond. En ik plukte allerlei bloementjes Van verschillende kleuren Want die moesten dat perkje opfleuren En bij het onder gaan van de zon Zag ik die mooie kleuren Het leek wel een mozaïek Maar vele jaren later zie ik nog dat perkje Dat toen mijn hartje won
|
|
Drie kleine peuters ze
spelen op het gras En oma is hen geliefde oppas. Het lijken wel engeltjes. Maar ook wel eens bengeltjes Maar meestal doen en verzinnen ze wat leukers. Die kleine ondeugende peuters. En gaan ze om zeven uur naar bed, Dan is het uit met de pret. Dan liggen ze met wangetjes rood, En met hun beentjes bloot. Dan lijken ze op rode rozen die deugnieten. maar dan kan oma eindelijk van haar rust genieten
|
|
Een vriendenkring kan heel
groot zijn Maar voor je het merk Blijkt hij maar heel beperk Maar de genen die zijn gebleven Die zijn er voor altijd Je hele leven
|
|
IS DIT
VOORBIJ |
|
Rotterdammer blijf je in
hart en nieren Waar je altijd feest kon vieren Waar je naaste buren je leven konden verzuren Maar was er wat aan de hand dan waren zij de genen die je hielpen hand in hand
|
|
Bevend zat zij op het
stoepje Dat lieve kleine ding Met een bosje rode rozen Voor haar moe die henen ging Tranen druppelen uit haar ogen Op het bosje rode rozen En kijkt op eens met heldere ogen Naar de hemel En ziet haar lieve moesje staan En zegt dan met bevende stem 't Is goed dat U daar bent heen gegaan.
|
|
Met zijn allen in een
legertruck En op naar de Drentse hei. Wat waren wij als kinderen ontzettend blij Weg uit de grote stad, Want die was zo goed als weg en lag plat, Er heerste honger en armoe, Maar wij zagen niet de tranen van ons pa en moe, Dat ze hun stad voor de kinderen de rug moesten toekeren Maar hun vraag was, wanneer zullen wij er weer keren.
|
|
JE BENT VRIJ. Je a.o.w. jou pensioen Je bent vijf en zestig en hoeft niets meer te doen. Dat is door je partij groot gemaakt En dat viel bij ieder in de smaak Want het was toch jou partij Die zorgde voor het pensioen En dat je na je vijf en zestigste, niets meer hoefde te doen En kon genieten van je pensioen Vergeet het maar. Want ze zijn nog lang niet klaar Om dat teniet te doen. En dan kan je beter dood gaan voor je pensioen Was jij er nog maar ouwe, Op jou kon heel Nederland bouwen dat is nu verkeken, heel Nederland is aan 't verbleken Dag pensioen, Je zult moeten werken , En nog heel veel moeten doen
|
|
We lopen heerlijk op het
strand Met onze voeten in het warme zand Met de warme zon op ons gezicht En 's avonds wachtend op het maanlicht Kijkend naar de sterren die ons toe lachen van verre En is de dag voorbij Dan liggen we zij aan zij Nog even pratend over deze dag Zo één die er zijn mag En slapen dan tot de andere morgen Hopend dat het er een wordt zonder zorgen
|
|
Zou jij
dat kunnen zijn |
|
Je kijkt
naar de hemel en je ziet een ster bewegen |
|
Zou de zon
gaan schijnen |
|
Ik
kijk uit het raam |
|
Een Mens |
|
Ons zwarte
hondje Negrita |
|
Ga nog eens met je gedachten
terug naar je jeugd En denk dan terug aan die mooie tijden Wat had je plezier en wat had je vreugd Vooral in de zomertijden Je zag de bloemen bloeien Dat bleef je altijd altijd boeien En nu je ouder bent geworden En terug denkt aan die tijd Nee je heb geen spijt Dat je ouder bent geworden |
|
Liefde is wat je geleerd
moed hebben te geven Maar als je dat niet is geleerd is in je jonge leven Dan is het een moeilijke opgaaf Om het aan je kinderen door te geven
|
|
Alleen Alleen met je gedachten, ben je alleen Met toch zoveel mensen om je heen Je maakt lol en hebt pret Dat is het geen wat je eenzaamheid verzet Maar ben je weer op de plaats waar je thuis hoort Dan is er niemand die je eenzaamheid voelt of hoort Dan sluit jij je zelf op en sluit alles buiten En kijkt eenzaam door de ruiten Je ziet de wolken gaan En je beseft dat het een deel is van je bestaan Dat is nu eenmaal je lot,maar je gaat door Want ondanks alles krijgt krijgt niemand je kapot |
|
Geef ze een kans, want ze
staan aan de kant De oudjes van dit land Ze hebben zo veel gedaan En er was hen niets ontgaan Maar zijn zij nu de gene die hebben afgedaan
|
|
Vier en twintig uur ze zijn
zo voorbij Een week gaat nog vlugger voorbij Maar neem nu een maand of een jaar Telt het allemaal bij elkaar En kijk dan terug Dan denk je bij je zelf wat gaat de tijd toch vlug |
