Anton Heyboer   (1924-2005)

"Anton is in het harnas gestorven. Hij was niet ziek, maar uitgeput. Ik ken geen kunstenaar die zoveel werken heeft gemaakt. Hij heeft al zijn krachten gegeven", aldus Petra Heyboer, een van de vrouwen van de kunstenaar.

Vrouwen:

Heyboer stond niet alleen bekend om zijn veelzijdige en excentrieke kunstwerken, maar ook om zijn onconventionele kijk op het huwelijk. Hij laat vijf vrouwen (Maria, Lotti, Marike, Joke en Petra) achter waar hij mee samenwoonde. Uit twee van zijn drie eerdere huwelijken heeft hij nog een dochter en een zoon.

Faam:

Heyboer, op 9 februari 1924 geboren op Java, produceerde vooral in de jaren zestig en zeventig veel etsen, schilderijen en collages. Hij verwierf  faam in onder meer de Verenigde Staten, Japan en Italië. In 1983 brak hij echter met de gevestigde kunstorde. Hij wilde niets meer te maken hebben met galerieën en verkocht zijn werken vanuit zijn eigen atelier. Hij noemde zijn eigen leven kunst op zichzelf. In 2002 werd Heyboer geridderd in de Orde van Oranje-Nassau.

Begrafenis:

Heyboer zal dinsdag in Purmerland (gemeente Waterland) worden begraven. "Vanaf 10.30 uur zal het afscheid zijn bij het kerkje in Purmerland. Anton heeft daar enkele jaren geleden een plek geregeld", aldus Petra Heyboer zaterdagavond.:

Tentoonstelling:

Eind april zal voor het publiek veel werk van Heyboer te zien zijn in een overzichtstentoonstelling in Slot Zeist. Op deze expositie is vanaf 26 april ook nieuw werk van Heyboer te zien. Ter gelegenheid van deze expositie wordt een catalogus uitgebracht met commentaar van Heyboer zelf. Dit boek is opgedragen aan zijn vrouwen. De laatste grote tentoonstelling van het werk van de kunstenaar was ter gelegenheid van zijn tachtigste levensjaar in Museum Kruysenhuis in het Brabantse Oirschot.

Mijn leven is kunst
Heyboer had als doel van zijn leven een kunstwerk te maken. "Mijn leven is kunst en ik maak geen kunst. Omdat mijn leven kunst is, is dat ook met mijn vrouwen, de vrouwen met wie ik leef", zei Heyboer over zijn leven.

Slaap: 
In de schuur die hij had omgetoverd tot een sprookjesachtig huis met spiegels, muurschilderingen, collages en andere versierselen, stierf de kunstenaar in de nacht van vrijdag op zaterdag op 81-jarige leeftijd in zijn slaap, omringd door de vijf vrouwen met wie hij samenleefde.

Vijf bruiden:
In deze boerenschuur in het Noord-Hollandse Den Ilp woonde Heyboer al sinds de jaren zestig. Na drie huwelijken ontmoette hij Maria, een van zijn zogenoemde 'vijf bruiden'. Met haar betrok hij voor het eerst de schuur die hij zelf ombouwde tot het bewoonde kunstwerk.

Fotomodel:
Later voegden zijn andere 'bruiden' zich bij hem. Ingrid kwam in 1964 en vertrok later weer. Binnenhuisarchitecte Lotti volgde na Ingrid en woont nog steeds in Den Ilp, net zoals schoonheidsspecialiste en fotomodel Marike en busschauffeur en automonteur Joke. De vijfde bruid van Heyboer, Petra, woont in een huis aan de overkant van de weg.

Bloot:
Heyboer noemde zijn vrouwen zijn grootste kunstcreatie. Hij vond die creatie belangrijker dan al zijn andere werken. Door de aandacht en belangstelling voor zijn non-conformistische levensstijl wordt vaak vergeten wat voor werk Heyboer maakte. Elk kunstwerk dat hij creërde, moest uniek zijn. Van de talloze gedetailleerde schilderijen, etsen en collages bestond er maar een. Wulpse vrouwen, zijn boot, kippen en bijbelse figuren, zijn terugkerende thema's.

Haast:
Het leek of Heyboer haast had om de vele werken af te maken. Hij noemde het zelf een stroom aan inspiratie en gedrevenheid. Een kwast kwam er vaak niet eens aan de pas. De driftig gekerfde etslijnen, rechtstreeks uit de tube geknepen verf, doorhalingen en krabbels waren meer regel dan uitzondering.

Levensloop:
De jeugd van de op 9 februari 1924 geboren Anton Heyboer werd gekenmerkt door een nomadenbestaan. Een half jaar na de geboorte van Heyboer op Java, in het toenmalig Nederlands-Indië, verhuisde het gezin naar Nederland. In de dertiger jaren verbleef de familie lange tijd op Curaçao om later weer terug te keren naar het Nederlandse Haarlem.

Concentratiekamp:
Halverwege de Tweede Wereldoorlog werd Anton Heyboer door de Duitsers opgepakt en in een kamp te werk gesteld voor zeven maanden. "Het concentratiekamp was niet slechter dan het ouderlijk huis en de maatschappij is voor mij niet slechter dan beide: te oncreatief", was het weinige wat Heyboer losliet over deze periode.

© RTLNieuws.nl

  www.anton-heyboer.nl    

DEN ILP (ANP) - Het lichaam van de overleden kunstenaar Anton Heyboer is dinsdag vanuit zijn boerderij in Den Ilp naar zijn laatste rustplaats gebracht. ,,Anton was een markant mens, een goed mens. Hij was heel geliefd in het dorp'', sprak de begrafenisonderneemster de aanwezigen toe.

Daarna klonk een aandoenlijk lied met de toepasselijke titel 'The death of life', door Heyboer zelf geschreven en gezongen. Bij de begrafenis waren dorpsbewoners en een handjevol nabestaanden aanwezig. De zoon en dochter uit Heyboers eerste huwelijk waren er niet bij. Volgens Willy, een van de vriendinnen van Heyboer, had de kunstenaar geen contact meer met hen.

Heyboer is begraven in Purmerland in het bijzijn van zijn 'buitenvrouwen' Willy, Maria, Lotti, Marike, en Petra. Joke bleef thuis. ,,Joke is de herdershond'', vertelt een vriendin van Heyboer.

Heyboer had zijn graf al jaren geleden gekocht, weet een dorpsgenoot te vertellen. Aan de begrafenis ging geen dienst vooraf. ,,Dat was Anton. Rechtstreeks de grond in, zonder poespas, en dan naar de kroeg'', aldus een dorpsgenoot.